ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰੁਰੂ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਸੀ, ਨੇ ਇੱਕ ਸੱਪ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸੱਪ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ, "ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?" ਰੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਇੱਕ ਸੱਪ ਦੇ ਕੱਟਣ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰੁਰੂ ਨੇ ਉਸ ਸੱਪ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਜ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਪਰ ਜਦੋਂ ਰੁਰੂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ Dundubha, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੱਪ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। Dundubha ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ, ਜੋ Dundubha ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਰੁਰੂ ਨੇ Dundubha ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ Dundubha ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸੱਪ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚੇ?" Dundubha ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਰੁਰੂ ਨਾਮ ਦਾ ਤਪਸਵੀ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਸੱਪ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।" ਰੁਰੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸੱਪ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤੀ?" Dundubha ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਖਾਗਮਾ, ਜਿਸਦਾ ਬਹੁਤ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ, ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਘਾਸ ਦਾ ਸੱਪ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਡਰ ਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤੀ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਸੱਪ ਬਣਾਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇੱਕ ਸੱਪ ਬਣ ਜਾਓਗੇ।" ਰੁਰੂ ਨੂੰ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ। "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਜ਼ਾਕ ਸੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਓ।" ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ।" ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਦੱਸਿਆ, "ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪ੍ਰਮਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰੁਰੂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਪ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, Dundubha ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੱਪ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਛੱਡੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕਦੀ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਰੁਰੂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ, "ਹੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਹਿੰਸਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ Dundubha ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, "ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਰੂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ Dundubha ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਰੁਰੂ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਯੱਗ ਦੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਰੂ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਅਹਿੰਸਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਈ ਬਸ ਗਈਆਂ।