ਤਾਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਭਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਮਯਸ਼੍ਚਾਰ੍ਜੁਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਭੂਤਾਨਾਂ ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰੇ ਕਿਙ੍ਕਰੋ ਗਣਃ
ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਭਾ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਯਾ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਤਵ ਵਿष੍ਫਾਰਘੋषੇਣ ਮੇਘਵਨ੍ਨਿਨਦਿष੍ਯਤਿ। ਅਯਂ ਹਿ ਸੂਰ੍ਯਸਙ੍ਕਾਸ਼ੋ ਜ੍ਵਲਨਸ੍ਯ ਰਥੋ ਮਹਾਨ੍।। 2
ਤੇਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਗੂੰਜ ਉਠੇਗਾ; ਇੱਥੇ ਅੱਗ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਇਮੇ ਚ ਦਿਵਿਜਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਵੀਰ੍ਯਵਨ੍ਤੋ ਹਯੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਮਾਯਾਮਯਃ ਕृਤੋ ਹ੍ਯੇष ਧ੍ਵਜੋ ਵਾਨਰਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚਿੱਟੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਹਨ; ਇਹ ਝੰਡਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਵਾਨਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਮਯਾ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਸਜ੍ਜਮਾਨੋ ਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਧੂਮਕੇਤੁਰਿਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ। ਬਹੁਵਰ੍ਣਂ ਹਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯੇਤ ਧ੍ਵਜਂ ਵਾਨਰਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇਹ ਝੰਡਾ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਦਾ ਨਹੀਂ, ਧੂੰਏ ਵਾਲੇ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਵਾਨਰ-ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗਾ।
ਧ੍ਵਜੋਤ੍ਕਟਂ ਹ੍ਯਨਵਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਵਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਏਵ ਵੀਰਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨ੍ਧ੍ਵਜਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੂੰ ਇਸ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੜਾ ਦੇਖੇਗਾ; ਐਸਾ ਹੀ, ਸਵਿਆਂ ਹੱਥ ਦਾ ਤੀਰੰਦਾਜ਼ ਝੰਡੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽऽਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਵੀਭਤ੍ਸੁਂ ਵਿਸृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਮਯਃ
ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਮਯਾ ਨੇ ਵਿੱਭਤਸੁ (ਅਰਜੁਨ) ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਰੁਖਸਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਨਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਯੁਤਂ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਰੋਹ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਇਆ।
ਸਾਜ੍ਯੇਨ ਪਾਯਸੇਨੈਵ ਮਧੁਨਾ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤੇਨ ਚ। ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਮੂਲੈਃ ਫਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਂਸੈਰ੍ਵਾਰਾਹਹਾਰਿਣੈਃ। ਕृਸਰੇਣਾਥ ਜੀਵਨ੍ਤ੍ਯਾ ਹਵਿष੍ਯੇਣ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਘੀ, ਮਿੱਠੇ ਚਾਵਲ ਜੋ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੜਾਂ, ਫਲ, ਸੂਰ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦਾ ਮਾਸ, ਕ੍ਰਿਸਰਾ, ਜੀਵੰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ—
ਮਾਂਸਪ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਖਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਨृਪ। ਚੋष੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈ ਰਾਜਨ੍ਪੇਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰੈਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਸ ਦੇ ਪਕਵਾਨ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਚਬਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ—
ਅਹਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਸੋਭਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਰੁਚ੍ਚਾਵਚੈਰਪਿ। ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਨਾਨਾਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸਮਾਗਤਾਨ੍
ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਸਧਾਰਣ ਕਪੜਿਆਂ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਆਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
ਦਦੌ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗਵਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਸ਼ਃ ਪੁਨਃ। ਪੁਣ੍ਯਾਹਘੋषਸ੍ਤਤ੍ਰਾਸੀਦ੍ਦਿਵਸ੍ਪृਗਿਵ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਮੁੜ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋਇਆ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਵੇ।
ਵਾਦਿਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਗਨ੍ਧੈਰੁਚ੍ਚਾਵਚੈਰਪਿ। ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦੇਵਤਾਨਿ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ
ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਾਈ ਵਾਦਯਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਮਧੁਰ ਤੇ ਕਦੇ ਤੀਖੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਮਲ੍ਲਾ ਨਟਾ ਝਲ੍ਲਾਃ ਸੂਤਾ ਵੈਤਾਲਿਕਾਸ੍ਤਥਾ। ਉਪਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਉਥੇ ਮੱਲ, ਨਚਣ ਵਾਲੇ, ਝੱਲਾਂ, ਕਥਾਕਾਰ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਵੀ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ।
ਤਥਾ ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਤਾਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਭਾਯਾਂ ਰਮ੍ਯਾਯਾਂ ਰੇਮੇ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਯਥਾ ਦਿਵਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ।
ਸਭਾਯਾਮृषਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ ਆਸਤੇ। ਆਸਾਞ੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਸਮਾਗਤਾਃ
ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਰਾਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਬੈਠੇ।
ਅਸਿਤੋ ਦੇਵਲਃ ਸਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਪਿਰ੍ਮਾਲੀ ਮਹਾਸ਼ਿਰਾਃ। ਅਰ੍ਵਾ ਵਸੁਃ ਸੁਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮੈਤ੍ਰੇਯਃ ਸ਼ੁਨਕੋ ਬਲਿਃ
ਅਸੀਤ, ਦੇਵਲ, ਸਤਿਆ, ਸਰਪਿਰਮਾਲੀ, ਮਹਾਸਿਰਾ, ਅਰਵਾ, ਵਸੁ, ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਸ਼ੁਨਕ ਅਤੇ ਬਲੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਬਕੋ ਦਾਲ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਥੂਲਸ਼ਿਰਾਃ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃ ਸ਼ੁਕਃ। ਸੁਮਨ੍ਤੁਰ੍ਜੈਮਿਨਿਃ ਪੈਲੋ ਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਵਯਮ੍
ਬਕਾ, ਦਾਲਭਿਆ, ਸਥੂਲਸ਼ਿਰਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਦਵੈਪਾਇਨ, ਸ਼ੁਕ, ਸੁਮੰਤੁ, ਜੈਮੀਨੀ, ਪੈਲ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਰ੍ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਸੁਤੋ ਰੋਮਹਰ੍षਣਃ। ਅਪ੍ਸੁਹੋਮ੍ਯਸ਼੍ਚ ਧੌਮ੍ਯਸ਼੍ਚ ਅਣੀਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯਕੌਸ਼ਿਕੌ
ਤਿਤਤਿਰੀ, ਯਾਜ਼ਨਵਲਕਯ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਅਪਸੁਹੋਮਿਆ, ਧੌਮਿਆ, ਅਣੀ, ਮੰਡਵਿਆ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਦਾਮੋष੍ਣੀਪਸ੍ਤ੍ਰੈਬਲੀਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਣਾਦੋ ਘਟਜਾਨੁਕਃ। ਮੌਞ੍ਜਾਯਨੋ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਃ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਾਰਿਕਃ
ਦਾਮਾ, ਉਸ਼ਣੀਪ, ਤ੍ਰੈਬਲੀ, ਪਰਨਾਦਾ, ਘਟਜਾਨੁਕ, ਮੌਂਜਾਯਨ, ਵਾਯੁਭਕਸ਼, ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਅਤੇ ਸਾਰਿਕਾ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਬਲਿਵਾਕਃ ਸਿਨੀਵਾਕਃ ਸਪ੍ਤਪਾਲਃ ਕृਤਸ਼੍ਰਮਃ। ਜਾਤੂਕਰ੍ਣਃ ਸ਼ਿਖਾਵਾਂਸ਼੍ਚ ਆਲਮ੍ਬਃ ਪਾਰਿਜਾਤਕਃ
ਬਲੀਵਾਕਾ, ਸਿਨੀਵਾਕਾ, ਸਪਤਪਾਲਾ, ਕ੍ਰਿਤਸ਼ਰਮਾ, ਜਾਤੂਕਰਨ, ਸ਼ਿਖਾਵਾਨ, ਆਲੰਬਾ ਅਤੇ ਪਾਰਿਜਾਤਿਕਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗੋ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ। ਪਵਿਤ੍ਰਪਾਣਿਃ ਸਾਵਰ੍ਣੋ ਭਾਲੁਕਿਰ੍ਗਾਲਵਸ੍ਤਥਾ
ਪਰਵਤ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਵਿਤ੍ਰਪਾਣੀ, ਸਾਵਰਣ, ਭਾਲੁਕੀ ਅਤੇ ਗਾਲਵ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਜਙ੍ਘਾਬਨ੍ਧੁਸ਼੍ਚ ਰੈਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕੋਪਵੇਗਸ੍ਤਥਾ ਭृਗੁਃ। ਹਰਿਬਭ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਕੌਣ੍ਡਿਨ੍ਯੋ ਬਭ੍ਰੁਮਾਲੀ ਸਨਾਤਨਃ
ਜੰਗਾਬੰਧੂ, ਰੈਭਿਆ, ਕੋਪ ਵਾਲਾ ਭ੍ਰਿਗੁ, ਹਰੀਭਭਰੂ, ਕੌਣਡਿਨਯ ਅਤੇ ਬਭਰੂਮਾਲੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਉਥੇ ਸੀ।
ਕਾਕ੍ਸ਼ੀਵਾਨੌਸ਼ਿਜਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਚਿਕੇਤੋऽਥ ਗੌਤਮਃ। ਪੈਙ੍ਗ੍ਯੋ ਵਰਾਹਃ ਸ਼ੁਨਕਃ ਸ਼ਾਣ੍ਡਿਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਕਾਕਸ਼ੀਵਾਨ, ਔਸ਼ਿਜ, ਨਾਚਿਕੇਤ, ਗੌਤਮ, ਪੈੰਗੀ, ਵਰਾਹਾ, ਸ਼ੁਨਕ ਅਤੇ ਮਹਾਤਪਾ ਸ਼ਾਂਡਿਲਯ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਕੁਕ੍ਕੁਰੋ ਵੇਣੁਜਙ੍ਘੋऽਥ ਕਾਲਾਪਃ ਕਠ ਏਵ ਚ। ਮੁਨਯੋ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਧृਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਕੁੱਕੁਰਾ, ਵੇਣੁਜੰਘਾ, ਕਾਲਾਪਾ ਅਤੇ ਕਠਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ—ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ ਹੋਈ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਃ। ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਭਾਯਾਮृषਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਮਹਾਤਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕਥਯਨ੍ਤਃ ਕਥਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਃ ਸ਼ੁਚਯੋऽਮਲਾਃ। ਤਥੈਵ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਮੁਪਾਸਤੇ
ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਵਾਰੀਅਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਮੁਞ੍ਜਕੇਤੁਰ੍ਵਿਵਰ੍ਧਨਃ। ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਜਿਦ੍ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚ ਉਗ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਮਹਾਤਮਾ, ਧਰਮਾਤਮਾ, ਵਧਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮੁੰਜਕੇਤੁ, ਸੰਗਰਾਮਜਿਤ, ਦੁਰਮੁਖਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਉਥੇ ਸੀ।
ਕਕ੍ਸ਼ਸੇਨਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਪਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਸ਼੍ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ। ਕਮ੍ਬੋਜਰਾਜਃ ਕਮਠਃ ਕਮ੍ਪਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਕਾਕਸ਼ਸੇਨ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਪਰਾਜਿਤ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕ, ਕਮਬੋਜ ਰਾਜਾ, ਕਮਠਾ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕੰਪਨਾ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਸਤਤਂ ਕਮ੍ਪਯਾਮਾਸ ਯਵਨਾਨੇਕ ਏਵ ਯਃ। ਬਲਪੌਰੁषਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਨ੍ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਨਮਿਤੌਜਸਃ। ਯਥਾऽਸੁਰਾਨ੍ਕਾਲਕੇਯਾਨ੍ਦੇਵੋ ਵਜ੍ਰਧਰਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਯਵਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ, ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਝਕਝੋੜਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਵੱਜਰਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਕਾਲਕੇਅ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ ਸੀ।
ਜਟਾਸੁਰੋ ਮਦ੍ਰਕਾਨਾਂ ਚ ਰਾਜਾ ਕੁਨ੍ਤਿਃ ਪੁਲਿਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਕਿਰਾਤਰਾਜਃ। ਤਥਾਙ੍ਗਵਾਙ੍ਗੌ ਸਹਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕੇਣ ਪਾਣ੍ਡ੍ਯੋਡ੍ਰਰਾਜੌ ਚ ਸਹਾਨ੍ਧ੍ਰਕੇਣ
ਜਟਾਸੁਰ, ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕੁੰਤੀ, ਪੁਲਿੰਦ ਅਤੇ ਕਿਰਾਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅੰਗ ਅਤੇ ਵੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਪੁੰਡ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਿਆ ਅਤੇ ਉਡਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਆਂਧਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ—