ਅਙ੍ਗੋ ਵਙ੍ਗਃ ਸੁਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਬ੍ਯਸ਼੍ਚਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਕਿਰਾਤਰਾਜਃ ਸੁਮਨਾ ਯਵਨਾਧਿਪਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਅੰਗ, ਵੰਗ, ਸੁਮਿਤ੍ਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੈਬਿਆ, ਕਿਰਾਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸੁਮਨਾ ਅਤੇ ਯਵਨਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ—
ਚਾਣੂਰੋ ਦੇਵਰਾਤਸ਼੍ਚ ਭੋਜੋ ਭੀਮਰਥਸ਼੍ਚ ਯਃ। ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਧਸ਼੍ਚ ਕਾਲਿਙ੍ਗੋ ਜਯਸੇਨਸ਼੍ਚ ਮਾਗਧਃ
ਚਾਣੂਰ, ਦੇਵਰਾਤ, ਭੋਜ ਅਤੇ ਭੀਮਰਥ, ਕਾਲਿੰਗ ਦੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਧ, ਅਤੇ ਮਾਗਧ ਦੇ ਜਯਸੇਨ—
ਸੁਕਰ੍ਮਾ ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁਸ਼੍ਚਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਕੇਤੁਮਾਨ੍ਵਸੁਦਾਨਸ਼੍ਚ ਵੈਦੇਹੋऽਥ ਕृਤਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸੁਕਰਮਾ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਪੁਰੁ, ਕੇਤੁਮਾਨ, ਵਸੁਦਾਨ, ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤਕਸ਼ਣ—
ਸੁਧਰ੍ਮਾ ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਅਨੂਪਰਾਜੋ ਦੁਰ੍ਧਰ੍ਪਃ ਕ੍ਰਮਜਿਚ੍ਚ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਸੁਧਰਮਾ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ, ਅਨੂਪ ਰਾਜਾ, ਦੁर्धਰਪ, ਕਰਮਜਿਤ ਅਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ—
ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਃ ਸਹਸੁਤਃ ਕਰੂਪਾਧਿਪਤਿਸ੍ਤਥਾ। ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍ਪਾਃ ਕੁਮਾਰਾ ਦੇਵਰੂਪਿਣਃ
ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ, ਸਹਸੁਤ, ਕਰੂਪ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੇਵ-ਸਰੂਪ ਕੁਮਾਰ—
ਆਹੁਕੋ ਵਿਪृਥੁਸ਼੍ਚੈਵ ਗਦਃ ਸਾਰਣ ਏਵ ਚ। ਅਕ੍ਰੂਰਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਸਤ੍ਯਕਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਨੇਃ ਸੁਤਃ
ਆਹੁਕ, ਵਿਪ੍ਰਥੁ, ਗਦਾ, ਸਾਰਣ, ਅਕ੍ਰੂਰ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਕ—
ਭੀष੍ਮਕੋऽਥਾਕृਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਕੇਕਯਾਸ਼੍ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਯਜ੍ਞਸੇਨਸ਼੍ਚ ਸੋਮਕਿਃ
ਭੀਸ਼ਮਕ, ਆਕ੍ਰਿਤਿ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦ੍ਯੁਮਤਸੇਨ, ਕੇਕੈ ਦੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਯਜ੍ਯਸੇਨ ਅਤੇ ਸੋਮਕੀ—
ਕੇਤੁਮਾਨ੍ਵਸੁਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਮੁਖ੍ਯਸਂਮਤਾਃ
ਕੇਤੁਮਾਨ, ਵਸੁਮਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕ੍ਰਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਕਸ਼ਤਰੀ—
ਉਪਾਸਤੇ ਸਭਾਯਾਂ ਸ੍ਮ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਯੇ ਵ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਜੋ ਅਰਜੁਨ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਭਰਦੇ ਸਨ।
ਅਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਂ ਰੌਰਵਾਜਿਨਵਾਸਸਃ। ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਕੁਮਾਰਾ ਵृष੍ਣਿਨਨ੍ਦਨਾਃ
ਰੌਰਵ ਹਿਰਣ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖੀ; ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ, ਰਾਜਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸਿੱਖੇ ਗਏ।
ਰੌਕ੍ਮਿਣੇਯਸ਼੍ਚ ਸਾਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਯੁਯੁਧਾਨਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ। ਸੁਧਰ੍ਮਾ ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਰਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਰੌਕਮੀਣੇਯ, ਸਾਂਬ, ਯੁਯੁਧਾਨ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਸੁਧਰਮਾ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ੈਵਿਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸਨ—
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਰਾਜਾਨਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਧਨਞ੍ਜਯਸਖਾ ਚਾਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਮਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਃ
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਸਦਾ ਸਾਥੀ ਤੁੰਬੁਰੂ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮਾਸੀਨਂ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਃ। ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ
ਸੱਤਾਈ (੨੭) ਜਣੇ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਕੁਸ਼ਲਾਃ ਸਾਮ੍ਯਤਾਲਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ। ਪ੍ਰਮਾਣੋऽਥ ਲਯੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਕਿਨ੍ਨਰਾਃ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਰਮਾਃ
ਕਿੰਨਰ, ਜੋ ਗੀਤ ਅਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤਾਲ ਅਤੇ ਲਯ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਅਤੇ ਮਾਪ-ਬੀਟ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ।
ਸਞ੍ਚੋਦਿਤਾਸ੍ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਣਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸਹਿਤਾਸ੍ਤਦਾ। ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਦਿਵ੍ਯਤਾਨੈਸ੍ਤੇ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ
ਤੁੰਬੁਰੂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਗੰਧਰਵ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਦਿਵਯ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਨृषੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਰਮਯਨ੍ਤ ਉਪਾਸਤੇ। ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਭਾਯਾਮਾਸੀਨਾਃ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਾਃ
ਉਹ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ; ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਸਚੇ ਵਚਨ ਵਾਲੇ, ਸੁਵ੍ਰਤ ਲੋਕ ਬੈਠੇ ਸਨ।
ਦਿਵੀਵ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮੁਪਾਸਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾਥਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਵਚਨਾਤ੍ਪਰਮ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਣ ਤੇ ਆਗਿਆ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਗਵਤ੍ਯਾਯ੍ਯਮਾਹੈਤਂ ਯਥਾਵਦ੍ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇऽਯਂ ਵਿਧਿਰ੍ਮਯਾ
ਭਗਵੰਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਇਹ ਰੀਤ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਤੇ ਜਤਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਰਾਜਭਿਰ੍ਯਦ੍ਯਥਾ ਕਾਰ੍ਯਂ, ਪੁਰਾ ਵੈ ਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਯਥਾਨ੍ਯਾਯੋਪਨੀਤਾਰ੍ਥਂ ਕृਤਂ ਹੇਤੁਮਦਰ੍ਥਵਤ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਕੰਮ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ, ਕਾਰਨ ਸਮੇਤ ਤੇ ਮਤਲਬ ਵਾਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਵਯਂ ਤੁ ਸਤ੍ਪਥਂ ਤੇषਾਂ ਯਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਪ੍ਰਭੋ। ਨ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਤਥਾ ਗਨ੍ਤੁਂ ਯਥਾ ਤੈਰ੍ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਪਰਮਾਤਮਾ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਣਾ ਸਾਡੀ ਸਮਰਥਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਏਕਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਦਭਿਪੂਜ੍ਯ ਚ। ` ਤਂ ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਮਾਸੀਨਂ ਦੇਵਰ੍षਿਮਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਮ੍'।। ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲੋਕਚਰਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅਤਿ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨਾਦਰਦਂ ਸੁਸ੍ਥਮਾਸੀਨਮੁਪਾਸੀਨੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਪृਚ੍ਛਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇ ਮਾਹਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਮੁਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਜੋ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਭਵਾਤ੍ਸਞ੍ਚਰਤੇ ਲੋਕਾਨ੍ਸਦਾ ਨਾਨਾਵਿਧਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਮਨੋਜਵਃ
ਭਗਵੰਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ।
ਈਦृਸ਼ੀ ਭਵਿਤਾ ਕਾਚਿਦ੍ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾ ਸਭਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਇਤੋ ਵਾ ਸ਼੍ਰੇਯਸੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤਃ।। ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨ ਉਵਾਚ
ਕੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਇੰਨੀ ਵਧੀਆ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਭਾ ਵੇਖੀ ਜਾਂ ਸੁਣੀ ਗਈ ਹੈ? ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍। ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਸ੍ਮਯਨ੍ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ
ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਨੁषੇषੁ ਨ ਮੇ ਤਾਤ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾ ਨ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਸਭਾ ਮਣਿਮਯੀ ਰਾਜਨ੍ਯਥੇਯਂ ਤਵ ਭਾਰਤ
ਪਿਆਰੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਐਸੀ ਮਣਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸਭਾ ਨਾ ਤਾਂ ਵੇਖੀ ਹੈ, ਨਾ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਸਭਾਂ ਤੁ ਪਿਤृਰਾਜਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ। ਕਥਯਿष੍ਯੇ ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕੈਲਾਸਨਿਲਯਸ੍ਯ ਚ
ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਰੁਣ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਕੈਲਾਸ ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸਭਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਕਥਯਿष੍ਯੇ ਗਤਕ੍ਲਮਾਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਾਦਿਵ੍ਯੈਰਭਿਪ੍ਰਾਯੈਰੁਪੇਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਰਹਿਤ, ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਆਮ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਦਿਵੀ ਸਭਾ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਦੇਵੈਃ ਪਿਤृਗਣੈਃ ਸਾਧ੍ਯੈਰ੍ਯਜ੍ਵਭਿਰ੍ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਜੁष੍ਟਾਂ ਮੁਨਿਗਣੈਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੈਰ੍ਵੇਦਯਜ੍ਞੈਃ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ।। ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਰ੍ਤਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਹ ਸਭਾ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ, ਸਾਧਿਆ, ਧਿਆਨ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਮੁਨੀ, ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਸਹੀ ਦਾਨ ਸਮੇਤ, ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਜੇ ਤੂੰ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।