ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਯਤਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਥਕ ਕੇ, ਯਾਜਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਸਮਾਂ ਲੰਘਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਹਰ ਰੁਤੂ ਵਿੱਚ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ, ਪਰ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵੀ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਪਸ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਏ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਦਰ, ਸਮਝੌਤਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਬਹੁਤ ਯਤਨ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੇਅੰਤ ਜਤਨ ਨਾਲ ਮਨਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਉਹ ਅਤੁੱਟ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ: "ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਹਾਂ ਜਾਂ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ ਅਤੇ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕਰੋ, ਪਰ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰੋ।" "ਮੈਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਛੱਡਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਦੱਸੋ।" "ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ ਯਜਨ ਲਈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਰਾਜਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸਦੇ ਯਜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਯਾਜਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਤੇਰਾ ਯਜਨੀ ਕੰਮ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਥੱਕ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਦੇ।" "ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝ ਨਾਲ ਤੇ ਜਲਦੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਰੁਦ੍ਰ ਕੋਲ ਆਪ ਜਾ, ਜੇ ਉਹ ਸਹਿ ਸਕੇ ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਰਾ ਯਜਨ ਕਰਾਏ।" ਇਹ ਨਿੰਦਾ ਭਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੈਲਾਸ ਪਰਬਤ ਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਤਿੱਖੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘਾਇਆ। ਕਦੇ ਦਸਵੀਂ, ਕਦੇ ਸੋਲਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਹੀ ਉਹ ਕੁਝ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾਂਦਾ। ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਨਾ ਝਪਕਦੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਅਡੋਲ ਸਤੰਭ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਿਹਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਤ, ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਆਪ ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਵਾਓ।" ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਸਿੱਧਾ ਯਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਅਖੰਡ ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਮੁੜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਇਸ ਕਰਮ ਤੋਂ ਤ੍ਰੁੱਠ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਯਜਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਸਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਪਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰਾ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅੰਸ਼, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਦੁर्वਾਸਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏਗਾ। ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਯਜਨ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੜ ਰੁਦ੍ਰ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰੀ ਦীক্ষਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਦੁर्वਾਸਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਇਸ ਰਾਜਾ ਸ਼ਵੇਤਕੀ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਵਾਓ।" ਦੁर्वਾਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼।" ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਯਾਜਕ, ਦੁर्वਾਸਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।