ਸਭ ਲੋਕ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ—ਕਈਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਮੋਢੇ ਸਾਂਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਹੈ।" ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਦੀ ਚਾਲ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੋਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਇਸ ਲਈ ਸੰਭਵ ਹੈ।" ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ, "ਇਹ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਐਸਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕਰ ਨਾ ਸਕੀਦਾ ਹੋਵੇ।" ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ, "ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲੋਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਜਾਂ ਫਲਾਂ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆਵਾਂ 'ਚ ਡਿੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੰਦਰਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੜੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਘੱਟ ਨਾ ਅੰਕੋ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਦੇ ਕਰਮ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਾੜੇ।" "ਸੁਖ-ਦੁੱਖ, ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਛੋਟਾ—ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਆਇਆ, ਉਹਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਅਥਾਹ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੀ ਲਿਆ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਸਭ ਆਖਣ—ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਵੀ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ।" "ਚਲੋ, ਉਹ ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਚੜ੍ਹਾਵੇ," ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ-ਜਨ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਨੇ ਆਖਿਆ। ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਸੀ, ਧਨੁਸ਼ ਕੋਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: "ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਅਜੇਕਰ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਉੱਤਮ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਲਵੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ-ਜਨ, ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਵਚਨ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਤੇ ਅਜੇਯ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਘੁੰਮ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੇਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮੱਥਾ ਮੱਛਲੀ-ਰੂਪ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਟੇਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਨੁਸ਼, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡੇ ਤੇ ਮੁੜੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ—ਕਰਨ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਸ਼ਲ੍ਯ ਅਤੇ ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ—ਅਤੇ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਹਿਰਾਂ ਸਿੰਘ-ਸਮਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਚੜ੍ਹਾ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਉਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਵਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਣ-ਯੋਗ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੰਜ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਛੇਦ ਕੇ ਜਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਧੁਨੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਸਭ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਾਰਥ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਚੰਭੇ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਠਾਈਆਂ; ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸੈਂਕੜੇ ਵਾਜੇ ਵਜਾਉਂਦੇ, ਤੇ ਗਾਇਕ ਤੇ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਦੇ ਗਾਇਕ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਪਾਰਥ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ। ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਵੱਡੀ ਧੁਨੀ ਵਧੀ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਦੋ ਮਹਾਨ ਯਮਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਜਦ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਲੱਗਿਆ ਤੇ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਜਾਪ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਭ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਬਾਹਰੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੋਈ, ਅੰਦਰੋਂ ਨਵੀਂ ਖਿੱਲ ਗਈ ਜਾਪੀ, ਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਕ ਕੁੜੀ ਵਾਂਗ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਸਤ ਨਾ ਸੀ, ਪਰ ਭਾਵੁਕਤਾ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਅਸਥਿਰ ਜਾਪੀ; ਭਾਵੇਂ ਚੁੱਪ ਸੀ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਚਿੱਟੀ ਮਾਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਕੰਤਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਆਈ। ਫਿਰ, ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਨਿਰਭੀਕ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਲਾ ਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਸ੍ਵਾਹਾ ਨੇ ਅਗਨੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਮੁਕੁੰਦ, ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਰਤੀ ਨੇ ਮਦਨ, ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਨੇ ਕੀਤਾ। ਅਜੇਹਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ, ਜਿਸਦੇ ਕਰਮ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਨਵੀਂ ਵਿਆਹੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਸਭਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਗੁੱਸਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਸਪਰ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਇਸ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਇੱਥੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ।" "ਉਹ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਨਾਰੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਦੇ ਫਲ ਪੱਕਣ ਤੇ ਉਹ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਇਸ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮਾਰ ਦੇਈਏ।" "ਇਹ ਆਦਰ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਉਮਰ ਜਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੁਸ਼ਟ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦੇਈਏ।" "ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾ ਕੇ, ਹੁਣ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਕੀ ਇਸਨੂੰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਿਆ?" "ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਚੋਣ ਦਾ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ; ਸਵਯੰਵਰ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜਾਂ, ਜੇਕਰ ਇਹ ਕੁੜੀ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਆਓ, ਰਾਜਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਈਏ।" "ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਸੰਦ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੀ ਰਿਆਸਤ, ਸਾਡੀ ਜਾਨ, ਦੌਲਤ, ਪੁੱਤਰ-ਪੋਤੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਹੈ।" "ਅਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਦੇ ਡਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਸਵਯੰਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹਾਲ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬਾਘ ਵਰਗੇ ਰਾਜੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ।