ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਜੋ ਉਥੇ ਯਜਨ ਲਈ ਦীক্ষਿਤ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਸਮਰੱਥ ਸਭਾ-ਸਦੱਸ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਵੇਤਕੀ ਆਪ, ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵੱਲ ਪਰਤ ਆਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੜੀ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਅਤੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਸਭਾ-ਸਦੱਸਾਂ ਸਮੇਤ, ਅੱਗ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਥੇ, ਲਗਾਤਾਰ ਘੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਇਕਾਗ੍ਰ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਅੱਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਈ। ਹੁਣ ਉਹ ਅੱਗ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਉਹ ਪੀਲੀ ਅਤੇ ਕਾਂਈ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਿਰ, ਅਗਨੀ ਦੇਵ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਊਰਜਾ ਦੀ ਘਾਟ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ, ਅਗਨੀ ਦੇਵ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਵੱਲ ਗਏ। ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਨ ਤਰਿੱਪਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਉਬਾਉ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਊਰਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਮੇਰੀ ਸਥਿਰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਿਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕਰਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਮੁਸਕੁਰਾਏ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਤੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਘੀ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਕਾਫੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਥਕਾਵਟ ਆ ਗਈ ਹੈ।" "ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨੀ; ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਪਰਤ ਆਵੇਂਗਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਉਬਾਉ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਖੰਡਵ ਵਨ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ ਰਾਖ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਰਬੀ ਸਾੜੇਂਗਾ, ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।" "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਖੰਡਵ ਵਨ ਸਾੜ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਗਨੀ ਦੇਵ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਹੋਏ, ਖੰਡਵ ਵਨ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਥੇ, ਅਗਨੀ ਨੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਭੜਕ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਖੰਡਵ ਵਨ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਸਾੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਖੰਡਵ ਵਨ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭੜਕ ਉਠਾ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਾਨ ਲਾ ਕੇ ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਸੁੰਡ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਭਰ ਭਰ ਕੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਪਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਬਹੁ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਿਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਅੱਗ ਕੋਲ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗੇ। ਹੋਰ ਜੀਵ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਅੱਗ ਭੜਕਦੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਬੁਝਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਅਗਨੀ ਦੇਵ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੁੜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸੋਚ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਇੱਕ ਉਪਾਏ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ, ਇਹ ਵਨ ਸਾੜ ਸਕੇਂਗਾ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਧੀਰਜ ਰੱਖ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਇਹ ਸਾੜ ਲਵੇਂਗਾ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਸਾਥੀ ਹੋਣਗੇ: ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਖੰਡਵ ਵਨ ਸਾੜ ਲਵੇਂਗਾ।" "ਜੈਸਾ ਹੁਕਮ," ਅਗਨੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਹੰਤਾ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਖੰਡਵ ਵਨ ਸਾੜ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਜਦ ਸਚੀਪਤੀ (ਇੰਦਰ) ਵੀ ਉਥੇ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵ ਹਨ, ਹੁਣ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਏ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਖੰਡਵ ਵਨ ਨੇੜੇ ਹਨ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲੈ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਇਹ ਵਨ ਸਾੜ ਸਕੇਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨਗੇ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀਆਂ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਸ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਗਨੀ ਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਮ-ਸਮਾਨ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਖੰਡਵ ਵਨ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਕੇ, ਉਚਿਤ ਬਚਨ ਬੋਲਿਆ, "ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਲੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਐਸਾ ਧਨੁਸ਼ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਭੁਜਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਝੱਲ ਸਕੇ; ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਐਸਾ ਧਨੁਸ਼ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਮੈਨੂੰ ਬੇਅੰਤ ਤੀਰ ਵੀ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛੱਡਾਂ, ਕੋਈ ਰਥ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਝੱਲ ਨਾ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੀ ਇਸ ਕਥਾ ਵਿਚ, ਅਗਨੀ ਦੇਵ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਥਕਾਵਟ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਖੰਡਵ ਵਨ ਸਾੜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ, ਸਾਰੇ ਘਟਨਾ-ਕ੍ਰਮ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।