ਨਾਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ, ਜੋ ਪੁਰਾਤਨ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਗਨੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਸ ਸਮੇਂ ਖਾਂਡਵ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੂੰ ਖਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲੈ—ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਹ ਜੰਗਲ ਸਾੜ ਸਕੇਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨਗੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੀਬਰ ਭੋਜਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਸ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ ਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਬੋਲ ਬੋਲੇ। ਉਹ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਖਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਸਾੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਕਿ, "ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕਈ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਯੋਗ ਇੱਕ ਧਨੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤਣ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਧਨੁਸ਼ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਸਹਿ ਸਕੇ। ਮੈਨੂੰ ਬੇਅੰਤ ਤੀਰ ਵੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਰਥ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ।" "ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ, ਚਿੱਟੇ, ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਦੌੜਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਮਿਲਣ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਥ ਮਿਲੇ ਜੋ ਗਰਜਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ। ਇੰਝ ਹੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਸ਼ੌਰਯ ਲਈ ਵੀ ਕੋਈ ਅਸਤਰ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਨਾਗਾਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਾਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਪਰ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਜਰੂਰੀ ਸਾਧਨ ਦਿਓ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਧੂਮਕੇਤੂ ਨਾਮਕ ਅਗਨੀ ਨੇ, ਵਡਿਆਸੀਆਂ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਆਦਿਤਯ, ਜਲ ਦੇ ਪਤੀ, ਵਾਰੁਣ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਧੂਮਕੇਤੂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੌਥੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਾਰੁਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤਰਕਸ਼ ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੋਮ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਓਹ ਦੋਵੇਂ ਅਤੇ ਸਲੇਟੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਰਥ ਜਲਦੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ। ਗਾਂਡੀਵ ਨਾਲ ਅਰਜੁਨ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਾਧਨ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਦਿਓ।" ਵਾਰੁਣ ਨੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਦਭੁਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਯਸ਼ਸਵੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਾਧਨ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ।" ਉਹ ਹਥਿਆਰ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਅਜੈਯ ਅਤੇ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਇੱਕੋ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼। ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਦੋ ਬੇਅੰਤ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤਰਕਸ਼, ਜੋ ਕਈ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਹੇ, ਵਾਰੁਣ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਰਥ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਾਨਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਘੋੜੇ ਚਿੱਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਨ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਹਰ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਅਤੇ ਦੇਵ-ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਅਜੈਯ ਸਨ। ਉਹ ਰਥ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਪੱਖੋਂ ਮਨਮੋਹਕ, ਅਤੇ ਭੂਮਨ ਦੇ ਲੰਮੇ ਤਪ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੋਮ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਸਵਾਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਰਥ ਨਵੇਂ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਉਸ ਰਥ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਸੁਨਿਹਰੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਨਰ, ਸਿੰਘ ਤੇ ਚੀਤੇ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਇਹ ਵਾਨਰ ਹਨੁਮਾਨ ਸੀ—ਉਜਲਾ, ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ, ਬੇਅੰਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਝੰਡੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਾੜਨ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ ਹੋਵੇ। ਝੰਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਾਣੀ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਹਨੁਮਾਨ ਦੇ ਗੂੰਜਦੇ ਨਾਲ਼ ਵੈਰੀ ਫੌਜਾਂ ਦਿਲੋਂ ਹਾਰ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਦਿਸਾ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਇਹ ਰਥ ਕਈ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਰਥ ਦੇ ਗੇੜ ਲਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਕਵਚ ਤੇ ਕਟਾਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਉਸ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪੁੰਨਾਤਮਾ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਗਾਂਡੀਵ ਹਥੀਂ ਲੈ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਇਕੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਤਣੀ ਚੜ੍ਹਾਈ; ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਤੰਤਣੀ ਚੜ੍ਹਾਈ, ਉਸਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣ ਕੇ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲ ਕੰਬ ਗਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਕੰਬ ਗਏ। ਹੁਣ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥ, ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਦੋ ਬੇਅੰਤ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤਰਕਸ਼ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਯੁੱਧ ਲਈ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਅਗਨੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਵਜਰ ਵਰਗਾ ਸਖ਼ਤ ਸੀ। ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਿਅ ਅਸਤਰ, ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਅਗਨੇਯ ਅਸਤਰ, ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵੀ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਅਗਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਅਸੁਰ-ਤੁਲ ਬੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ; ਇਸ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਅਜੇਤ ਰਹੇਂਗਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਪਿਸਾਚ, ਦੈਤ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸੱਪਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਹੇਂਗਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਰਥ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਖਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।