ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਧੌਮ੍ਯਵ੍ਯਾਸਾਦਿਭਿਃ ਸਹ। ਪਾਞ੍ਚਾਲਮਾਤ੍ਸ੍ਯਸਹਿਤੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਧਰਮਰਾਜ, ਧੌਮਿਆ, ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਚਾਲ, ਮਤਸਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ,
ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤੇ ਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਾਦਵਪ੍ਰਵਰੋ ਬਲੀ'। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾਚ੍ਯੁਤਃ
ਇੰਦ੍ਰਸੇਨਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਚੁਤ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਰਾਜਨ੍ਸੁਹृਦੋ ਵਸੁਦੇਵਂ ਚ ਮਾਧਵਃ'। ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨੇਨ ਸਹਿਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਮਗਾਤ੍ਤਦਾ। ਵ੍ਯਤੀਤ੍ਯ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਦੇਸ਼ਾਂਸ੍ਤ੍ਵਰਾਵਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਵਾਹਨਵਃ
ਮਾਧਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰਸੇਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਗਤਂ ਪਾਰ੍ਥਮਭ੍ਯਗਚ੍ਛਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਸ ਗृਹੇ ਪਿਤृਵਦ੍ਧਾਤ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਪੂਜਿਤਃ
ਜਨਾਰਦਨ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ, ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਭੀਮੇਨ ਚ ਤਤੋऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਪਿਤੁਃ। ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਸੁਹृਦਾ ਰੇਮੇ ਸ ਸਹਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਭੀਮ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ; ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹੇ।
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨ ਯਮਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਗੁਰੁਵਤ੍ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਿਤਃ। ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭੇ ਦੇਸ਼ੇ ਕ੍ਸ਼ਣਿਨਂ ਕਲ੍ਪਮਚ੍ਯੁਤਮ੍। ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਜ੍ਞਾਪਯਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਜੁੜਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਅਚੁਤ ਸੁਹਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਆ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਦੱਸਿਆ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਰਾਜਸੂਯੋ ਮੇ ਨ ਚਾਸੌ ਕੇਵਲੇਪ੍ਸਯਾ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਯੇਨ ਤਤ੍ਤੇ ਹਿ ਵਿਦਿਤਂ ਕृष੍ਣ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਸੂਯ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮ੍ਭਵਤਿ ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ। ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜਸੂਯਂ ਸ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ—ਓਹੀ ਰਾਜਾ ਰਾਜਸੂਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਰਾਜਸੂਯਂ ਸੁਹृਦਃ ਕਾਰ੍ਯਮਾਹੁਃ ਸਮੇਤ੍ਯ ਮੇ। ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਤਮਂ ਤਵ ਕृष੍ਣ ਗਿਰਾ ਭਵੇਤ੍
ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਮਿਲ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਜਸੂਯ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਹੀ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਹੋਵੇ।
ਕੇਚਿਦ੍ਧਿ ਸੌਹृਦਾ ਦੇਵੇ ਨ ਦੋषਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਹੇਤੋਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵ, ਕਦੇ ਵੀ ਔਗਣ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੇ; ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਸਿਰਫ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਤੇ ਕੇਚਿਦਾਤ੍ਮਨਿ ਯਦ੍ਧਿਤਮ੍। ਏਵਮ੍ਪ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਜਨਵਾਦਾਃ ਪ੍ਰਯੋਜਨੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਲਾਭ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰ ਆਮ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਹੇਤੂਨਤੀਤ੍ਯੈਤਾਨ੍ਕਾਮਕ੍ਰੋਧੌ ਵ੍ਯੁਦਸ੍ਯ ਚ। ਪਰਮਂ ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਲੋਕੇ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਪਰ ਤੂੰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉਚਿਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਗੁਣੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜਸੂਯਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ। ਜਾਨਤਸ੍ਤ੍ਵੇਵ ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਰਾਜਸੂਯ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈਂ; ਫਿਰ ਵੀ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਯਦਵਸ਼ੇषਿਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦਵਰਜਂ ਲੋਕੇ ਯਦਿਦਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹੀ ਅੱਜ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤੋऽਯਂ ਕਲੁਸਙ੍ਕਲ੍ਪਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਵਸੁਧਾਧਿਪ। ਨਿਦੇਸ਼ਵਾਗ੍ਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤੇਹ ਵਿਦਿਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਹ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਇੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਹੁਕਮ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹਨ।
ਐਲਸ੍ਯੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼੍ਰੇਣਿਬਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾऽਨ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਭੁਵਿ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਐਲਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵੇਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰਾਜੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਨ।
ਐਲਵਂਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਥੈਵੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕਵੋ ਨृਪਾਃ। ਤਾਨਿ ਚੈਕਸ਼ਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਕੁਲਾਨਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਐਲਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਰਾਜੇ—ਇਹ ਸਭ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਸੌ ਰਾਜ ਘਰਾਣੇ ਹਨ।
ਯਯਾਤੇਸ੍ਤ੍ਵੇਵ ਭੋਜਾਨਾਂ ਵਿਸ੍ਤਰੋ ਗੁਣਤੋ ਮਹਾਨ੍। ਭਜਤੇऽਦ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਸਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਮ੍
ਪਰ ਭੋਜਾਂ ਵਿਚ ਯਯਾਤੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇ ਅੱਜ ਇਹ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਤਥੈਵ ਤਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਪਾਸਤੇ। ਇਦਾਨੀਮੇਵ ਵੈ ਰਾਜਞ੍ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਉਹੀ ਲਕਸ਼ਮੀ (ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ) ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਰਾਸੰਧ ਹੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ।
ਅਭਿਭੂਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਤੇषਾਂ ਕੁਲਾਨਾਮਭਿषੇਚਿਤਃ। ਸ੍ਥਿਤੋ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਮੋਜਸਾऽऽਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਬਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸੋऽਵਨੀਂ ਮਧ੍ਯਮਾਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਿਥੋ ਭੇਦਮਮਨ੍ਯਤ। ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪਰੋ ਰਾਜਾ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਕਵਸ਼ੇ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਕੇਂਦਰੀ ਭੂਮੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਹੇਠ ਜਗਤ ਇਕਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਯੋਗਤਃ। ਤਂ ਸ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਿਲ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਓ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਸੱਤਾ ਜਰਾਸੰਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਪਾਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਰਾਸੰਧ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸੀ।
ਰਾਜਨ੍ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਜਾਤਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਤਮੇਵ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਿष੍ਯਵਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣਿਆ। ਉਹ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਾਂਗ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਵਕ੍ਰਃ ਕਰੂषਾਧਿਪਤਿਰ੍ਮਾਯਾਯੋਧੀ ਮਹਾਬਲਃ।। ਅਪਰੌ ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤੌ
ਵਕ੍ਰਾ, ਕਰੂਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਵਾਲੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਹੋਰ ਦੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਵੀਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਆਏ।
ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਤੌ ਹਿਂਸਡਿਮ੍ਬਿਕਾਵੁਭੌ। ਵਕ੍ਰਦਨ੍ਤਃ ਕਰੂषਸ੍ਯ ਕਰਭੋ ਮੇਘਵਾਹਨਃ। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਣਿਂ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਮਣਿਂ ਵਿਦੁਃ
ਹੰਸ ਤੇ ਡਿੰਭਿਕਾ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ। ਵਕ੍ਰਦੰਤ ਕਰੂਸ਼ ਦਾ, ਕਰਭਾ ਤੇ ਮੇਘਵਾਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮਣੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਮਰੁਂ ਚ ਨਰਕਂ ਚੈਵ ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਯੋ ਯਵਨਾਧਿਪਃ। ਅਪਰ੍ਯਨ੍ਤਬਲੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਵਰੁਣੋ ਯਥਾ
ਯਵਨ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੱਛਮ ਦੇ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਮਰੁ ਤੇ ਨਰਕ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਗਦਤ੍ਤੋ ਮਹਾਰਾਜ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਤਵ ਪਿਤੁਃ ਸਖਾ। ਸ ਵਾਚਾ ਪ੍ਰਣਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਾ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਭਗਦੱਤਾ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲੀਆਂ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਨੇਹਬਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਮਨਸਾ ਪਿਤृਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਯਿ। ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚਾਨ੍ਤਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿ ਯੋ ਨृਪਃ
ਉਹ ਮਨ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪੱਛਮੀ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤੁਲੋ ਭਵਤਃ ਸ਼ੂਰਃ ਪੁਰੁਜਿਤ੍ਕੁਨ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਃ। ਸ ਤੇ ਸਨ੍ਨਿਤਿਮਾਨੇਕਃ ਸ੍ਨੇਹਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨਃ
ਤੇਰਾ ਮਾਤਾ ਪਾਸੋਂ ਮਾਮਾ, ਪੁਰੁਜਿਤ ਕੁੰਤੀਵਰਧਨ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ। ਉਹ, ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਈ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੜਾ ਹੈ।