ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਸੁਚੱਜੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਬੜੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਵਸੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲਗ ਰਹੇ ਸਨ—ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਸੋਹਣੇ ਪੁਰਖ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸਾਵ੍ਯਸਾਚੀ (ਅਰਜੁਨ) ਇੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਵੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਇਸ਼ਵਰੀ ਚਮਤਕਾਰ ਅਪਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿਚ ਅਗੇਵਨ, ਸੋਹਣਪ ਅਤੇ ਕਾਂਤੀ ਵਿਚ ਸੋਮ-ਅਗਨਿ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪ, ਕਾਂਤੀ ਤੇ ਯਸ਼ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਹੁਟੀ ਮੰਨ ਲਿਆ, ਤੇ ਬੜਾ ਆਨੰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਅਜੀਬ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ (ਵਿਆਸ) ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਲਏ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਉੱਚਤਮ ਮੁਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਕੋਈ ਅਚੰਭਾ ਨਹੀਂ।” ਫਿਰ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪੁਰਾਤਨ ਵਿਆਹ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਬਾਰੇ। ਇਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ਿ ਸੀ, ਨਿਤੰਤੁ ਨਾਮ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸਨ—ਸਾਲਵੇਯ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ, ਟਿੰਦੁਸਾਰ ਤੇ ਅਤਿਸਾਰ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਧਨੁਰਧਰ ਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖਸ਼ਤ੍ਰੀ ਸਨ। ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੇ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪਰਸਪਰ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਇਕ ਵਾਰ ਸ਼ਿਵੀ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਂ ਨਿਤੰਤੁ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਨਰਪਤੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਖਵੇ, ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਭ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿਚ ਅਗਵਾਨੀ ਹੋਈ, ਗੰਧਰਵ ਸੁਰ ਵਿਚ ਬਜਣ ਵਾਲੀ ਵੀਣਾ ਵਾਂਗ ਮੀਠੀ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਉਸ਼ੀਨਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਤੇ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਉਹਨਾਂ ਪੰਜਾਂ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ—ਸਾਲਵੇਯ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ, ਟਿੰਦੁਸਾਰ ਤੇ ਅਤਿਸਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਪੰਜ ਪਤੀ ਵਾਲੀ ਹੋਈ। ਓਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ), ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪੰਜ ਪਤੀ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਕ ਹੋਰ ਕਥਾ ਵੀ ਸੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਇਕ ਸਮੇਂ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਇਕ ਕਨਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੰਗ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ।' ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਪਤੀ ਮਿਲੇ।' ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੈਨੂੰ ਪੰਜ ਪਤੀ ਮਿਲਣਗੇ।' ਕੁੜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਅਰਜ ਕੀਤੀ, 'ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਇਕੋ ਪਤੀ ਮਿਲੇ, ਮੈਂ ਯੋਗ ਹਾਂ।' ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਪਤੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ।' ਉਹੀ ਕੁੜੀ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ, ਜੋ ਇਸ਼ਵਰੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੋਈ। ਉਹ ਨਲਯਣੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਤੁੱਲ ਸੋਭਾ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੁਦਗਲ ਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗਿਆ। ਇਹ ਇਸ਼ਵਰੀ ਰਹੱਸ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੀਂ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਇਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵਿਚ ਇਸ਼ਵਰੀ ਤੇਜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਥੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਧੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਇਹ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਇਕੋ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਸਵੈਭੂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਦ੍ਰੁਪਦ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਰ। ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਉੱਚਤਮ ਮੁਨੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀਆਂ ਸਨ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਜੋ ਨਿਯਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਭਾਗ ਦਾ ਹੁਕਮ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟ ਸਕਦਾ; ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਿਯਤ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਇਕੋ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ, ਕਈ ਕਾਰਨ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, ‘ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਤੀ ਨਾ ਦੇਵੋ’, ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਜੋ ਤੂੰ ਮੰਗਿਆ, ਸੋ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਵਰ ਮਿਲ ਗਿਆ’—ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਤਾ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯਤ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਚਾਹੇ ਠੀਕ ਹੈ ਜਾਂ ਗਲਤ, ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਨਿਯਤ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲੈਣ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਆਹ ਕੇਵਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਨਹੀਂ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਹੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਧਰਮ ਵਜੋਂ ਨਿਯਤ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵਿਆਸ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਕੁੰਤੀ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਕੋਲ ਆਏ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ (ਵਿਆਸ) ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਧਰਮਰਾਜ, ਅੱਜ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਜਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ।” ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੀਮ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਖਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਹੇ ਨਰਸ਼ੇਰਾਂ, ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜੋ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪੁਰਖੋ।” ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯਜ੍ਨਸੇਨ (ਦ੍ਰੁਪਦ) ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਮੰਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾ, ਹੰਝੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਬੁਲਾਇਆ। ਫਿਰ ਸਭ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਮੰਤਰੀ, ਦੁਇਜਾਤੀ, ਨਗਰ ਵਾਸੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਵਿਆਹ ਦਾ ਇਹ ਮਹਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਲੀਲਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਪੰਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਨਿਯਤ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਅਨੋਖੀ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ ਮਨਾਇਆ।