ਧਰਮਪਤਨੀ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੀ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਐਸਾ ਮਾਣ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰਾਣੀ ਸ਼ਚੀ ਸਵੈṁ ਆ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਉਥੇ ਮਾਧਵੀ ਨੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਫਿਰ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਵੀ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ, "ਪਾਂਚਾਲੀ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵਾਸਤਵਿਕ ਮੌਤ ਹੈ।" ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਸੁਬਾਲਾ ਦੀ ਧੀ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਖੱਟਾ, ਕੁੰਤੀ ਜੀ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਤ੍ਰ-ਵਧੂਆਂ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਸਮੇਤ ਲਿਆਓ।" ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਜਲਦੀ ਹੀ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਚੰਗੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਿੱਥ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਓ।" ਤਾਂ ਜੋ ਕੁੰਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰ ਸਕੇ। ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰੇ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਨਗਰ-ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ-ਸੰਘਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਬਾਹਲਿਕ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨ-ਨਵਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਪਾਂਡਵ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਰਾਜ-ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਥੇ ਵਿਅਤੀਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਥੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸੁਣੋ: ਇਹ ਰਾਜ ਪਿਤਾ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਉੱਥਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਰਾ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਦੇਰੀ ਕੀਤੇ ਚਲੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਦੁਸਟ ਹਨ।" ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਗੇ। ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਵਧੀਕ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਵਿਚ ਵਸ ਜਾਓ। ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ। ਪਾਰਥ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਜਰਧਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਵਸ ਜਾਓ। ਜੇ ਕੇਸ਼ਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ) ਨੂੰ ਇਹ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਕਰ ਲਵੋ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਕੇ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਖੱਟਾ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਲਿਆਓ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੁਰੁ-ਕੁਲ ਦੇ ਆਨੰਦ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਰਾਜ-ਤਿਲਕ ਕਰਾਂਗਾ।" ਉਸਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਪਾਰੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਘਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਲੋਕ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ। ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਵਾਓ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਦਾਨ ਦੇਣ।" ਉਸਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਰਾਜਤਿਲਕ ਲਈ ਮੁਕੁਟ, ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਕਮਰ-ਪੱਟਾ, ਜਨੇਊ ਤੇ ਪੇਟ-ਬੰਨ੍ਹ, ਅਤੇ ੧,੦੦੮ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਲਿਆਇਆ ਜਾਵੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਲਈ ਗੰਗਾ-ਜਲ ਵੀ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਰਾਜ-ਰਥ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੈਵੀ ਚੰਵਾਂ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੋਨੇ-ਮੁਕਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਚਿੱਟਾ ਛਤ੍ਰ ਉਪਰ ਲਹਿਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜ-ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ "ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ!" ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲਾਏ। ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸੇਵਾ ਦਿੱਤੀ। ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ।" ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ, ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰਵਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਤਾਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਕੁਲ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰਵਾਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦਵੈਪਾਇਆ (ਵਿਆਸ ਜੀ) ਆ ਪਹੁੰਚੇ, ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਹੋਏ। ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ। ਕ੍ਰਿਪ, ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ, ਧੌਮਯ, ਵਿਆਸ, ਕੇਸ਼ਵ, ਬਾਹਲਿਕ ਅਤੇ ਸੋਮਦੱਤ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਾਰਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਰਾਜ-ਤਿਲਕ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਧੀਨ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਸੂਯ ਆਦਿ ਯੱਗ ਕਰਵਾਓ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਿਓ। ਅੰਤਮ ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਸਗੇ-ਸੰਬੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ। ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਕੌਰਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, "ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ!" ਦੇ ਨਾਅਰਿਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਧਨ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੁਰੁ-ਕੁਲ ਦੇ ਆਨੰਦ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜ-ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠੇ, ਚਿੱਟੇ ਛਤ੍ਰ ਹੇਠ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਰਾਜਾ, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਤੇਜ ਧਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਨਾਗਸਹਵਯਾ ਨਗਰ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵ, ਜੋ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।