ਹਿਰਣ੍ਯਰੇਤਾਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਜਲਨ੍ਨਾਯਾਤਿ ਨਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਸਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵਾਨਨਃ ਕ੍ਰੂਰੋ ਲਿਹਾਨੋ ਵਿਸਰ੍ਪਤਿ
ਹਿਰਣਯਰੇਤਾ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭੜਕਦਾ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੱਤ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰੂਰ, ਚਟਦਾ ਤੇ ਫੈਲਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਮਨ੍ਦਪਾਲਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ। ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪ੍ਰਯਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਥਾऽਗ੍ਨਿਂ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਡਪਾਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭਗਤਿ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਾऽਸਿ ਵਾਯੋਰ੍ਜ੍ਵਲਨ ਸ਼ਰੀਰਮਸਿ ਵੀਰੁਧਾਮ੍। ਯੋਨਿਰਾਪਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਯੋਨਿਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਚਾਮ੍ਭਸਃ
ਤੂੰ ਹਵਾ ਦੀ ਰੂਹ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਤੇਰਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈਂ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚਾਧਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਨ੍ਤਿ ਪृष੍ਠਤਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਸ੍ਤਥਾ। ਅਰ੍ਚਿषਸ੍ਤੇ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯ ਰਸ਼੍ਯਮਃ ਸਵਿਤੁਰ੍ਯਥਾ
ਤੇਰੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉਪਰ, ਹੇਠਾਂ, ਪਿੱਛੇ ਤੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ।
ਮਾਤਾ ਪ੍ਰਣष੍ਟਾ ਪਿਤਰਂ ਨ ਵਿਦ੍ਮਃ ਪਕ੍ਸ਼ਾ ਜਾਤਾ ਨੈ ਨੋ ਧੂਮਕੇਤੋ। ਨ ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਤਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵੈ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯ- ਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਮਾਂਸ੍ਤ੍ਰਾਹਿ ਬਾਲਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ
ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਖੋ ਗਈ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਸਾਡੇ ਪੱਖ ਵਧ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਧੂੰਏ ਵਾਲੇ, ਪਰ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ—ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾ।
ਯਦਗ੍ਨੇ ਤੇ ਸ਼ਿਵਂ ਰੂਪਂ ਯੇ ਚ ਤੇ ਸਪ੍ਤ ਹੇਤਯਃ। ਤੇਨ ਨਃ ਪਰਿਪਾਹਿ ਤ੍ਵਮਾਰ੍ਤਾਨ੍ਨਃ ਸ਼ਰਣੈषਿਣਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਭਲਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਸੱਤ ਮੂਲ ਹਨ—ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦੁਖੀ ਤੇ ਤੇਰੀ ਓਟ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾ।
ਤ੍ਵਮੇਵੈਕਸ੍ਤਪਸੇ ਜਪ੍ਤਵੇਦੋ ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਤਪ੍ਤਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਗੋषੁ ਦੇਵ। ऋषੀਨਸ੍ਮਾਨ੍ਬਾਲਕਾਨ੍ਪਾਲਯਸ੍ਵ ਪਰੇਣਾਸ੍ਮਾਨ੍ਪ੍ਰੇਹਿ ਵੈ ਹਵ੍ਯਵਾਹ
ਤੂੰ ਹੀ ਇਕਲਾ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਤਪਦਾ ਹੈਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਤਪਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ। ਸਾਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾ; ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਹੇ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ।
ਸਰ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਮੇਵੈਕਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍। ਤ੍ਵਂ ਧਾਰਯਸਿ ਭੂਤਾਨਿ ਭੁਵਨਂ ਤ੍ਵਂ ਬਿਭਰ੍षਿ ਚ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈਂ; ਇਸ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਢੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨਿਰ੍ਹਵ੍ਯਵਾਹਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਪਰਮਂ ਹਵਿਃ। ਮਨੀषਿਣਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਬਹੁਧਾ ਚੈਕਧਾਪਿ ਚ
ਤੂੰ ਅੱਗ ਹੈਂ, ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ; ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਵਨ ਹੈਂ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਤੇ ਇਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨਿਮਾਨ੍ਹਵ੍ਯਵਾਹ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਚਸਿ ਪੁਨਃ ਸਮਿਦ੍ਧਃ। ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸੂਤਿ- ਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵਾਗ੍ਨੇ ਭਵਸਿ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ
ਹੇ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਇਹ ਤਿੰਨ ਜਗਤ ਬਣਾਏ; ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੇਰ ਸਾੜਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ, ਹੇ ਅੱਗ, ਫੇਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਾਣਿਭਿਰ੍ਭੁਕ੍ਤਮਨ੍ਤਰ੍ਭੂਤੋ ਜਗਤ੍ਪਤੇ। ਨਿਤ੍ਯਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਃ ਪਚਸਿ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਉਹ ਭੋਜਨ ਹੈਂ ਜੋ ਜੀਵ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ। ਸਦਾ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਜਾਤਵੇਦੋ ਭੂਮੇਰਮ੍ਭੋ ਭੂਮਿਜਾਤਾਨ੍ਰਸਾਂਸ਼੍ਚ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਾਦਾਯ ਪੁਨਰੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਕਾਲੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਭਾਵਯਸੀਹ ਸ਼ੁਕ੍ਰ
ਸੂਰਜ ਬਣ ਕੇ, ਹੇ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਰਸ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਕੇ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਫੇਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ।
ਤ੍ਵਤ੍ਤ ਏਤਾਃ ਪੁਨਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਵੀਰੁਧੋ ਹਰਿਤਚ੍ਛਦਾਃ। ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹੋਦਧਿਃ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਇਹ ਹਰੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਕਮਲ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਵੈ ਸਦ੍ਮ ਤਿਗ੍ਮਾਂਸ਼ੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਰਾਯਣਮ੍। ਸ਼ਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਤਾ ਭਵਾਸ੍ਮਾਕਂ ਮਾऽਸ੍ਮਾਨਦ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਯ
ਇਹ ਘਰ, ਹੇ ਤਿੱਖੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਰਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ; ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ।
ਪਿਙ੍ਗਾਕ੍ਸ਼ ਲੋਹਿਤਗ੍ਰੀਵ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮਨ੍ਹੁਤਾਸ਼ਨ। ਪਰੇਣ ਪ੍ਰੇਹਿ ਮੁਞ੍ਚਾਸ੍ਮਾਨ੍ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਗृਹਾਨਿਵ
ਹੇ ਪੀਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਗਲ੍ਹੇ ਵਾਲੇ, ਕਾਲੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲੇ, ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ, ਪਾਰ ਲੰਘ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਜਾਤਵੇਦਾ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾ। ਦ੍ਰੋਣਮਾਹ ਪ੍ਰਤੀਤਾਤ੍ਮਾ ਮਨ੍ਦਪਾਲਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਾਣੀ ਵਾਲੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਮੰਡਪਾਲਾ ਦੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨਾਲ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ऋषਿਰ੍ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਤਦ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਈਪ੍ਸਿਤਂ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਚ ਤੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀ ਦ੍ਰੋਣ ਹੈਂ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ—
ਮਨ੍ਦਪਾਲੇਨ ਵੈ ਯੂਯਂ ਮਮ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਿਤਾਃ। ਵਰ੍ਜਯੇਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਦਹਨ੍ਦਾਵਮਿਤਿ ਸ੍ਮ ਹ
ਮੰਡਪਾਲਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਚਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, 'ਜਦ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਸਾੜੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।'
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਦ੍ਰੋਣ ਤ੍ਵਯਾ ਯਚ੍ਚੇਹ ਭਾषਿਤਮ੍। ਉਭਯਂ ਮੇ ਗਰੀਯਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ। ਭृਸ਼ਂ ਪ੍ਰੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਦਾ ਉਹ ਬਚਨ, ਹੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਤੇ ਜੋ ਤੂੰ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਆਖਿਆ—ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡੇ ਹਨ। ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਤੈਨੂੰ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੇ ਸਤਿ-ਸਤਰ ਨਾਲ।
ਇਮੇ ਮਾਰ੍ਜਾਰਕਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਮੁਦ੍ਵੇਜਯਨ੍ਤਿ ਨਃ। ਏਤਾਨ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਦਗ੍ਧਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
ਇਹ ਬਿੱਲੀਆਂ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੰਗ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ, ਹੇ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ।
ਤਥਾ ਤਤ੍ਕृਤਵਾਨਗ੍ਨਿਰਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਯ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਕਾਨ੍। ਦਦਾਹ ਖਾਣ੍ਡਵਂ ਦਾਵਂ ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਜਨਮੇਜਯ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਰੰਗਕਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੇ ਖਾਂਡਵਾ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਭੜਕ ਕੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਨਮੇਜਯ।
ਮਨ੍ਦਪਾਲੋऽਞਪਿ ਕੌਰਵ੍ਯਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰਕਾਨ੍। ਉਕ੍ਤ੍ਵਾऽਪਿ ਚ ਸ ਤਿਗ੍ਮਾਂਸ਼ੁਂ ਨੈਵ ਸ਼ਰ੍ਮਾਧਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਮੰਦਪਾਲ ਵੀ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ; ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚੈਨ ਨਾ ਮਿਲਿਆ।
ਸ ਤਪ੍ਯਮਾਨਃ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਲਪਿਤਾਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕਥਂ ਨੁ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ਰਣੇ ਲਪਿਤੇ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ خاطر ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਲਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਸਕਣਗੇ?"
ਵਰ੍ਧਮਾਨੇ ਹੁਤਵਹੇ ਵਾਤੇ ਚਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਵਾਯਤਿ। ਅਸਮਰ੍ਥਾ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਮਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਜਦ ਅੱਗ ਵਧਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਤੇ ਹਵਾ ਤੇਜ਼ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਬਚਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ।
ਕਥਂ ਤ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਾ ਤ੍ਰਾਣਾਯ ਮਾਤਾ ਤੇषਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਹਿ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਾ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਰਾਣਮਪਸ਼੍ਯਤੀ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪਸਵਿਨੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੈ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਦੇਖ ਸਕੀ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇਗੀ?
ਕਥਮੁਡ੍ਡੀਯਨੇऽਸ਼ਕ੍ਤਾਨ੍ਪਤਨੇ ਚ ਮਮਾਤ੍ਮਜਾਨ੍। ਸਨ੍ਤਪ੍ਯਮਾਨਾ ਬਹੁਧਾ ਵਾਸ਼ਮਾਨਾ ਪ੍ਰਧਾਵਤੀ
ਉਡਣ ਜਾਂ ਡਿੱਗਣ ਵੇਲੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਮਾਂ ਦੇ ਰੋਣ ਤੇ ਦੌੜਣ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਸਕਣਗੇ?
ਜਰਿਤਾਰਿਃ ਕਥਂ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਾਰਿਸृਕ੍ਕਃ ਕਥਂ ਚ ਮੇ। ਸ੍ਤਮ੍ਬਮਿਤ੍ਰਃ ਕਥਂ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕਥਂ ਸਾ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਜਰਿਤਾਰੀ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰਿਸ੍ਰਿਕਕ, ਸਤੰਬਮਿਤ੍ਰ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਉਹ ਤਪਸਵਿਨੀ ਮਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਬਚਣਗੇ?
ਲਾਲਪ੍ਯਮਾਨਂ ਤਮृषਇਂ ਮਨ੍ਦਪਾਲਂ ਤਥਾ ਵਨੇ। ਲਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਸਾਸੂਯਮਿਵ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਮੰਦਪਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲਪਿਤਾ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਨ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇष੍ਵਵੇਕ੍ਸ਼ਾऽਸ੍ਤਿ ਯਾਨृषੀਨੁਕ੍ਤਵਾਨਸਿ। ਤੇਜਸ੍ਵਿਨੋ ਵੀਰ੍ਯਵਨ੍ਤੋ ਨ ਤੇषਾਂ ਜ੍ਵਲਨਾਦ੍ਭਯਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜਦਕਿ ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਯਾऽਗ੍ਨੌ ਤੇ ਪਰੀਤਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਹਿ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਥਾ ਚੇਤਿ ਜ੍ਵਲਨੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਤੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਂ; ਇਹ ਗੱਲ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਭੜਕਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਸੁਣੀ ਗਈ ਹੈ।