ਕੇਚਿਦ੍ਧਿ ਸੌਹृਦਾ ਦੇਵੇ ਨ ਦੋषਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਹੇਤੋਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵ, ਕਦੇ ਵੀ ਔਗਣ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੇ; ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਸਿਰਫ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਤੇ ਕੇਚਿਦਾਤ੍ਮਨਿ ਯਦ੍ਧਿਤਮ੍। ਏਵਮ੍ਪ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਜਨਵਾਦਾਃ ਪ੍ਰਯੋਜਨੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਲਾਭ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰ ਆਮ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਹੇਤੂਨਤੀਤ੍ਯੈਤਾਨ੍ਕਾਮਕ੍ਰੋਧੌ ਵ੍ਯੁਦਸ੍ਯ ਚ। ਪਰਮਂ ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਲੋਕੇ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਪਰ ਤੂੰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉਚਿਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਗੁਣੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜਸੂਯਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ। ਜਾਨਤਸ੍ਤ੍ਵੇਵ ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਰਾਜਸੂਯ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈਂ; ਫਿਰ ਵੀ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਯਦਵਸ਼ੇषਿਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦਵਰਜਂ ਲੋਕੇ ਯਦਿਦਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹੀ ਅੱਜ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤੋऽਯਂ ਕਲੁਸਙ੍ਕਲ੍ਪਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਵਸੁਧਾਧਿਪ। ਨਿਦੇਸ਼ਵਾਗ੍ਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤੇਹ ਵਿਦਿਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਹ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਇੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਹੁਕਮ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹਨ।
ਐਲਸ੍ਯੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼੍ਰੇਣਿਬਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾऽਨ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਭੁਵਿ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਐਲਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵੇਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰਾਜੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਨ।
ਐਲਵਂਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਥੈਵੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕਵੋ ਨृਪਾਃ। ਤਾਨਿ ਚੈਕਸ਼ਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਕੁਲਾਨਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਐਲਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਰਾਜੇ—ਇਹ ਸਭ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਸੌ ਰਾਜ ਘਰਾਣੇ ਹਨ।
ਯਯਾਤੇਸ੍ਤ੍ਵੇਵ ਭੋਜਾਨਾਂ ਵਿਸ੍ਤਰੋ ਗੁਣਤੋ ਮਹਾਨ੍। ਭਜਤੇऽਦ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਸਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਮ੍
ਪਰ ਭੋਜਾਂ ਵਿਚ ਯਯਾਤੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇ ਅੱਜ ਇਹ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਤਥੈਵ ਤਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਪਾਸਤੇ। ਇਦਾਨੀਮੇਵ ਵੈ ਰਾਜਞ੍ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਉਹੀ ਲਕਸ਼ਮੀ (ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ) ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਰਾਸੰਧ ਹੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ।
ਅਭਿਭੂਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਤੇषਾਂ ਕੁਲਾਨਾਮਭਿषੇਚਿਤਃ। ਸ੍ਥਿਤੋ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਮੋਜਸਾऽऽਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਬਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸੋऽਵਨੀਂ ਮਧ੍ਯਮਾਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਿਥੋ ਭੇਦਮਮਨ੍ਯਤ। ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪਰੋ ਰਾਜਾ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਕਵਸ਼ੇ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਕੇਂਦਰੀ ਭੂਮੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਹੇਠ ਜਗਤ ਇਕਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਯੋਗਤਃ। ਤਂ ਸ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਿਲ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਓ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਸੱਤਾ ਜਰਾਸੰਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਪਾਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਰਾਸੰਧ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸੀ।
ਰਾਜਨ੍ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਜਾਤਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਤਮੇਵ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਿष੍ਯਵਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣਿਆ। ਉਹ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਾਂਗ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਵਕ੍ਰਃ ਕਰੂषਾਧਿਪਤਿਰ੍ਮਾਯਾਯੋਧੀ ਮਹਾਬਲਃ।। ਅਪਰੌ ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤੌ
ਵਕ੍ਰਾ, ਕਰੂਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਵਾਲੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਹੋਰ ਦੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਵੀਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਆਏ।
ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਤੌ ਹਿਂਸਡਿਮ੍ਬਿਕਾਵੁਭੌ। ਵਕ੍ਰਦਨ੍ਤਃ ਕਰੂषਸ੍ਯ ਕਰਭੋ ਮੇਘਵਾਹਨਃ। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਣਿਂ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਮਣਿਂ ਵਿਦੁਃ
ਹੰਸ ਤੇ ਡਿੰਭਿਕਾ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ। ਵਕ੍ਰਦੰਤ ਕਰੂਸ਼ ਦਾ, ਕਰਭਾ ਤੇ ਮੇਘਵਾਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮਣੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਮਰੁਂ ਚ ਨਰਕਂ ਚੈਵ ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਯੋ ਯਵਨਾਧਿਪਃ। ਅਪਰ੍ਯਨ੍ਤਬਲੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਵਰੁਣੋ ਯਥਾ
ਯਵਨ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੱਛਮ ਦੇ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਮਰੁ ਤੇ ਨਰਕ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਗਦਤ੍ਤੋ ਮਹਾਰਾਜ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਤਵ ਪਿਤੁਃ ਸਖਾ। ਸ ਵਾਚਾ ਪ੍ਰਣਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਾ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਭਗਦੱਤਾ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲੀਆਂ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਨੇਹਬਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਮਨਸਾ ਪਿਤृਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਯਿ। ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚਾਨ੍ਤਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿ ਯੋ ਨृਪਃ
ਉਹ ਮਨ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪੱਛਮੀ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤੁਲੋ ਭਵਤਃ ਸ਼ੂਰਃ ਪੁਰੁਜਿਤ੍ਕੁਨ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਃ। ਸ ਤੇ ਸਨ੍ਨਿਤਿਮਾਨੇਕਃ ਸ੍ਨੇਹਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨਃ
ਤੇਰਾ ਮਾਤਾ ਪਾਸੋਂ ਮਾਮਾ, ਪੁਰੁਜਿਤ ਕੁੰਤੀਵਰਧਨ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ। ਉਹ, ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਈ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੜਾ ਹੈ।
ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਗਤਸ੍ਤ੍ਵੇਵ ਪੁਰਾ ਯੋ ਨ ਮਯਾ ਹਤਃ। ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਵਿਜ੍ਞਾਤੋ ਯੋਸੌ ਚੇਦਿषੁ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਉਹ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਵਾਲਾ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਤਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਆਦਤ੍ਤੇ ਸਤਤਂ ਮੋਹਾਦ੍ਯਃ ਸ ਚਿਹ੍ਨਂ ਚ ਮਾਮਕਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਸਦਾ ਮੇਰਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆਪਣੇ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਙ੍ਗਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਿਰਾਤੇषੁ ਰਾਜਾ ਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਕੋ ਵਾਸੁਦੇਵੇਤਿ ਯੋਸੌ ਲੋਕੇऽਭਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਵੰਗ, ਪੁੰਡ੍ਰ ਤੇ ਕਿਰਾਤਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਪੌਂਡ੍ਰਕਾ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ 'ਵਾਸੁਦੇਵ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥਭਾਙ੍ਮਹਾਰਾਜ ਭੋਜ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸਖੋ ਬਲੀ। ਵਿਦ੍ਯਾਬਲਾਦ੍ਯੋ ਵ੍ਯਜਯਤ੍ਸ ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਕ੍ਰਥਕੈਸ਼ਿਕਾਨ੍
ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਭੋਜ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾਂਡਿਆ, ਕਰਥਾ ਤੇ ਕੈਸ਼ਿਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਭ੍ਰਾਤਾ ਤਸ੍ਯਾਕृਤਿਃ ਸ਼ੂਰੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸਮੋऽਭਵਤ੍। ਸ ਭਕ੍ਤੋ ਮਾਗਧਂ ਰਾਜਾ ਭੀष੍ਮਕਃ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਮਾਗਧ ਦੇ ਭਗਤ ਰਾਜਾ ਭੀਸ਼ਮਕਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਾਣ੍ਯਾਚਰਤਃ ਪ੍ਰਹ੍ਵਾਨ੍ਸਦਾ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਨਸ੍ਤਤਃ। ਭਜਤੋ ਨ ਭਜਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨਪ੍ਰਿਯੇषੁ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਕੰਮ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਕੁਲਂ ਸਬਲਂ ਰਾਜਨ੍ਨਭ੍ਯਜਾਨਾਤ੍ਤਥਾऽऽਤ੍ਮਨਃ। ਪਸ਼੍ਯਮਾਨੋ ਯਸ਼ੋ ਦੀਪ੍ਤਂ ਜਰਾਸਨ੍ਧਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਜਾ, ਜਦ ਉਹ ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਕੁਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਉਦੀਚ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਭੋਜਾਃ ਕੁਲਾਨ੍ਯष੍ਟਾਦਸ਼ ਪ੍ਰਭੋ। ਜਰਾਸਨ੍ਧਭਯਾਦੇਵ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਭੋਜਾਂ ਦੇ ਅਠਾਰਾਂ ਕੁਲ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਆ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ।
ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਭਦ੍ਰਕਾਰਾ ਬੋਧਾਃ ਸ਼ਾਲ੍ਵਾਃ ਪਟਚ੍ਚਰਾਃ। ਸੁਸ੍ਥਲਾਸ਼੍ਚ ਸੁਕੁਟ੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਕੁਲਿਨ੍ਦਾਃ ਕੁਨ੍ਤਿਭਿਃ ਸਹ
ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ, ਭਦਰਕਾਰਾ, ਬੋਧਾ, ਸ਼ਾਲਵਾ, ਪਟਚਰਾ, ਸੁਸਥਲਾ, ਸੁਕੁੱਟਾ, ਕੁਲਿੰਦਾ, ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ,
ਸ਼ਾਲ੍ਵਾਯਨਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨਃ ਸੋਦਰ੍ਯਾਨੁਚਰੈਃ ਸਹ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯੇ ਚ ਪਞ੍ਚਾਲਾਃ ਪੂਰ੍ਵਾਃ ਕੁਨ੍ਤਿषੁ ਕੋਸਲਾਃ
ਸ਼ਾਲਵਾਯਨਾ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦੱਖਣੀ ਪੰਚਾਲਾ, ਤੇ ਪੂਰਬੀ ਕੋਸਲਾ ਜੋ ਕੁੰਤੀ ਵਿਚ ਹਨ,