ਆਸਤੇ ਚਾਪਿ ਰਾਜਾਨੋ ਭਗਦਤ੍ਤਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਦ੍ਰੁਮਃ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਉਪਾਸ੍ਤੇ ਧਨਦੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਥੇ ਭਗਦੱਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਵੀ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦ੍ਰੁਮਾ ਵੀ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ। ਸਹ ਯਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਹ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰੈਃ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਮਹੇਂਦਰ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਹਨ।
ਵਿਭੀषਣਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠ ਉਪਾਸ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਹਿਮਵਾਨ੍ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਕੈਲਾਸਮਨ੍ਦਰਾਃ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਭਰਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਿਮਾਵਤ, ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰ, ਵਿਂਧਿਆ, ਕੈਲਾਸ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਮਲਯੋ ਦਰ੍ਦੁਰਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਕੀਲਃ ਸੁਨਾਭਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਦਿਵ੍ਯੌ ਚ ਪਰ੍ਵਤੌ
ਮਲਯ, ਦਰਦੁਰ, ਮਹੇਂਦਰ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਇੰਦਰਕੀਲ, ਸੁਨਾਭ ਅਤੇ ਦੋ ਹੋਰ ਦਿਵਯ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੇਰੁਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਧਨਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਸਾਰੇ ਮੇਰੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਨ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਮਹਾਕਾਲਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪਾਰਿषਦਾਸ੍ਤਥਾ
ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ, ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਕਾਲ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦਿਵਯ ਪਾਰਿਸ਼ਦ, ਸ਼ੰਕੁਕਰਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹਨ।
ਕਾष੍ਠਃ ਕੁਟੀ ਮੁਖੋ ਦਨ੍ਤੀ ਵਿਜਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਿਕਃ। ਸ਼੍ਵੇਤਸ਼੍ਚ ਵृषਭਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰ੍ਦਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਬਲਃ
ਕਾਠਾ, ਕੁਟੀ, ਮੁਖ, ਦੰਤੀ, ਵਿਜਯ, ਤਪੋਧਿਕ ਅਤੇ ਸ਼ਵੇਤ, ਜੋ ਮਹਾਬਲੀ ਵੱਛ ਹੈ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਧਨਦਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਉਪਾਸਤੇ। ਪਾਰਿषਦੈਃ ਪਰਿਵृਤਮੁਪਾਯਾਨ੍ਤਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਪਿਸਾਚ ਵੀ, ਪਾਰਿਸ਼ਦਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਦਾ ਹਿ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ਿਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਭਾਵਨਮ੍। ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ਬਹੁਰੂਪਮੁਮਾਪਤਿਮ੍
ਪੌਲਸਤਯ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਉਮਾ ਪਤੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਾਦ੍ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਆਸ੍ਤੇ ਕਦਾਚਿਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ਭਵੋ ਧਨਪਤੇਃ ਸਖਾ
ਮਹਾਦੇਵ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਭਗਵਾਨ ਭਵੋ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਧਿਪ੍ਰਵਰਮੁਖ੍ਯੌ ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਪਦ੍ਮੌ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰੌ। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਿਧੀਨ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਾਥ ਉਪਾਸ੍ਤਾਂ ਵੈ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਧੀਆਂ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਪਦਮ, ਜੋ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਨਿਧੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਾ ਸਭਾ ਤਾਦृਸ਼ੀ ਰਮ੍ਯਾ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਾ। ਪਿਤਾਮਹਸਭਾਂ ਰਾਜਨ੍ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯੇ ਨਿਬੋਧ ਤਾਮ੍
ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸਭਾ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੇਖੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਪਿਤਾਮਹਸਭਾਂ ਤਾਤ ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ। ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਯਾ ਨ ਨਿਰ੍ਦੇष੍ਟੁਮੇਵਂਰੂਪੇਤਿ ਭਾਰਤ
ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮੈਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਭਾਰਤ, ਉਹ ਸਭਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਪੁਰਾ ਦੇਵਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ਨਾਦਿਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦਿਵਃ। ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਮਾਨੁषਂ ਲੋਕਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਿਗਤਕ੍ਲਮਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਭਗਵਾਨ ਆਦਿਤਯ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਇਆ, ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਇਆ।
ਚਰਨ੍ਮਾਨੁषਰੂਪੇਣ ਸਭਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਃ। ਸ ਤਾਮਕਥਯਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਸਵਯੰਭੂ ਦੀ ਸਭਾ ਦੇਖੀ। ਪਾਂਡਵ, ਉਹ ਸਭਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਅਪ੍ਰਮੇਯਾਂ ਸਭਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਾਨਸੀਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਅਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਅਣਮਾਪਣੀ, ਦਿਵਯ, ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਸਭਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੁਣਾਨਹਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਭਾਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਰ੍षਭ। ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਪ੍ਸੁਸ੍ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਨਾਦਿਤ੍ਯਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਸਭਾ ਦੇ ਗੁਣ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਭਗਵਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪਿਤਾਮਹਸਭਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਯੇਨ ਵਾ ਤਪਸਾ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਾऽਪਿ ਗੋਪਤੇ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਸੁਭ ਸਭਾ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਗੋਪਤੀ।
ਔषਧੈਰ੍ਯਾ ਤਥਾ ਯੁਕ੍ਤੈਰੁਤ੍ਤਮਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ। ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭਗਵਨ੍ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਤਾਂ ਸਭਾਂ ਯਥਾ
ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਸਭਾ ਕਿਵੇਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਤਨ੍ਮਮ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਰ੍ਦਿਵਾਕਰਃ। ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਾਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵ੍ਰਤਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਿਹਾ—'ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵਰਤ'।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵ੍ਰਤਮੁਪਾਸ੍ਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਤਤੋऽਹਂ ਹਿਮਵਤ੍ਪृष੍ਠੇ ਸਮਾਰਬ੍ਦੋ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਤੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਲੈ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਵ੍ਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਮਾਮੁਪਾਦਾਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਆਗਚ੍ਛਤ੍ਤਾਂ ਸਭਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਂ ਵਿਪਾਪ੍ਮਾ ਵਿਗਤਕ੍ਲਮਃ ?
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਪਾਪ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
ਏਵਂਰੂਪੇਤਿ ਸਾ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਨ ਨਿਰ੍ਦੇष੍ਟੁਂ ਨਰਾਧਿਪ। ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਹਿ ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਦਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਂ ਵਪੁਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ, ਰਾਜਾ, ਐਸਾ ਹੈ ਕਿ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਰ ਅਣਵਿਆਖਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਵੇਦ ਪਰਿਮਾਣਂ ਵਾ ਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਚਾਪਿ ਭਾਰਤ। ਨ ਚ ਰੂਪਂ ਮਯਾ ਤਾਦृਕ੍ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਂ ਕਦਾਚਨ
ਉਸ ਦੀ ਮਾਪ ਜਾਂ ਆਕਾਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਭਾਰਤ; ਤੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸਾ ਰੂਪ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸੁਸੁਖਾ ਸਾ ਸਦਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਸ਼ੀਤਾ ਨ ਚ ਘਰ੍ਮਦਾ। ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸੇ ਨ ਗ੍ਲਾਨਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖਦਾਈ ਹੈ, ਰਾਜਾ; ਨਾ ਠੰਡੀ ਹੈ, ਨਾ ਗਰਮੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ; ਉਥੇ ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਜਾਂ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਨਾਨਾਰੂਪੈਰਿਵ ਕृਤਾ ਮਣਿਭਿਃ ਸਾ ਸੁਭਾਸ੍ਵਰੈਃ। ਸ੍ਤਮ੍ਭੈਰ੍ਨ ਚ ਧृਤਾ ਸਾ ਤੁ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ ਨ ਚ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਰਾ
ਉਹ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਣੀਆਂ ਵਾਂਗ; ਕਿਸੇ ਥੰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ, ਸਦੀਵੀ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਭਾਵੈਰ੍ਭਾਸਦ੍ਭਿਰਮਿਤਪ੍ਰਭੈਃ
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਅਸীম ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ।
ਅਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਿਖਿਨਂ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍ਪ੍ਰਭਾ। ਦੀਪ੍ਯਤੇ ਨਾਕਪृष੍ਠਸ੍ਥਾ ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਨ੍ਵੀਵ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਝਿੜਕਦੀ ਹੋਈ, ਤਪਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ ਭਗਵਾਨਾਸ੍ਤੇ ਵਿਦਧਦ੍ਦੇਵਮਾਯਯਾ। ਸ੍ਵਯਮੇਕੋऽਨਿਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਦਿਵਿਆ ਮਾਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਦਾ ਇਕੱਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ।
ਉਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਚਾਪ੍ਯੇਨਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯਃ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਚੇਤਾਃ ਪੁਲਹੋ ਮਰੀਚਿਃ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਾਂਗ, ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਦਕ੍ਸ਼, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਪੁਲਹ, ਮਰੀਚੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਸ਼ਯਪ।