ਧਰਮ ਦੇ ਮਜਬੂਤ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ, ਅਤੇ ਇੰਨੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਨ ਕਿ ਲਗਦਾ ਹੈ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸੀ ਕਰਕੇ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਠੀਕ ਲੱਗਦੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚਲੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀਵੇਂ, ਵਾਪਸ ਚਲਦੇ ਹਾਂ—ਭਾਵੇਂ ਇੱਥੇ ਉੱਚੀਆਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਮਜਬੂਤ ਮੀਣਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੋਠੜੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬੇਹੱਦ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਘਾਹ, ਅਨਾਜ, ਇੰਧਨ, ਹਥਿਆਰ, ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕਈ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਸਟੋਰ ਰੂਮ, ਅਤੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੇ ਚੌਕ ਹਨ। ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਚੀਆਂ ਚੱਕੀਆਂ ਉੱਠਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਮੀਣਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਚਾਰਦਿਵਾਰੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਬਾਹਰੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜੰਗੀ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੀ ਮਿਟੀ, ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਇੱਟਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਕੰਧ ਬੜੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੰਦਰੋਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਜਨਮੇ ਪਾਂਡਰ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ ਇਹ ਔਰ ਵੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਤੜ੍ਹੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕੰਧ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਲੋਕ ਬੜੇ ਵਫਾਦਾਰ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਦੋਵਾਂ ਵਫਾਦਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਯੋਧੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰ ਲਈਏ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਓ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚਲਦੇ ਹਾਂ। ਇਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸਹੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਸਤਾ ਹੈ। ਸੌਮਦੱਤੀ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਕਰਤਨਪੁੱਤ੍ਰ ਕਰਣ, ਜੋ ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਬੜੇ ਯੋਗ ਸਮੇਂ ਤੇ ਬੋਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੀਤੀ ਅਤੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਮੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਨ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਿਲ ਦੋ ਵੰਡਿਆਂ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਨਾ ਤਾਂ ਘੇਰਾ ਪਾ ਕੇ, ਨਾ ਹਮਲੇ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਥਕਾ ਕੇ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਫਤਹ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਣ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਹੁਣ ਹਮਲੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਜੋ ਜੰਗ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਏ ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਏਗੀ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਕੰਧ ਤੋੜੋ ਅਤੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੋ। ਪਾਣੀ ਹਟਾਓ, ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਉੱਚਾ-ਨੀਵਾ ਕਰ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਖੱਡ ਨੂੰ ਘਾਹ ਤੇ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿਉ। ਰਾਜ ਮਾਰਗਾਂ 'ਚ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰ ਦਿਉ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ—ਚਾਹੇ ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ—ਉਸਨੂੰ ਇਨਾਮ ਅਤੇ ਆਦਰ ਮਿਲੇਗਾ। ਹਾਥੀ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਘੋੜੇ ਜਾਂ ਪੈਦਲ ਲਈ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ, ਰਥ ਲਈ ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਦੂਣਾ ਇਨਾਮ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ, ਬਚਪਨ, ਬੁਢਾਪਾ ਜਾਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿਣ। ਬਿਨਾਂ ਬੁਲਾਏ ਕੋਈ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦਿਓ। ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ—ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਵੈਰੀ ਜ਼ਰੂਰ ਜਿੱਤਾਂਗੇ। ਹਵਾ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਸਾਡੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਅੱਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਕਵਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।" ਕਰਨ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੰਪਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵੱਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਕਰਣ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਧੂ ਦਰਿਆ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਵੱਡੀ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਡਾ ਮੱਛੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਜਸ਼ਕ ਸੀ। ਇਸ ਰਾਜਸੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਭੀਮ, ਡਰਾਉਣੀ ਗਰਜ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਰ ਉੱਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਟੁੱਟ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਅਜਿੱਤ ਫੌਜ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਕਵਚ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚੀਕ ਪਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਉੱਤਮ ਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਿਉਮਨ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਸੁਮੀਤ੍ਰ, ਚਿਤ੍ਰਕੇਤੁ, ਸੁਕੇਤੁ ਅਤੇ ਧਵਜਕੇਤੁ—ਸਭ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ। ਦ੍ਰੁਪਦ ਆਪ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਪੱਗ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਪੱਖੇ, ਛਤਰੀ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੰਨਣੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਫੌਜ ਆਗੇ ਵਧੀ ਅਤੇ ਕੌਰਵ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਮਚ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਟਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ, ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਇधर-ਉਧਰ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗੇ। ਵੱਡਾ ਗੱਜਣਾ, ਨਗਾਰੇ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਪਾਂਡਵ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨਿਕਲੇ। ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਚਮਕਦੇ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਾਏ। ਜਦੋਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਤਣੇ ਹੋਏ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਸਮੇਤ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਕੰਬ ਗਏ। ਪਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਡਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਹੋਈ।