ਨਿਧਿਪ੍ਰਵਰਮੁਖ੍ਯੌ ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਪਦ੍ਮੌ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰੌ। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਿਧੀਨ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਾਥ ਉਪਾਸ੍ਤਾਂ ਵੈ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਧੀਆਂ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਪਦਮ, ਜੋ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਨਿਧੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਾ ਸਭਾ ਤਾਦृਸ਼ੀ ਰਮ੍ਯਾ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਾ। ਪਿਤਾਮਹਸਭਾਂ ਰਾਜਨ੍ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯੇ ਨਿਬੋਧ ਤਾਮ੍
ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸਭਾ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੇਖੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਪਿਤਾਮਹਸਭਾਂ ਤਾਤ ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ। ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਯਾ ਨ ਨਿਰ੍ਦੇष੍ਟੁਮੇਵਂਰੂਪੇਤਿ ਭਾਰਤ
ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮੈਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਭਾਰਤ, ਉਹ ਸਭਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਪੁਰਾ ਦੇਵਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ਨਾਦਿਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦਿਵਃ। ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਮਾਨੁषਂ ਲੋਕਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਿਗਤਕ੍ਲਮਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਭਗਵਾਨ ਆਦਿਤਯ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਇਆ, ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਇਆ।
ਚਰਨ੍ਮਾਨੁषਰੂਪੇਣ ਸਭਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਃ। ਸ ਤਾਮਕਥਯਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਸਵਯੰਭੂ ਦੀ ਸਭਾ ਦੇਖੀ। ਪਾਂਡਵ, ਉਹ ਸਭਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਅਪ੍ਰਮੇਯਾਂ ਸਭਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਾਨਸੀਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਅਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਅਣਮਾਪਣੀ, ਦਿਵਯ, ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਸਭਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੁਣਾਨਹਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਭਾਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਰ੍षਭ। ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਪ੍ਸੁਸ੍ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਨਾਦਿਤ੍ਯਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਸਭਾ ਦੇ ਗੁਣ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਭਗਵਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪਿਤਾਮਹਸਭਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਯੇਨ ਵਾ ਤਪਸਾ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਾऽਪਿ ਗੋਪਤੇ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਸੁਭ ਸਭਾ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਗੋਪਤੀ।
ਔषਧੈਰ੍ਯਾ ਤਥਾ ਯੁਕ੍ਤੈਰੁਤ੍ਤਮਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ। ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭਗਵਨ੍ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਤਾਂ ਸਭਾਂ ਯਥਾ
ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਸਭਾ ਕਿਵੇਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਤਨ੍ਮਮ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਰ੍ਦਿਵਾਕਰਃ। ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਾਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵ੍ਰਤਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਿਹਾ—'ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵਰਤ'।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵ੍ਰਤਮੁਪਾਸ੍ਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਤਤੋऽਹਂ ਹਿਮਵਤ੍ਪृष੍ਠੇ ਸਮਾਰਬ੍ਦੋ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਤੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਲੈ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਵ੍ਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਮਾਮੁਪਾਦਾਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਆਗਚ੍ਛਤ੍ਤਾਂ ਸਭਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਂ ਵਿਪਾਪ੍ਮਾ ਵਿਗਤਕ੍ਲਮਃ ?
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਪਾਪ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
ਏਵਂਰੂਪੇਤਿ ਸਾ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਨ ਨਿਰ੍ਦੇष੍ਟੁਂ ਨਰਾਧਿਪ। ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਹਿ ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਦਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਂ ਵਪੁਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ, ਰਾਜਾ, ਐਸਾ ਹੈ ਕਿ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਰ ਅਣਵਿਆਖਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਵੇਦ ਪਰਿਮਾਣਂ ਵਾ ਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਚਾਪਿ ਭਾਰਤ। ਨ ਚ ਰੂਪਂ ਮਯਾ ਤਾਦृਕ੍ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਂ ਕਦਾਚਨ
ਉਸ ਦੀ ਮਾਪ ਜਾਂ ਆਕਾਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਭਾਰਤ; ਤੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸਾ ਰੂਪ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸੁਸੁਖਾ ਸਾ ਸਦਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਸ਼ੀਤਾ ਨ ਚ ਘਰ੍ਮਦਾ। ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸੇ ਨ ਗ੍ਲਾਨਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖਦਾਈ ਹੈ, ਰਾਜਾ; ਨਾ ਠੰਡੀ ਹੈ, ਨਾ ਗਰਮੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ; ਉਥੇ ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਜਾਂ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਨਾਨਾਰੂਪੈਰਿਵ ਕृਤਾ ਮਣਿਭਿਃ ਸਾ ਸੁਭਾਸ੍ਵਰੈਃ। ਸ੍ਤਮ੍ਭੈਰ੍ਨ ਚ ਧृਤਾ ਸਾ ਤੁ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ ਨ ਚ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਰਾ
ਉਹ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਣੀਆਂ ਵਾਂਗ; ਕਿਸੇ ਥੰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ, ਸਦੀਵੀ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਭਾਵੈਰ੍ਭਾਸਦ੍ਭਿਰਮਿਤਪ੍ਰਭੈਃ
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਅਸীম ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ।
ਅਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਿਖਿਨਂ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍ਪ੍ਰਭਾ। ਦੀਪ੍ਯਤੇ ਨਾਕਪृष੍ਠਸ੍ਥਾ ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਨ੍ਵੀਵ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਝਿੜਕਦੀ ਹੋਈ, ਤਪਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ ਭਗਵਾਨਾਸ੍ਤੇ ਵਿਦਧਦ੍ਦੇਵਮਾਯਯਾ। ਸ੍ਵਯਮੇਕੋऽਨਿਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਦਿਵਿਆ ਮਾਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਦਾ ਇਕੱਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ।
ਉਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਚਾਪ੍ਯੇਨਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯਃ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਚੇਤਾਃ ਪੁਲਹੋ ਮਰੀਚਿਃ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਾਂਗ, ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਦਕ੍ਸ਼, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਪੁਲਹ, ਮਰੀਚੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਸ਼ਯਪ।
ਭृਗੁਰਤ੍ਰਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਗੌਤਮੋऽਥ ਤਥਾਙ੍ਗਿਰਾਃ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਃ ਕਰ੍ਦਮਸ੍ਤਥਾ
ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅਤ੍ਰਿ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਗੌਤਮ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ; ਪੁਲਸਤਿਆ, ਕ੍ਰਤੁ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਤੇ ਕਰਦਮ ਵੀ।
ਅਥਰ੍ਵਾਙ੍ਗਿਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਸਰੀਚਿਪਾਃ। ਮਨੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਸ੍ਤੇਜੋ ਜਲਂ ਮਹੀ
ਅਥਰਵਨ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਤੇ ਸਰਿਚਿਪਾ; ਮਨ, ਆਕਾਸ਼, ਗਿਆਨ, ਵਾਯੂ, ਤੇਜ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਧਰਤੀ।
ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੌ ਤਥਾ ਰੂਪਂ ਰਸੋ ਗਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਪ੍ਰਕृਤਿਸ਼੍ਚ ਵਿਕਾਰਸ਼੍ਚ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰਣਂ ਭੁਵਃ
ਸ਼ਬਦ, ਸਪਰਸ਼, ਰੂਪ, ਰਸ ਤੇ ਗੰਧ, ਭਾਰਤ; ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਵਿਕਾਰ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਸਂਵਰ੍ਤਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਤਥਾ
ਅਗਸਤ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ; ਮਾਰਕੰਡੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਜਮਦਗਨੀ, ਭਰਦਵਾਜ, ਸੰਵਰਤ ਤੇ ਚਯਵਨ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗ ऋष੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ। ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਯੋਗਾਚਾਰ੍ਯੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਦੁਰਵਾਸਾ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲਾ; ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਧਰਮੀ; ਭਗਵਾਨ ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਯੋਗ ਦੇ ਅਚਾਰਯ, ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ।
ਅਸਿਤੋ ਦੇਵਲਸ਼੍ਚੈਵ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍। ऋषਭੋ ਜਿਤਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਮਣਿਃ
ਅਸੀਤ ਤੇ ਦੇਵਲ, ਤੇ ਜੈਗੀਸ਼ਵਯ, ਸੱਚ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ; ਰਿਸ਼ਭ, ਜਿਤਸ਼ਤ੍ਰੁ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਮਣੀ।
ਆਯੁਰ੍ਵੇਦਸ੍ਤਥਾऽष੍ਟਾਙ੍ਗੋ ਦੇਹਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤ। ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ ਸਹ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰਾਦਿਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗਭਸ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਆਯੁਰਵੇਦ, ਆਪਣੀਆਂ ਅਠ ਸ਼ਾਖਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਭਾਰਤ; ਚੰਦ, ਤਾਰੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ।
ਵਾਯਵਃ ਕ੍ਰਤਵਸ਼੍ਚੈਵ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਃ ਪ੍ਰਾਣ ਏਵ ਚ। ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ
ਹਵਾ, ਯਜਨ, ਸੰਕਲਪ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ; ਸਾਰੇ ਰੂਪਧਾਰੀ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਅਰ੍ਥੋ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਹਰ੍षੋ ਦ੍ਵੇषਸ੍ਤਪੋ ਦਮਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ: ਧਨ, ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਖੁਸ਼ੀ, ਨਫ਼ਰਤ, ਤਪ, ਅਤੇ ਸੰਜਮ.
ਆਯਾਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ। ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਸਪ੍ਤ ਚੈਵਾਨ੍ਯੇ ਲੋਕਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਸੱਤ ਤੇ ਵੀਹ ਹੋਰ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ.