ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗਾਥਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ, ਤਾਕਤ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਕਰਤਬ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਾਂਗ ਸੀ; ਭੀਭਤਸੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਐਸਾ ਦੇਖਿਆ ਜਿਵੇਂ ਇੰਦ੍ਰ (Maghavan) ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖੇ। ਪਾਂਚਾਲੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਵਿੰਧਿਆ, ਭੀਮ ਤੋਂ ਸੁਤਸੋਮਾ, ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਕਰਮਨ, ਨਕੁਲ ਤੋਂ ਸ਼ਤਾਨਿਕਾ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ—ਇਹ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਪੁੱਤਰ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੇ ਜਣੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਅਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਣਿਆ। ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਤਿਵਿੰਧਿਆ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਸੁਤਸੋਮਾ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਦੀ ਹਜ਼ਾਰਵੀਂ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਜਣਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵੱਡੇ ਕਰਤਬ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੁਤਕਰਮਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਨਕੁਲ ਨੇ ਸ਼ਤਾਨਿਕਾ ਨੂੰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਾਨਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੇ ਖ਼ਿਆਤਿ ਵਾਲਾ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸਹਦੇਵ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ ਸੀ। ਇਹ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪਾਂਚਾਲੀ ਤੋਂ ਜਣੇ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤਰ 'ਤੇ ਜਣੇ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਰਹੇ। ਧੌਮਿਆ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ, ਮੁੰਡਨ ਅਤੇ ਜਨੇਊ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਵਿਦਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਨੈਤਿਕਤਾ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਇਹ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦਿਵ੍ਯ ਜਣੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ। ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਟ ਲੈਂਦੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉੱਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਾਂਗ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਅਤੇ ਕਾਮ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ, ਰਾਜਾ ਚੌਥੇ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਤੇ ਕਾਮ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ। ਲੋਕ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੁਆਰਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਧਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਵੀ ਚਮਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਯਜਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਇੱਕਸਾਰ ਹੁੰਦੀ। ਧੌਮਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦਿਲ ਉਸ 'ਤੇ ਇੱਕਸਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਪੂਰਨ ਚੰਦ 'ਤੇ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸਿਰਫ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਾ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਕਰਤਬ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ। ਪਾਰਥਾ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਕੁਝ ਅਣਉਚਿਤ, ਝੂਠ, ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਜਾਂ ਅਪਰੀਤਿ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ। ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਂਡਵ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੌਸਮ ਗਰਮ ਹੈ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਚੱਲੀਏ।" "ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਆਨੰਦ ਮਾਣੀਏ, ਮਧੁਸੂਦਨ; ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਈਏ, ਜਨਾਰਦਨ।" ਮਾਤਾ ਕੁੰਤੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਵਿਚਾਰ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ—ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣੀਏ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਰਥਾ ਤੇ ਗੋਵਿੰਦਾ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਮਾਧਵ, ਖੰਡਵ-ਪ੍ਰਸਥ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਸੀ। ਉਸ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਬ ਜੰਗਲ ਸੀ, ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਸੁਹਣਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ—ਖੰਡਵ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਢਾਲ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਆਉਂਦੇ। ਸਵਯਸਾਚੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਸ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿੱਛ, ਲੂੰਬੜ, ਬਾਘ, ਭੇੜੀਏ, ਤੇ ਕਾਲੀ ਨੀਲਗਾਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਤੇ ਮੋਰਾਂ, ਬਗਲਾਂ, ਕ੍ਰੇਨ, ਹੰਸ ਤੇ ਸਰਾਸਾ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ, ਤੇ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਸਾਰੇ—ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਰਾਖਸ਼ਸ—ਲਈ ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਰਾਜਾ ਤਖਸ਼ਕਾ ਦਾ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਬਾਂਸ, ਸਿਲਕ-ਕਾਟਨ, ਬੇਲ, ਜੰਬੂ, ਅੰਬ ਤੇ ਚੰਪਕਾ ਰੁੱਖ ਸਨ। ਉਥੇ ਅੰਕੋਲਾ, ਕਠਲ, ਪੀਪਲ, ਤਾਲ, ਨਿੰਬੂ ਤੇ ਵੰਗੂ ਰੁੱਖ, ਇਕ-ਪੱਤੀ ਤਾਲ ਤੇ ਰੌਹਿਨੀ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰੁੱਖ ਸਨ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੂਟਿਆਂ, ਲੰਬੇ ਬਾਂਸ ਤੇ ਕੈਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼ੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸਿਆ। ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਣੀ, ਤੇ ਦੰਦਦਾਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ। ਖੰਡਵ ਮਹਾਨ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ, ਸੱਪ ਰਾਜਿਆਂ, ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸੀ—ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੰਡਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ।