ਜਨਮੇਜਯਾ, ਜਦੋਂ ਕਥਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਸੁੰਦਰ ਸਵਰਗ ਸਮਾਨ ਸਜੀ ਹੋਈ ਖਟੀਆ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮਿੱਠੇ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਤੰਤੂ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਨੀਂਦ ਖੁਲ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਭ ਸਤੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੋਸ਼ ਸੰਭਾਲੀ। ਆਪਣੀਆਂ ਨਿੱਤ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ਜ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਅਜਾਜ਼ਤ ਮੰਗੀ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ "ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁ" ਆਖ ਕੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਵਾਈ। ਫਿਰ ਹਰੀ, ਜੋ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਤਪਸਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਰਥੀ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੁਆਰਕਾ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਦੁਆਰਕਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਗਈ। ਵਸੁਦੇਵ—ਗੋਵਿੰਦ—ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਦੌੜ ਪਏ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਲੋਕ ਤਾਂ ਗੋਵਿੰਦ ਤੋਂ ਅਧ ਅੱਖ ਵਿੱਛੋੜਾ ਵੀ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਨਿਹਾਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਭੋਜ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੋਜ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਵਾਗਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਆਪਣੇ ਉਮਰ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗਲੇ ਮਿਲਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਸਭ ਰਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਸਨ, ਨੇ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਰੈਵਤਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਗਏ; ਭੋਜ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਹਰ ਪਾਸੇ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਉਪਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਕਾਮਨਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਰੱਖ ਖੜੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਨਰਤਕੀਆਂ ਦੇ ਨਾਚ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਪੁੱਤਰ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਵਾਹਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ। ਸ਼ਹਿਰੀ ਲੋਕ—ਕੋਈ ਪੈਦਲ, ਕੋਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਚਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਸਵਾਰੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ—ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਫਿਰ, ਹਲਧਰ—ਬਲਰਾਮ—ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਰੇਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਪਿੱਛੇ ਲੈ ਕੇ ਉੱਥੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਜਰਸੇਨ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋਇਆ। ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਂਬ, ਦੋਵੇਂ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਗਰਵਿਤ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਅਮਰਾਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਕ੍ਰੂਰ, ਸ਼ਰਨ, ਗਦ, ਬਭਰੂ, ਵਿਦੁਰਥ, ਨਿਸ਼ਠ, ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨ, ਪ੍ਰਿਥੁ ਅਤੇ ਵਿਪ੍ਰਿਥੁ ਵੀ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸਤਯਕ, ਸਤਯਕੀ, ਮਹਾਬਲੀ ਭੰਗਕਰ, ਹਾਰਦਿਕਯ, ਉਦਧਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਵਿਰਲੇ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨ। ਹਰੇਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਰੈਵਤਕ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰੌਣਕ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਥੇ ਆਇਆ। ਦੋਵਾਂ ਜਾਤਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਕਲਾ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਇਕੱਠੇ ਉੱਥੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਭਦਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਾਂਛਾ ਜਾਗ ਪਈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ ਕਿ ਪਾਰਥ ਦਾ ਮਨ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤਦ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਭਾਰਤ, ਇਕ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਦਾ ਮਨ ਕਿਉਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?" "ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਰਥ! ਸਾਰਣ ਦੀ ਪੂਰਨ ਭੈਣ, ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਇਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈ; ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਕਿਸਨੂੰ ਇਹ ਮੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ?" "ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੇ ਇਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਕੁੜੀ, ਤੇਰੀ ਭੈਣ, ਮੇਰੀ ਰਾਣੀ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਪਰ, ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ! ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਵਯੰਵਰ ਰੀਤ ਚਲਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਉਹ ਅਣਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ।" "ਬਲਾਤਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਵਿਆਹ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ; ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਮੇਰੀ ਨੇਕ ਭੈਣ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤਪਸਵੀ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹੋਣ ਉੱਤੇ, ਬਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈ ਚਲ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ, ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਹੋਣਾ ਹੈ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਇਹ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਭੇਜੇ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਮਾਮਲਾ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਸਨੇ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਜਦ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸਮਝ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਿਆ। ਫਿਰ, ਪਾਰਥ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਦੁਆਰਕਾ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਗੁਪਤਚਰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਮਿਲ ਗਈ, ਤਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਯੋਜਨਾ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਿਆ।