ਭਦਰਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ: "ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਭਦਰਾ! ਤੂੰ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣੀਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਹੀਂ।" ਇਹ ਉੱਚੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਸ ’ਤੇ ਭਦਰਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ ਵਾਰਸ਼ਣੀ ਸੁਭਦਰਾ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬੜੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਭਦਰਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵ੍ਰਜਿਨਾ ਨਗਰੀ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਉਠਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਦਾਸਾਰਹ ਨਗਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੇ ਰਥ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬੈਲਾਂ, ਊਠਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਪਾਰਥਾ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲਵਾਸ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਵਾਂਗ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ। ਨਗਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਰਥ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ। ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਧੌਮਯ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਦੋ ਯਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਨਗਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਪਾਂਡਵ ਵਲੋਂ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਅਰਜੁਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਪਾਰਥਾਂ ਨੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸਮਝਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਖੁਦ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੇ ਸੁਭ ਆਚਰਨ ਕਰਕੇ ਸੁਭਦਰਾ ਘਰ ਦੇ ਵੱਡਿਆਂ, ਸੱਸ-ਸੁਰਿਆਂ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਗਈ। ਪਾਂਡਵ ਵੀਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਭ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਭਦਰਾ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੰਦੇਹ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਇਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਵਿਪ੍ਰਿਥੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਅਤੇ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਭਦਰਾ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ। ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਯੋਗ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਝੰਡਾ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪਾਂਡਵ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਭਦਰਾ ਸਮੇਤ ਵ੍ਰਜਿਨਾ ਨਗਰ ਭੇਜਿਆ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਗਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਨੈਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਗਰ ਨੂੰ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਚਲੇ ਗਏ। ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਆਹੁਕ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਵਿਪ੍ਰਿਥੁ, ਅਕ੍ਰੂਰ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵਿਦੂਰਥਾ ਦਾ ਵੀ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਮਿਲ ਗਈ। ਜਨਾਰਦਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਫੌਜ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਵਾਈ। ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਦਾਸਾਰਹਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਿੰਘ-ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਸ਼ੋਰ ਉਠਾ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਵਧੀਆ ਸਵਾਰੀ-ਵਾਹਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਵੱਡੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਯੋਧਿਆਂ, ਭਰਾਵਾਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਸਤ੍ਯਕੀ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਾਨੀ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਅਕ੍ਰੂਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਸੀ; ਅਨਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਉਧਵ ਵੀ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਧਵ, ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਨ, ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸਤ੍ਯਕ, ਸਤ੍ਯਕੀ ਅਤੇ ਸਾਤ੍ਵਤ ਵੰਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ, ਸਾਂਬ, ਨਿਸ਼ੰਕੁ, ਸ਼ੰਕੁਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਣ, ਝਿੱਲੀ ਅਤੇ ਵਿਪ੍ਰਿਥੁ ਵੀ ਉਸ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਸਾਰਣ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਗਦਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਭੋਜ ਅਤੇ ਅੰਧਕ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਪਹੁੰਚੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੋਹਫੇ ਲੈ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ। ਸਿੰਘ-ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਹੜੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ ਸਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਲੰਬਾ ਸਫਰ ਕਰਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਨਗਰ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮਾਘਵ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਯਮਾਂ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸੁਆਗਤ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਲੋਂ, ਮਹਾਨ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਸੈਨਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਝੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।