ਰੂਰੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਸਾਰਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਦੁਖ ਭਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਰੂਰੂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਾਉਣ ਆਇਆ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਭਗਤ ਦੂਤ ਚਲਦੀ ਹੀ ਰੂਰੂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਦੁਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ: "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਸੁਣ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਤੇਰੇ ਲਾਭ ਲਈ ਹਨ।" "ਜੋ ਤੂੰ ਦੁਖ ਵਿਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਰੂਰੂ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਪਰ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਜਦ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੁੜ ਆਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ।" "ਉਹ ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੀ ਦੁਖੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਮਾਦਵਰਾ, ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁਕ ਗਈ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ, ਆਪਣੀ ਮਨ ਨੂੰ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਨਾ ਡੁਬਾ।" "ਫਿਰ ਵੀ, ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਜੇ ਤੂੰ ਉਹ ਰਸਤਾ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਮਾਦਵਰਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।" "ਉਹ ਰਸਤਾ ਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ? ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦੇਵਦੂਤ; ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ—ਤੁਸੀਂ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" "ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ਜ, ਆਪਣੀ ਆਧੀ ਉਮਰ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਮਾਦਵਰਾ ਮੁੜ ਜਾਗ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਆਧੀ ਉਮਰ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮੁੜ ਉਠ ਜਾਵੇ।" ਫਿਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਦੇਵਦੂਤ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਜੀਵ, ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰੂਰੂ ਦੀ ਆਧੀ ਉਮਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਮਾਦਵਰਾ, ਮੁੜ ਉਠ ਜਾਵੇ—ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।" "ਹੇ ਦੇਵਦੂਤ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਮਾਦਵਰਾ, ਰੂਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਧੀ ਉਮਰ ਨਾਲ ਮੁੜ ਉਠ ਜਾਵੇ।" ਜਦ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਪ੍ਰਮਾਦਵਰਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਉਜਲੀਆਂ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗੀ ਹੋਈ, ਰੂਰੂ ਦੀ ਆਧੀ ਉਮਰ ਨਾਲ ਮੁੜ ਉਠ ਗਈ। ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ: ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਰੂਰੂ ਦੀ ਉਮਰ ਆਧੀ ਘਟ ਗਈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਦੋਵੇਂ ਪਿਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ। ਆਪਣੇ ਵਿਰਲੇ, ਸੁੰਦਰ, ਕੰਵਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ਮ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰੂਰੂ ਨੇ ਠਗ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਵਚਨ ਲਿਆ, ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਚਲ ਨੀਤੀ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿ ਕੇ। ਜਦ ਵੀ ਉਹ ਠਗ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੂਰੂ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਗਿਆ; ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਡੁੰਡੁਭਾ ਨੂੰ ਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੁੱਢਾ ਵੇਖਿਆ। ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਲ ਦਾ ਡੰਡਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਰੂਰੂ ਨੇ ਡੁੰਡੁਭਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਲਾਠੀ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਅਹਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਤੂੰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?" "ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਰਗੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਸੱਪ ਨੇ ਡੱਸ ਲਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸੱਪਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਭਿਆਨਕ ਵਚਨ ਲਿਆ।" "ਮੈਂ ਵਚਨ ਲਿਆ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਸੱਪ ਵੇਖਾਂਗਾ, ਮਾਰਾਂਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਅੱਜ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗੁਆ ਦੇਵੇਂਗਾ।" "ਹੋਰ ਸੱਪ ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਡੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਡੁੰਡੁਭਾ, ਪਰ ਤੂੰ, ਜੋ ਡੁੰਡੁਭਾ ਦੀ ਵਾਸ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ।" "ਕਈ ਨੁਕਸਾਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਤੱਵ, ਕਈ ਦੁੱਖ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਡੁੰਡੁਭਾ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।" ਡੁੰਡੁਭਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰੂਰੂ ਨੇ, ਡੁੰਡੁਭਾ ਨੂੰ ਤਪਸਵੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਡਰ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਮਾਨਯੋਗ ਰੂਰੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀਆਂ ਕਹੀਆਂ: "ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਸੱਪ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਇਹ ਹਾਲਤ 'ਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?" "ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੂਰੂ ਨਾਮ ਦਾ ਤਪਸਵੀ ਸੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ; ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੱਪ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।" "ਕਿਸ ਕਾਰਨ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ? ਅਤੇ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤੂੰ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ?" "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਖਾਗਮ ਨਾਮ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ; ਉਹ ਸਖਤ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਤਪ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਲ, ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।" "ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਘਾਹ ਦਾ ਸੱਪ ਬਣਾਇਆ; ਉਹ, ਅੱਗ ਦੀ ਹਵਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਡਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਜਦ ਉਹ ਸੁੱਧ ਆਇਆ, ਉਹ ਤਪਸੀ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਲ ਵਚਨ ਅਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇਹ ਸੱਪ ਬਣਾਇਆ ਮੈਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਲਈ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੀ ਸੱਪ ਬਣੇਗਾ, ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ।'" "ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।" "ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋੜੇ ਹੱਥ ਕਰ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਮਿੱਤਰ, ਇਹ ਮਜ਼ਾਕ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ।'" "ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈ।" "ਫਿਰ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਬੋਲੇ।" "ਬਾਰ-ਬਾਰ ਗਰਮ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਤਪਸੀ, ਗਹਿਰੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ; ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ।'" "ਪਰ, ਸੁਣ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਪਸੀ; ਸੁਣ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਰਹੇ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।" "ਪ੍ਰਮਾਤੀ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ, ਰੂਰੂ, ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ; ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਸ਼ਾਪ ਮੁਕ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੱਪ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।" "ਤੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰੂਰੂ, ਹੈਂ; ਅੱਜ, ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।