ਇੱਕ ਵਾਰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਵਿਦੁਰ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਕਰਣ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ। ਪਰ ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਸਨ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੁੱਛਿਆ, "ਪਿਤਾ ਜੀ, ਇਹ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਭਲਾਈ ਸਮਝ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਕਰਤਵ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਪਿਤਾ ਜੀ, ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਘਟਾਉਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧਾਉਣੀ।" ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਗਲੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਨੂੰ ਹਰਾ ਨਾ ਸਕਣ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਵਿਦੁਰ ਵਲ ਆਪਣਾ ਮਨਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਾਂਗਾ ਤਾਂ ਕਿ ਵਿਦੁਰ ਮੇਰੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕੇ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਠੀਕ ਸਮਝੋ, ਦੱਸੋ।" ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਹੀ ਕੁਸ਼ਲ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦਈਏ। ਜਾਂ, ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਧਨ ਨਾਲ ਲੁਭਾ ਲਈਏ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣ। ਜਾਂ ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦੀ ਵਿਆਸਥਾ ਕਰ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਮਨ ਉਥੇ ਹੀ ਲੱਗ ਜਾਵੇ। ਜਾਂ, ਚਤੁਰ ਅਤੇ ਚਾਲਾਕ ਲੋਕਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਨ, ਪਾਰਥਾਂ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪਾਈ ਜਾਵੇ।" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਵੀ ਆਸਾਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਬੰਧ ਹਨ। ਜਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਰਾਹੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪਾਈ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਜਾਂ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਰਜੁਨ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਅਜੈ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਰਣ ਵੀ ਉਸਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।" "ਜਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਤੇ ਸਾਡੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਨੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਲਈਏ। ਜਾਂ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦਈਏ। ਜਾਂ, ਹਰ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੁਭਾ ਲਈਏ ਤਾਂ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਨ ਉਚੱਟ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਕਰਣ ਨੂੰ ਭੇਜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹੀ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਕਰ ਲਓ। ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਓਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਹ ਅਜੇਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਹੈ, ਰਾਧੇਯ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ?" ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਰਣ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਯੋਜਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ। ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਫਲ ਰਹਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾਬਾਲਗ ਸਨ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਿਗਾੜ ਸਕਿਆ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪੱਖੀਆਂ ਸਮੇਤ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ।" "ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਅਕਸਮਾਤ ਜਾਂ ਭਾਗ ਦੇ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਦੀ ਪਦਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਫੁਟ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਜਦ ਉਹ ਗਰੀਬ ਸਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰਹੀ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਖੀ ਹਨ।" "ਇੱਕ ਔਰਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਪਤੀ ਹੋਣ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉੱਚ ਵਰਤਾਰਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ—ਉਹ ਰਾਜਾ ਧਨ ਦਾ ਲਾਲਚੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਪਦ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।" "ਪਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ, ਇਹੀ ਸਮਾਂ ਹੈ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਂਡਵ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਓਸੇ ਸਮੇਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਂਚਾਲ ਪਾਰਟੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਪੱਖ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ, ਮਿੱਤਰ ਜਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਦ ਤਕ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੋ। ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਜਾ ਪਾਂਚਾਲ ਆਪਣੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਤਦ ਤਕ ਜ਼ੋਰ ਲਗਾਉ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣੇ ਵੈਰਾਂ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੋਈ, ਪਰ ਕਰਣ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧ ਰਹੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਇਕਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਪਾਉਣਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ।