ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਤਝੜ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੀ ਜੋਤਿ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁਆਰੀ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ ਗਈ। ਫਿਰ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ‘‘ਤੂੰ ਜਦ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇਂ, ਤਾਂ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਦਾਨ, ਭੋਜਨ, ਵਿਅੰਜਨ ਅਤੇ ਉਪਹਾਰ ਦੇਣਾ।’’ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ‘‘ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਦੇ ਪੂਰਨ ਹੋਣ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ।’’ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, ‘‘ਸਫੈਦ, ਉੱਤਮ, ਉਰਜਾ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ—ਸ਼ੈਵਿਆ, ਸੁਗਰੀਵ, ਮੇਘਪੁਸ਼ਪ ਅਤੇ ਬਲਾਹਕਾ—ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਲਿਆ ਕੇ ਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ। ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲੈ ਅਤੇ ਲਿਆ ਆ, ਨਾਲ ਹੀ ਝੰਡੇ, ਤੂਣੀਰ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ। ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਰਥ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗਦਾਂ ਨੂੰ ਵਾਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ।’’ ਅਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ ’ਤੇ, ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਮੰਗਲਮਈ ਬੋਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੰਗਣੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਵਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਖੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ‘‘ਮੈਂ ਇਹ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ ਜਾਵਾਂਗੀ।’’ ਫਿਰ ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘‘ਸ਼ੈਵਿਆ ਅਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਰਥ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਜਾਵਾਂਗੀ।’’ ਜਦ ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਇੰਝ ਕਿਹਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਥਿਆਰ ਆਦਿਕ ਸਭ ਕੁਝ ਰਥ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਮਕਦੀ ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ‘‘ਇਹ ਰਥ, ਸਾਰੇ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਚੱਲ ਪਵੇਂ, ਹੇ ਕੁਰੁਕੁਲ ਦੇ ਆਨੰਦ।’’ ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਰਥ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਭੋਜਨ, ਮਨਚਾਹੇ ਭੋਜਨ, ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਸਤਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਸੀ: ‘‘ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਸ਼ਨ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਤੁਲ ਨਹੀਂ।’’ ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਸ਼ਨ ਫੜ ਲਈ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਸੰਕਲਪ ਕਰਕੇ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਵੈਰਾਗੀ ਵਸਤ੍ਰ ਬਦਲ ਕੇ, ਵਿਰਾਤੀ ਵਿਰ ਆਭੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਕਵਚ ਧਾਰਣ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਮਿਲੀ ਮਕੁਟ ਅਤੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ; ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਪਾਰਥ, ਨਵੇਂ ਦੂਲ੍ਹੇ, ਤੀਰ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਨੀਲੀਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁਭਦਰਾ ਰਾਸ਼ਨ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਖਲੋਤੇ ਹਨ। ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੇ, ਜਦ ਸੁਭਦਰਾ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ, ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, ‘‘ਹੇ ਸੁਭਦਰਾ, ਤੂੰ ਹਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ।’’ ‘‘ਤੂੰ ਅਰਜੁਨ ਵਰਗਾ ਵਿਰ, ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਾਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭੈਣ।’’ ‘‘ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਰਜੁਨ, ਸਭ ਪੁਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ।’’ ‘‘ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਵਿਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ; ਜਾ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ।’’ ਇੰਝ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਸੰਗਣੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਧਾਈਆਂ ਮਿਲਣ ’ਤੇ, ਭਦਰਾ, ਜੋ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਫਿਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਪਾਸ ਇਕ ਸੰਗਣੀ ਪੱਖਾ ਲੈ ਕੇ ਖੜੀ ਸੀ; ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਧੁਨੀ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਉਹ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਏ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਹ ਉੱਤਮ ਰਥ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸਦੀ ਗੂੰਜ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਥ ਦੂਰ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨਗਰ-ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਰਥ ਦੀ ਮਹਾਨ ਧੁਨੀ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਰਗੀ ਸੀ; ਅਰਜੁਨ, ਉੱਤਮ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਇੰਝ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗੰਗਾ; ਪਾਰਥ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਸੁਭਦਰਾ ਨਾਲ ਸਜਦਿਆਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੰਝ ਹੀ ਪਾਰਥ; ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਕੁਲ ਦੀ ਮਾਣ, ਸੁਭਦਰਾ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਬੋਲ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਪਾਰਥ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ; ਪਰ ਹੋਰ ਲੋਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ, ‘‘ਫੜੋ! ਮਾਰੋ! ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ!’’ ਇੰਝ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਏ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੱਡਾ ਗੜਬੜ ਮਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਭੀੜ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਾਥੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰ, ਮਹਿਲਾਂ, ਕੋਠੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡੇ। ਉਸਨੇ ਉੱਤਮ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਰੈਵਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ ਅਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧ, ਉਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।