ਹੇ ਪਾਂਡੂਪੁੱਤਰ, ਅਜੇ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵੀ ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਵੀ ਅਜੇ ਵਿਆਹਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਤੇਰੀ ਰਤਨ ਵਰਗੀ ਧੀ ਪਾਰਥ ਨੇ ਜਿੱਤੀ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪਰਸਪਰ ਵਾਅਦਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ, ਅਸੀਂ ਸਾਂਝਾ ਕਰਾਂਗੇ। ਰਾਜਨ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਇਸ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਤੋੜਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨਮੱਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਦਾ ਘਾਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਾਡੀ ਸਭ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣੇ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜੇ। ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਰਖ ਦੇ ਕਈ ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਕਈ ਪਤੀ ਹੋਣ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਐਸਾ ਕੋਈ ਆਚਰਨ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਤੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਾ ਕਰ ਜੋ ਲੋਕ ਆਚਰਨ ਜਾਂ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨਿਯਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇ। ਕੌਂਤੇਯ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਿਉਂ ਆਇਆ? ਧਰਮ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਅਸੀਂ ਇਸਦਾ ਪੂਰਾ ਮਾਰਗ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਪੁਰਾਤਨ ਰਾਹ ਹੈ, ਉਸੇ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਪੈਰ ਰੱਖੀਏ। ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰਾ ਮਨ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਝੁਕਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਵੀ ਇਹੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹੀ ਪੱਕਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਅਪਣਾਓ ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਕੌਂਤੀਪੁੱਤਰ, ਤੁਸੀਂ, ਮਾਤਾ ਕੌਂਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ। ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਾਂਗੇ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਓਸ ਵੇਲੇ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਵਿਆਸ ਜੀ ਉਥੇ ਆ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਾਂਚਾਲੀ ਉੱਠ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿਆਸ ਜੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਸਭ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਸਭ ਦੀ ਖੇਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਾਫ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸਭ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਕੀਮਤੀ ਆਸਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਮਿਠਾ ਬੋਲ ਕੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ: "ਇੱਕ ਔਰਤ ਕਿਵੇਂ ਕਈ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਗੜਬੜ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ? ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ, ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।" "ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੋਵੇ, ਲੋਕ ਆਚਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਰਾਏ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਅਧਰਮ ਹੈ ਅਤੇ ਨ ਆਚਰਨ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ, ਨ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ। ਕਿਉਂਕਿ, ਦੋਵੇਂ ਵਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕ ਔਰਤ ਦੇ ਕਈ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ।" "ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਐਸਾ ਕੋਈ ਉਦਾਹਰਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਅਤੇ ਪੰਡਿਤ ਵੀ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਸਦਾ ਸੰਦੇਹਜਨਕ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਰਸ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਤਪਸੀ ਹੈ, ਉਹ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਧਰਮ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸਦਾ ਮਾਰਗ ਜਾਣਦੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਨਿਰਣੈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣੇ।" "ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੀ, ਨਾ ਮੇਰਾ ਮਨ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਇਥੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਦੇ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ। ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗੌਤਮੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਜਟਿਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਕਦੇ ਸੱਤ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ। ਇੰਝ ਹੀ, ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਿਕੁੰਆਰੀ ਕੁੜੀ ਦਸ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ। ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਦਾ ਹੁਕਮ ਧਰਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਹੈ।" "ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ, 'ਇਸ ਨੂੰ ਭਿਖਿਆ ਸਮਝ ਕੇ ਖਾਓ।' ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ, 'ਇਸ ਨੂੰ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਓ।' ਮੈਨੂੰ ਝੂਠ ਤੋਂ ਡਰ ਸੀ—ਮੈਂ ਝੂਠ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਸੀ?" "ਤੂੰ ਝੂਠ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਵੇਂਗਾ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਂਚਾਲ, ਤੂੰ ਸੁਣ। ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਧਰਮ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੌਂਤੀਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹੀ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ ਵਿਅਸ ਜੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਹਨ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਪਾਂਡਵ, ਕੌਂਤੀ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਵੀ ਉੱਥੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ ਵਿਅਸ ਜੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਕਈ ਪਤੀਆਂ ਲਈ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਈ। ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਕੁਆਰੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਪਤੀ ਹੋਣ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। "ਰਾਜਨ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਿੰਤਾ ਨ ਕਰੇ ਕਿ ਮੇਰੀ ਧੀ ਪੰਜ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਇਹੀ ਮੰਗੀ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਧੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਹੋਣ। ਯਾਜ ਅਤੇ ਉਪਯਾਜ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਪਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ—ਤੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।" "ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਤੈਥੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਰਾਜਨ। ਹੁਣ ਹੋਰ ਸੁਣ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਪੰਜ ਪਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਬਣੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਨਲਾਇਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਢੇ ਪਤੀ ਮੌਦਗਲਯਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕੋੜ੍ਹ ਵਾਲਾ ਸੀ।" "ਉਹ ਬੁੱਢਾ ਮਨੁੱਖ ਚਮੜੀ ਹੱਡੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਿੱਖਾ, ਚੰਚਲ, ਈਰਖਾਲੂ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਮੰਦ ਗੰਧ ਵਾਲਾ, ਸਫੈਦ ਅਤੇ ਝੁਰਰੀਦਾਰ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਬੁੱਢਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਖ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਸੜ ਗਏ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ, ਉਸਦੇ ਬਚੇ ਕੁਝ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਖਾਂਦੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਨਿਭਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।