ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ ਕੇ ਸਭ ਆਸ਼ਚਰਜ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਰਜਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਬੂਨ ਮੰਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੀ, ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਵਜੋਂ, ਪਤਨੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਔਰਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਗਿਆ—ਜੋ ਅਣਮਾਪ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਅਜਨਮਾ, ਪੁਰਾਤਨ, ਸਦਾ-ਅਸਥਾਈ, ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਫੈਦ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਕਾਲਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਸ਼ਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਜੋ ਉੱਤਰੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਖੋਹ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ—ਇਹ ਯੋਧਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵਯਸਾਚੀ ਇੰਦਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਸਨ। ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਸਮਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ। ਕਿਵੇਂ ਕੋਈ ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਵਿਵਸਥਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਜਿਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਫੈਲਦੀ ਹੈ? ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਦਭੁਤ ਬੂਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਤੁਸੀਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਦੇਖੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਵ-ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁੱਧ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਰਾਜਨ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਰਾਜਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਕੁਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੇਜਸਵੀ, ਚੁੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਵਾਲਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ, ਨੌਜਵਾਨ, ਚੌੜੇ-ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਖਜੂਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚੇ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ—ਤੀਨ-ਆਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ, ਵਾਸੂਆਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਜਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ। ਉਹਨਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਇੰਦਰਾਂ ਨੂੰ, ਸੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿ ਸਵਯਸਾਚੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਅਣਮਾਪ ਦਿਵਿਆ ਚਮਤਕਾਰ ਦੇਖ ਕੇ। ਅਤੇ, ਉਹ ਔਰਤ, ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ, ਤੇਜ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ, ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਮੰਨਿਆ। ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਅਚੰਭਿਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜੇ; ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਆਸ਼ਚਰਜ ਨਹੀਂ।” ਹੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਕਥਾ ਵੀ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਨਿਤੰਤੂ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਉਹ ਸਨ: ਸਾਲਵੇਯਾ, ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਾ (ਵੀਰ), ਤਿੰਦੁਸਾਰਾ, ਅਤੇ ਅਤਿਸਾਰਾ—ਕਸ਼ਤਰੀ, ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੇ, ਈਰਖਾ ਰਹਿਤ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਨਰਮ, ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ। ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਬੀ ਦੀ ਧੀ, ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ, ਨੇ ਨਿਤੰਤੂ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ—ਯੋਧੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਵੀਂਨਾ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਵਾਲੀ, ਗੰਧਰਵ ਮੋਡ ਵਿੱਚ, ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਪੰਜ ਨਿਤੰਤੂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਤੀ ਬਣੇ। ਉਹ, ਉਸ਼ੀਨਰਾ ਦੀ ਧੀ, ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ, ਇਕ ਪੰਜ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਐਸਾ ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਪੰਜਾਂ ਤੋਂ, ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਤੰਤੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਮਿਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਸਾਲਵੇਯਾ, ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਾ, ਤਿੰਦੁਸਾਰਾ, ਅਤੇ ਅਤਿਸਾਰਾ—ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਇਕ ਪਤਨੀ ਬਣੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਪੰਜ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ, ਸੀ; ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਗੁਣਵਤੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਖਿਆ, “ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੂਨ ਮੰਗ।” ਉਸ ਨੇ, ਬੂਨ-ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਇਕ ਪਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।” ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੂਨ ਦਿੱਤਾ: “ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਪੰਜ ਪਤੀ ਮਿਲਣਗੇ।” ਐਸਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਫਿਰ ਆਖਿਆ: “ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਕ ਹੀ ਪਤੀ ਮਿਲੇ, ਜੋ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਯੋਗ ਹਾਂ।” ਉਸ ਨੂੰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦ ਆਖਿਆ: “ਤੂੰ ਪੰਜ ਵਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਪਤੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ।” “ਐਸਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ; ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਣ। ਜਦ ਤੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲਵੇਂ, ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ।” ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤਾ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਧੀ, ਪੰਜ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੋਈ। ਉਹ, ਨਲਾਇਨੀ ਬਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਦੁੱਤੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ, ਮੁਦਗਲਾ ਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਇਆ, ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਬੂਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ। ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਰਾਜ਼, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; ਇਹ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਭੇਦ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੋ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਚਮਕ ਮਹਾ-ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ; ਇੱਥੇ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਧੀ ਬਣੀ। ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪੰਜ ਦੀ ਇਕ ਪਤਨੀ ਬਣੀ; ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਬਣਾਇਆ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਜੋ ਆਖੇ, ਉਹੀ ਕਰ। ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਤੁਾਡੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਪਰ ਜੋ ਨਿਯਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੋ ਗਿਆ।” ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮੁੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਿਯਤ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਹੋਣਾ ਹੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਵਿਵਸਥਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।