ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹੀਪਾਲਾ ਧਨਾਨ੍ਯਾਜਹ੍ਰੁਰਾਜ੍ਞਯਾ। ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਪਰਿਵੇष੍ਟਾਰਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਚ ਤੇऽਭਵਨ੍
ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਧਨ ਲਿਆ। ਉਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੇ।
ਸਮਾਪ੍ਤਯਜ੍ਞੋ ਵਿਧਿਵਦ੍ਧਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਅਭਿषਿਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਜਦ ਯਜਨ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਪਸਵੀ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ, ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਾਟ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।
ਰਾਜਸੂਯੇऽਭਿषਿਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਮਾਪ੍ਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ,
ਪ੍ਰਾਦਾਚ੍ਚ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਯਾਚਕਾਨਾਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਯਥੋਕ੍ਤਵਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਤਃ ਪਞ੍ਚਗੁਣਾਧਿਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ; ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਵਧ ਕੇ ਦਿੱਤਾ.
ਅਤਰ੍ਪਯਚ੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵਸੁਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤਦਾ। ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਕਾਲੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਾਨਾਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸਮਾਗਤਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਦੇ ਕੇ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ.
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਥਾਕਾਮਪੁਰਸ੍ਕृਤੈਃ। ਰਤ੍ਨੌਘਤਰ੍ਪਿਤੈਸ੍ਤੁष੍ਟੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਸ਼੍ਚ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍। ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਚ ਨृਪੇਭ੍ਯੋऽਭ੍ਯਧਿਕੋऽਭਵਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਆਦਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਨਾਲ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਦੁਜਾ-ਜਨ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ, ਕਹਿੰਦੇ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ.
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਰਾਜਤੇ। ਤੇਭ੍ਯੋ ਰਾਜਸਹਸ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਵਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਰਾਜਾ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ.
ਸਮਾਪ੍ਯ ਚ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਅਭਿषਿਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਨਰਾਧਿਪ
ਜਦ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਰਾਜਾ, ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰੌਣਕ ਮਾਰਦਾ ਸੀ.
ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਮਹੀਪਾਲਾ ਰਾਜਸੂਯਂ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਮ੍। ਯਜਨ੍ਤੇ ਤੇ ਸਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮੋਦਨ੍ਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜੋ ਹੋਰ ਭੂਪਤੀਆਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ.
ਯੇ ਚਾਪਿ ਨਿ ਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਪਲਾਯਿਨਃ। ਤੇ ਤਤ੍ਸਦਨਮ੍ ਤਾਦ੍ਯ ਮੋਨ੍ਦਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਾਰ ਕੇ ਵੀ ਭੱਜੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ.
ਤਪਸਾ ਯੇ ਚ ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਤ੍ਯਜਨ੍ਤੀਹ ਕਲੇਵਰਮ੍। ਤੇ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਤੋ ਭਾਨ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਸਦਾ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ.
ਪਿਤਾ ਚ ਤ੍ਵਾऽऽਹ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨ। ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨृਪਤੌ ਜਾਤਵਿਸ੍ਮਯਃ
ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ, ਪਾਂਡੂ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਰਾਜਾ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ.
ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਮਾਨੁषਂ ਲੋਕਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਮਾਂ ਨਰਾਧਿਪ। ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਦੇਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਨਮ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੀਂ.'
ਸਮਰ੍ਥੋऽਸਿ ਮਹੀਂ ਜੇਤੁਂ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਵਸ਼ੇ। ਰਾਜਸੂਯਂ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਹਾਰਸ੍ਵੇਤਿ ਭਾਰਤ
'ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹਨ। ਰਾਜਸੂਯ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਜਨ, ਕਰ, ਭਾਰਤ.'
ਤ੍ਵਯੀष੍ਟਵਤਿ ਪੁਤ੍ਰੇऽਹਂ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਦਾਸ਼ੁ ਵੈ। ਮੋਦਿष੍ਯੇ ਬਹੁਲਾਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸਮਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਸਦਿ
'ਜੇ ਤੂੰ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂਗਾ.'
ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇऽਹਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਭੂਲੋਕਂ ਯਦਿ ਗਚ੍ਛੇਯਮਿਤਿ ਪਾਣ੍ਡੁਮਥਾਬ੍ਰੁਵਮ੍
'ਠੀਕ ਹੈ; ਜੇ ਮੈਂ ਫਿਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਾਂਗਾ,' ਮੈਂ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ.
ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਂ ਕੁਰੁ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਗਨ੍ਤਾਸਿਤ੍ਵਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵੈਃ ਸਹ ਸਲੋਕਤਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੁਰਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਪਾਂਡਵ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵੇਂਗਾ.
ਬਹੁਵਿਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਨृਪਤੇ ਕ੍ਰਤੁਰੇष ਸ੍ਮृਤੋ ਮਹਾਨ੍। ਛਿਦ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਯ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਯਜ੍ਞਘ੍ਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਪਰ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਯਜਨ, ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਸ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਲੱਭਦੇ ਹਨ.
ਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਪृਥਿਵੀਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਣਮ੍। ਕਿਞ੍ਚਿਦੇਵ ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਚ ਭਵਤ੍ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਯਾਵਹਮ੍
ਇਸ ਵਿਚ, ਜੰਗ, ਸ਼ਤ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਨਾਸ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਉਜਾੜ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਗਲ ਤੋਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.
ਏਤਤ੍ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਤਤ੍ਸਮਾਚਰ। ਅਪ੍ਰਮਤ੍ਤੋਤ੍ਥਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਇਹ ਸਭ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰ; ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੌਕਸ ਰਹਿ ਕੇ ਉਠਿਆ ਕਰ.
ਭਵ ਏਧਸ੍ਵ ਮੋਦਸ੍ਵ ਧਨੈਸ੍ਤਰ੍ਪਯ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍। ਏਤਤ੍ਤੇ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੋਕ੍ਤਂ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ। ਆਪृਚ੍ਛੇ ਤ੍ਵਾਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਨਗਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਤੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋ, ਵਧੀਕ ਹੋ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ। ਧਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ। ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਦਾਸਾਰ੍ਹਾ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਏਵਮਾਖ੍ਯਾਯ ਪਾਰ੍ਥੇਭ੍ਯੋ ਨਾਰਦੋ ਜਨਮੇਜਯ। ਜਗਾਮ ਤੈਰ੍ਵृਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨृषਿਭਿਰ੍ਯੈਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜਨਮੇਜਯ, ਉਹ ਸਾਧੂਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਤੇ ਤੁ ਨਾਰਦੇ ਪਾਰ੍ਥੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਕੌਰਵਃ। ਰਾਜਸੂਯਂ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ऋषੇਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼ਸ਼੍ਵਾਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਰਾਜਸੂਯੇष੍ਟਿਂ ਨ ਲੇਭੇ ਸ਼ਰ੍ਮ ਭਾਰਤ
ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਂ ਚ ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਿਮਾਨਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਯਜ੍ਵਨਾਂ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਲੋਕਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਤੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਦੇਖ ਕੇ,
ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਰਾਜਰ੍षਿ ਰੋਜਮਾਨਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਯਜ੍ਵਾਨਂ ਯਜ੍ਞਮਾਹਰ੍ਤੁਂ ਰਾਜਸੂਯਮਿਯੇष ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ, ਜੋ ਯਗਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਤੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਸਭਾਸਦਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਚਿਤਸ਼੍ਚ ਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਯਜ੍ਞਾਯੈਵ ਮਨੋ ਦਧੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸਭਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਿਰਫ ਯਗ ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਰਾਜਸੂਯਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਰੂਣਾਮृषਭਸ੍ਤਦਾ। ਆਹਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਵਣਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਨਃ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਚਾਸਕृਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ, ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ।
ਭੂਯਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭੁਤਵੀਰ੍ਯੌਜਾ ਧਰ੍ਮਮੇਵਾਨੁਚਿਨ੍ਤਯਨ੍। ਕਿਂ ਹਿਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਭਵੇਦਿਤਿ ਮਨੋ ਦਧੇ
ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੋਚਦਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਹ ਤੇ ਲਾ ਲਿਆ ਕਿ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੀ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਅਨੁਗृਹ੍ਣਨ੍ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਅਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਹਿਤਂ ਚਕ੍ਰੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਾਲਣਹਾਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਵਿਚ ਭੇਦ-ਭਾਵ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।