ਧਰ੍ਮਚਕ੍ਰਂ ਤਥਾ ਚਾਪਿ ਨਿਤ੍ਯਮਾਸ੍ਤੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਅਦਿਤਿਰ੍ਦਿਤਿਰ੍ਦਨੁਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਰਸਾ ਵਿਨਤਾ ਇਰਾ
ਧਰਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਹੈ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ; ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਨੂ, ਸੁਰਸਾ, ਵਿਨਤਾ ਅਤੇ ਇਰਾ.
ਕਾਲਿਕਾ ਸੁਰਭੀ ਦੇਵੀ ਸਰਮਾ ਚਾਥ ਗੌਤਮੀ
ਕਾਲਿਕਾ, ਸੁਰਭੀ ਦੇਵੀ, ਸਰਮਾ ਅਤੇ ਗੌਤਮੀ.
ਪ੍ਰਭਾ ਕਦ੍ਰੂਸ਼੍ਚ ਵੈ ਦੇਵ੍ਯੌ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਮਾਤਰਃ। ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਭਦ੍ਰਾ षष੍ਠੀ ਤਥਾऽਪਰਾ
ਪ੍ਰਭਾ ਤੇ ਕਦਰੂ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ; ਰੁਦਰਾਣੀ, ਸ਼੍ਰੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਭਦਰਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਹੈ.
ਪृਥਿਵੀ ਗਾਂ ਗਤਾ ਦੇਵੀ ਹ੍ਰੀਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕੀਰ੍ਤਿਰੇਵ ਚ। ਸੁਰਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਚੀ ਚੈਵ ਤਥਾ ਪੁष੍ਟਿਰਰੁਨ੍ਧਤੀ
ਪ੍ਰਥਵੀ, ਜੋ ਗਾਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਲਾਜ, ਸਵਾਹਾ, ਕੀਰਤੀ, ਸੁਰਾ, ਦੇਵੀ ਸ਼ਚੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ.
ਸਂਵृਤ੍ਤਿਰਾਸ਼ਾ ਨਿਯਤਿਃ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਦੇਵੀ ਰਤਿਸ੍ਤਥਾ। ਏਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਵੈ ਦੇਵ੍ਯ ਉਪਤਸ੍ਥੁਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਸੰਵ੍ਰਿੱਤੀ, ਆਸ਼ਾ, ਨਿਯਤੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਰਤੀ ਦੇਵੀ—ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵੀਆਂ ਵੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚਾਸ੍ਵਿਨਾਵਪਿ। ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚ ਮਨੋਜਵਾਃ
ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦਰ, ਮਰੁਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰ.
ਪਿਤृਣਾਂ ਚ ਗਣਾਨ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਸਪ੍ਤੈਵ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ਵੈ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤ੍ਰਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ਰੀਰਿਣਃ
ਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ—ਚਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਰੀਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਵੈਰਾਜਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਾ ਨਾਕਚਰਾਃ ਪਿਤਰੋ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਭਾਰਤ, ਵੈਰਾਜਾ, ਅਗਨਿਸਵਾਤ, ਗਾਰਹਪਤਿਆ ਅਤੇ ਨਾਕਚਰ ਪਿਤਰ ਹਨ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਸੋਮਪਾ ਏਕਸ਼ृਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਾਃ ਕਲਾਸ੍ਤਥਾ। ਏਤੇ ਚਤੁਰ੍षੁ ਵਰ੍ਣੇषੁ ਪੂਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਿਤਰੋ ਨृਪ
ਸੋਮਪਾ, ਏਕਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਚਤੁਰਵੇਦ ਅਤੇ ਕਲਾ—ਇਹ ਪਿਤਰ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ।
ਏਤੈਰਾਪ੍ਯਾਯਿਤੈਃ ਪੁਰ੍ਵਂ ਸੋਮਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਾਯ੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ। ਤ ਏਤੇ ਪਿਤਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਚ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਮਿਤੌਜਸਮ੍। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾ ਗੁਹ੍ਯਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਮਿਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰਾਕਸ਼ਸ, ਪਿਸਾਚ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਗਾਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾਃ ਪਸ਼ਵਃ ਪਿਤਾਮਹਮੁਪਾਸਤੇ। ਸ੍ਥਾਵਰਾ ਜਙ੍ਗਮਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਭੂਤਾਸ੍ਤਥਾऽਪਰੇ
ਨਾਗ, ਸੁਪਰਨ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਜੀਵ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਤੱਤ ਵੀ।
ਪੁਰਨ੍ਦਰਸ਼੍ਚ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਧਨਦੋ ਯਮਃ। ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਹੋਮੋऽਤ੍ਰ ਸਦਾ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਪੁਰੰਦਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵਰੁਣ, ਧਨਾਦਾ, ਯਮ ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਹੋਮ ਸਮੇਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਸੇਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਦੋਪਾਸ੍ਤੇ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਦੇਵਰ੍षਯਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਮਹਾਸੇਨਾ, ਰਾਜਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਥੇ ਪਿਤਾਮਹ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਨਾਰਾਯਣ ਅਤੇ ਜੋ ਦੇਵਰਸ਼ੀ ਹਨ।
ऋषਯੋ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੋਨਿਜਾਯੋਨਿਜਾਸ੍ਤਥਾ। ਯਚ੍ਚ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਰਿਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ੍ਥਾਣੁ ਜਙ੍ਗਮਮ੍। ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਮਿਤਿ ਵਿਦ੍ਧਿ ਨਰਾਧਿਪ
ਵਾਲਖਿਲਯ ਰਸ਼ੀ, ਜੋ ਜਣਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਅਡੋਲ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ऋषੀਣਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਾਮ੍। ਪ੍ਰਜਾਵਤਾਂ ਚ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦृषੀਣਾਮਪਿ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਉੱਧਰ ਰੇਤ ਵਾਲੇ ਰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਿਣਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜਾਹ ਰਸ਼ੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੈ, ਪਾਂਡਵ।
ਤੇ ਸ੍ਮ ਤਤ੍ਰ ਯਥਾਕਾਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵੌਕਸਃ। ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਥਾਗਮਮ੍
ਉੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਲੋਕ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੋਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤਿਥੀਨਾਗਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਨਾਗਾਂਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍। ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮੁਪਰ੍ਣਾਨ੍ਕਾਲੇਯਾਨ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਦੇਵਤਾ, ਦੈਤ, ਨਾਗ, ਦੁਜਾਤੀ, ਯਕਸ਼, ਸੁਪਰਨ, ਕਾਲੇਯ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—
ਮਹਾਭਾਗਾਨਮਿਤਧੀਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ਦਯਾਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਟੱਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾਮਹ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈ, ਉਚਿਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੂਰਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਮਾਨਾਰ੍ਥਸਮ੍ਭੋਗੈਰ੍ਯੁਨਕ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾਧਿਪ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੈਭੂ, ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਅਸੀਮ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਵੈਮ ਹੀ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ, ਦਾਨ ਤੇ ਭੋਗ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ।
ਤਥਾ ਤੈਰੁਪਯਾਤੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਯਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਆਕੁਲਾ ਸਾ ਸਭਾਤਾਤ ਭਵਤਿ ਸ੍ਮ ਸੁਖਪ੍ਰਦਾ
ਭਾਰਤ, ਜੋ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭਾ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਿਤਾ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤੇਜੋਮਯੀ ਦਿਵ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਾ। ਬ੍ਰਾਹਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਵਿਗਤਕ੍ਲਮਾ
ਉਹ ਦਿਵਯ ਸਭਾ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਸਾ ਸਭਾ ਤਾਦृਸ਼ੀ ਦृष੍ਟਾ ਮਯਾ ਲੋਕੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਾ। ਸਭੇਯਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਯਥਾ ਤਵ
ਮੈਂ ਐਸਾ ਸਭਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰਲ ਹੈ; ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਸਭਾ ਐਸੇ ਹੀ ਹੈ।
ਏਤਾ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾਃ ਸਭਾ ਦੇਵੇषੁ ਭਾਰਤ। ਸਭੇਯਂ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਮਾ ਤਵ
ਭਾਰਤ, ਇਹ ਸਭਾ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਹੈ; ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਸਭਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼ੋ ਰਾਜਲੋਕਸ੍ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰ। ਵੈਵਸ੍ਵਤਸਭਾਯਾਂ ਤੁ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਰਨਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਸਭਾਯਾਂ ਤੁ ਨਾਗਾਸ੍ਤੇ ਕਥਿਤਾ ਵਿਭੋ। ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭੂਯਿष੍ਠਾਃ ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਵਰੁਣ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਨਾਗਾਂ, ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਦਰਿਆ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਧਨਪਤੇਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਗੁਹ੍ਯਕਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤਥਾ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਭਗਵਾਂਸ਼੍ਚ ਵृषਧ੍ਵਜਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਯਕਸ਼, ਗੁੱਝਕ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਵृषਧਵਜ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਵੀ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ।
ਪਿਤਾਮਹਸਭਾਯਾਂ ਤੁ ਕਥਿਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਰ੍षਭਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਨਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵੈਵ ਹ
ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁ ਸਭਾਯਾਂ ਤੁ ਦੇਵਾਃ ਸਙ੍ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਮੁਨੇ। ਉਦ੍ਦੇਸ਼ਤਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਵਿਵਿਧਾਸ਼੍ਚ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਵੀ।
ਏਕ ਏਵ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨੇ। ਕਥਿਤਸ੍ਤੇ ਸਭਾਯਾਂ ਵੈ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਪਰ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਦਾ ਹੀ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ।