ਅਰ੍ਹਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਰਾਜਸੂਯਂ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਮ੍। ਅਥੈਵਮੁਕ੍ਤੇ ਨृਪਤਾਵृਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ऋषਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਸੂਯ ਜੇਹਾ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ; ਇੰਝ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਿਤਵਿਗ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਭ੍ਰਾਤਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਨ੍। ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁਨਰੇਵਾਤ੍ਮਨਾऽऽਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭਰਾ ਨੇ ਉਸ ਗੱਲ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਭੂਯੋ ਵਿਮਮृਸ਼ੇ ਪਾਰ੍ਥੋ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ। ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਯੋਗਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੇਸ਼ਕਾਲੌ ਵ੍ਯਯਾਗਮੌ
ਪਾਰਥ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸੋਚਿਆ, ਸਮਰਥਤਾ, ਠੀਕ ਸਮਾਂ ਤੇ ਥਾਂ, ਖਰਚ ਤੇ ਲਾਭ ਦੇ ਸੰਤੁਲਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।
ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਚ ਧਿਯਾ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਨ ਸੀਦਤਿ। ਨਹਿ ਯਜ੍ਞਸਮਾਰਮ੍ਭਃ ਕੇਵਲਾਤ੍ਮਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਨਿਰਣੇ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ।
ਭਵਤੀਤਿ ਸਮਾਜ੍ਞਾਯ ਯਤ੍ਨਤਃ ਕਾਰ੍ਯਮੁਦ੍ਵਹਨ੍। ਸ ਨਿਸ਼੍ਚਯਾਰ੍ਥਂ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਮੇਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤੀ ਲਈ, ਉਹ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਤ੍ਪਰਂ ਮਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਮਨਸਾ ਹਰਿਮ੍। ਅਪ੍ਰਮੇਯਂ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਕਾਮਾਞ੍ਜਾਤਮਜਂ ਨृषੁ
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਹਰੀ ਵੱਲ ਲਾਇਆ, ਜੋ ਅਣਗਣੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਨਮਾ ਹੈ।
ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਤਰ੍ਕਯਾਮਾਸ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਦੇਵਸਂਮਤੈਃ। ਨਾਸ੍ਯ ਕਿਞ੍ਚਿਦਵਿਜ੍ਞਾਤਂ ਨਾਸ੍ਯ ਕਿਞ੍ਚਿਦਕਰ੍ਮਜਮ੍
ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹਨ; ਉਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ।
ਨ ਸ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨ ਵਿषਹੇਦਿਤਿ ਕृष੍ਣਮਮਨ੍ਯਤ। ਸ ਤੁ ਤਾਂ ਨੈष੍ਠਿਕੀਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।' ਇੰਝ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੱਕਾ ਨਿਰਣੇ ਕਰ ਲਿਆ।
ਗੁਰੁਵਦ੍ਭੂਤਗੁਰਵੇ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਦੂਤਮਞ੍ਜਸਾ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੇਨ ਰਥੇਨਾਸ਼ੁ ਸ ਦੂਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਾਦਵਾਨ੍
ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਉਹ ਨੇ ਸਿੱਧਾ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ; ਤੇਜ਼ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੂਤ ਜਲਦੀ ਯਾਦਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਦ੍ਵਾਰਕਾਵਾਸਿਨਂ ਕृष੍ਣਂ ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਸਮਾਸਦਤ੍। ` ਸ ਪ੍ਰਭੁਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਜ੍ਞਾਪਯਤ ਮਾਧਵਮ੍
ਉਹ ਦੂਤ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਧੌਮ੍ਯਵ੍ਯਾਸਾਦਿਭਿਃ ਸਹ। ਪਾਞ੍ਚਾਲਮਾਤ੍ਸ੍ਯਸਹਿਤੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਧਰਮਰਾਜ, ਧੌਮਿਆ, ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਚਾਲ, ਮਤਸਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ,
ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤੇ ਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਾਦਵਪ੍ਰਵਰੋ ਬਲੀ'। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾਚ੍ਯੁਤਃ
ਇੰਦ੍ਰਸੇਨਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਚੁਤ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਰਾਜਨ੍ਸੁਹृਦੋ ਵਸੁਦੇਵਂ ਚ ਮਾਧਵਃ'। ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨੇਨ ਸਹਿਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਮਗਾਤ੍ਤਦਾ। ਵ੍ਯਤੀਤ੍ਯ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਦੇਸ਼ਾਂਸ੍ਤ੍ਵਰਾਵਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਵਾਹਨਵਃ
ਮਾਧਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰਸੇਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਗਤਂ ਪਾਰ੍ਥਮਭ੍ਯਗਚ੍ਛਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਸ ਗृਹੇ ਪਿਤृਵਦ੍ਧਾਤ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਪੂਜਿਤਃ
ਜਨਾਰਦਨ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ, ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਭੀਮੇਨ ਚ ਤਤੋऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਪਿਤੁਃ। ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਸੁਹृਦਾ ਰੇਮੇ ਸ ਸਹਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਭੀਮ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ; ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹੇ।
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨ ਯਮਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਗੁਰੁਵਤ੍ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਿਤਃ। ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭੇ ਦੇਸ਼ੇ ਕ੍ਸ਼ਣਿਨਂ ਕਲ੍ਪਮਚ੍ਯੁਤਮ੍। ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਜ੍ਞਾਪਯਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਜੁੜਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਅਚੁਤ ਸੁਹਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਆ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਦੱਸਿਆ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਰਾਜਸੂਯੋ ਮੇ ਨ ਚਾਸੌ ਕੇਵਲੇਪ੍ਸਯਾ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਯੇਨ ਤਤ੍ਤੇ ਹਿ ਵਿਦਿਤਂ ਕृष੍ਣ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਸੂਯ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮ੍ਭਵਤਿ ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ। ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜਸੂਯਂ ਸ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ—ਓਹੀ ਰਾਜਾ ਰਾਜਸੂਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਰਾਜਸੂਯਂ ਸੁਹृਦਃ ਕਾਰ੍ਯਮਾਹੁਃ ਸਮੇਤ੍ਯ ਮੇ। ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਤਮਂ ਤਵ ਕृष੍ਣ ਗਿਰਾ ਭਵੇਤ੍
ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਮਿਲ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਜਸੂਯ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਹੀ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਹੋਵੇ।
ਕੇਚਿਦ੍ਧਿ ਸੌਹृਦਾ ਦੇਵੇ ਨ ਦੋषਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਹੇਤੋਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵ, ਕਦੇ ਵੀ ਔਗਣ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੇ; ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਸਿਰਫ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਤੇ ਕੇਚਿਦਾਤ੍ਮਨਿ ਯਦ੍ਧਿਤਮ੍। ਏਵਮ੍ਪ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਜਨਵਾਦਾਃ ਪ੍ਰਯੋਜਨੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਲਾਭ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰ ਆਮ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਹੇਤੂਨਤੀਤ੍ਯੈਤਾਨ੍ਕਾਮਕ੍ਰੋਧੌ ਵ੍ਯੁਦਸ੍ਯ ਚ। ਪਰਮਂ ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਲੋਕੇ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਪਰ ਤੂੰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉਚਿਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਗੁਣੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜਸੂਯਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ। ਜਾਨਤਸ੍ਤ੍ਵੇਵ ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਰਾਜਸੂਯ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈਂ; ਫਿਰ ਵੀ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਯਦਵਸ਼ੇषਿਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦਵਰਜਂ ਲੋਕੇ ਯਦਿਦਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹੀ ਅੱਜ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤੋऽਯਂ ਕਲੁਸਙ੍ਕਲ੍ਪਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਵਸੁਧਾਧਿਪ। ਨਿਦੇਸ਼ਵਾਗ੍ਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤੇਹ ਵਿਦਿਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਹ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਇੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਹੁਕਮ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹਨ।
ਐਲਸ੍ਯੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼੍ਰੇਣਿਬਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾऽਨ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਭੁਵਿ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਐਲਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵੇਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰਾਜੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਨ।
ਐਲਵਂਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਥੈਵੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕਵੋ ਨृਪਾਃ। ਤਾਨਿ ਚੈਕਸ਼ਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਕੁਲਾਨਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਐਲਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਰਾਜੇ—ਇਹ ਸਭ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਸੌ ਰਾਜ ਘਰਾਣੇ ਹਨ।
ਯਯਾਤੇਸ੍ਤ੍ਵੇਵ ਭੋਜਾਨਾਂ ਵਿਸ੍ਤਰੋ ਗੁਣਤੋ ਮਹਾਨ੍। ਭਜਤੇऽਦ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਸਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਮ੍
ਪਰ ਭੋਜਾਂ ਵਿਚ ਯਯਾਤੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇ ਅੱਜ ਇਹ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਤਥੈਵ ਤਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਪਾਸਤੇ। ਇਦਾਨੀਮੇਵ ਵੈ ਰਾਜਞ੍ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਉਹੀ ਲਕਸ਼ਮੀ (ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ) ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਰਾਸੰਧ ਹੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ।