ਉਸ ਮਹਾਨ ਧਰਤੀ ’ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਨੇਕ ਲੋਕ ਵਸਦੇ ਸਨ, ਪਾਂਡਵ ਜਦੋਂ ਅੰਦਰ ਪੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਉਥੇ ਸੌਬਲ, ਕਰਣ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕ੍ਰਿਪ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਸਦਾ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ—ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਨ। ਪਾਂਡਵ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਬਣ ਗਏ, ਉਹ ਪੰਜ ਉੱਚੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਗਰੀ, ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਭੋਗਵਤੀ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ। ਦਵੈਪਾਯਨ (ਵਿਆਸ) ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਵੀਰ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁੰਨੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਫਿਰ ਤੋਂ ਵਸ ਗਈ। ਸਿਰਫ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਾਂ; ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਧਵ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਜੋ ਸਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਕਰਵਾਉਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ-ਦਾਦਿਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਭੀ ਤੇਰੀ ਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਕੁਪੁੱਤਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ ਅਤੇ ਸਦਾ ਧਰਮ ਦਾ ਭਾਰ ਢੋ।" "ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਬਾਰ-ਬਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ, ਹੇ ਪੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ; ਅੱਜ ਹੀ ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ। ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਕਹਿ ਜਾਣ, ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ, "ਮੈਂ ਹੁਣ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ—ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਕੁਝ ਉੱਚੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤੂੰ ਸਮਝ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਤੇਰੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ। ਤੂੰ ਅਸਹਾਇਆਂ ਦਾ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬਾਂ ਦਾ; ਤੇਰੀ ਸਿਰਫ ਝਲਕ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਪਾਂਡਵ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ," ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਿਤਰੀ ਮਾਸੀ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ ਰਾਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੌਰਵਾਂ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਦਵਾਰਕਾ ਵਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਤਪੋਧਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਨ, ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ-ਪ੍ਰਦਾਦਾ ਸਨ; ਅਤੇ ਧਰਮਵਤੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ—ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਾਓ ਕੀਤਾ? ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਕਿਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਗਾੜ ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦਿੱਤਾ? ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ, ਸੱਚ-ਸੱਚ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਦੇ ਸਨ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਪਾਂਡਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ, ਕੀਮਤੀ ਰਾਜਸੀ ਆਸਨਾਂ ’ਤੇ ਬੈਠਦੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵ ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਉਦੋਂ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਨਾਰਦ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਏ। ਉਹ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਰਾਹੀਂ ਪਾਰ ਕਰਦੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੁਪਰਨ (ਗਰੁੜ) ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਚਲਦੇ। ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਾਹੀਂ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰਤ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਏ, ਜੋ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸੀ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਤਪੋਧਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉੱਚਤਮ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰਮਣ, ਨੀਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜਧਰਮ ਦੇ ਜਾਨਕਾਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ, ਰਾਗ-ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ, ਮਿੱਠੇ, ਸਿੱਧੇ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸਯਮ ਦੇ ਧਨੀ। ਉਹ ਧਰਮ ਵਿਚ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਵੀਂ ਸਨ ਕਿ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਪਾਪ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਕੀਤਾ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਾਰੀ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾਂ ਕੀਤੇ, ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਰਿਗ, ਸਾਮ ਅਤੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੰਡਿਤ, ਸਿੱਧੇ, ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਉਮਰਦراز, ਵੱਡੇ ਯਾਤਰੀ ਅਤੇ ਨਿਰਪਾਪ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੇਸ ਚੰਨਣੇ ਤੇ ਗੁੰਝੇ ਸਨ, ਉੱਚਤਮ ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸੁਤਲੇ, ਸੁਥਰੇ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੋਹਣੇ ਬਣੇ। ਮਹਿੰਦਰ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਵੱਡਾ ਉੱਤਰੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਨਵੇਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਫਿੱਟੇ ਨਾਲ। ਸੋਹਣੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਛਤਰੀ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉੱਚਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਿਕ ਤੇਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਾਰੇ ਦੋਪਾਇਆ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਅਚਰਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰਤਾ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।