ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਕੇ ਕੁਝ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸਮਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਬੇਕਾਰ ਹਨ। ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਤਾਂ ਪਾਂਡਵ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਲੈ ਗਏ ਹਨ। ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਟੀ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ ਲੱਕੜਾਂ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਕੇ ਨਿਕਲ ਗਏ? ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ, ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਅਕਲ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਅੱਜ ਤਾਂ ਅਸੀਂ, ਤੇ ਪੁਰੋਚਨ ਵੀ, ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜ ਸਕਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪੁਰੋਚਨ ਆਪ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਚਾਚਾ, ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਅਕਲਮੰਦ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਲੱਕੜਾਂ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਪੁਰੋਚਨ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਔਰਤ, ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਦੁਰ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਰਥ ਦੇਖੇ ਜੋ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਹੁਣ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਯੁੱਧ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਿਰਾਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਦੁਰ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਸ਼ਚਰਜ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਹੋਈ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਵਿਕਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ! ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਰਤ!" ਪਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਕਲ ਉੱਤੇ ਪੜਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, "ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ," ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਕੌਰਵ ਸਿਰਫ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਰੇ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ। "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਹਿਣ," ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪਾਂਡਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਜ ਸਭਾ ਤੋਂ ਬਚ ਗਏ ਹਨ।" "ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਵਿਦੁਰ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਅਸਲ ਗੱਲ ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਣ ਲਈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦਾ ਰਿਹਾ, "ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ।" ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਪਾਂਡਵ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀ, ਵਿਦੁਰ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਵਧੀਅਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, 'ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ।'" ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮਤੱਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਾਸੂ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਤਪ ਵਿਚ ਅੱਗੇ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਮਾਣਯੋਗ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਬਲਵਾਨ ਸਾਥੀ ਵੀ ਪੱਕੇ ਨੇਕ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। "ਜਿਵੇਂ ਪਾਂਡਵ ਮੈਨੂੰ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਮੇਰਾ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰ ਹੈ। ਵਿਦੁਰ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।" "ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਜੋ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਖ਼ੱਤਾ, ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਡਵ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।" "ਜਦ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਦਿਨ ਨਾ ਖਾ ਸਕਿਆ, ਨਾ ਸੋ ਸਕਿਆ।" "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ, ਪਰਾਂ ਦੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ; ਪਰ ਹੁਣ, ਖ਼ੱਤਾ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਾਥੀ ਮਿਲ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਚੰਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਸਦੀਵੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।" "ਜਿਹੜਾ ਰਾਜਾ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਤਰ ਬਣਾ ਲਵੇ, ਉਹ ਤਾਂ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੇਗਾ।" ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਸਮਝ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌ ਸਾਲ ਰਹੇ, ਰਾਜਨ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਵਿਦੁਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਕਰਣ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਤੇ ਆਖਦੇ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?" "ਪਿਤਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਵਾਧੂ ਮੰਨ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖ਼ੱਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।" "ਜਦ ਕੋਈ ਇੱਕ ਕਰਤਵ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਦੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਪਰ ਪਿਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟਾਈ ਜਾਵੇ।" "ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਨੂੰ ਹਰਾ ਨਾ ਸਕਣ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਰਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਵਿਦੁਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣਾ ਮਨਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ।" "ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਦੁਰ ਮੇਰੇ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕੇ।" "ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝੋ, ਦੱਸੋ, ਸੁਯੋਧਨ; ਅਤੇ ਰਾਧੇਯ, ਤੂੰ ਵੀ ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਲੱਗੇ, ਜਲਦੀ ਦੱਸ।" "ਅੱਜ, ਆਓ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਜਨਮੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਚੰਗੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੂ ਅਤੇ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੰਡ ਲਈਏ। ਜਾਂ, ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਧਨ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਲਲਚਾਈਏ।