ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਡਿੱਠ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਧੁਨਿ ਗੂੰਜੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਪਾਸੇ ਹਾਹਾਕਾਰ ਮਚ ਗਿਆ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਗਲੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਕੜੇ ਤੇ ਕੰਗਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਢਿਲ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਕਰਕੇ ਸੀ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਾਯੂਸੀ ਛਾ ਗਈ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਰਾਜੇ ਹਾਰ ਮੰਨ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ, ਤਾਂ ਚੇਦਿ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਉੱਠਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਮਘੋਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਤੰਦ ਸਿਰਫ਼ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨੀ ਕਸਰ ਨਾਲ ਬਾਕੀ ਸੀ, ਪਰ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਜ਼ੋਰ ਤੋਂ ਉਹ ਘੁੱਟਣੀਆਂ ‘ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਫੇਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਰਾਸੰਧ ਆਇਆ—ਵੱਡੀ ਛਾਤੀ, ਸ਼ੰਖ ਵਰਗਾ ਗਰਦਨ, ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਵਰਗੀ ਚਾਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਲਾਲ-ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ। ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡਿੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਈ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨੀ ਕਸਰ ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਜ ਸਕਿਆ। ਫਿਰ ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਮੂੰਗ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨੀ ਕਸਰ ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਜ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਆਪ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਮੁੜ ਕੇ ਆਇਆ ਤੇ ਸੋਚਿਆ, "ਅੱਜ ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਏਗਾ?" ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਉਹ ਮੁੜ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜੋ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠਿਆ। ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਭ ਰਾਜਸੀ ਲਛਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਜਦ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ। ਜਦ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਤਿਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨੀ ਕਸਰ ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਜ ਸਕਿਆ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਤੰਦ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਹ ਉਂਗਲੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਜਿਆ ਤੇ ਪਿੱਠ ਢੱਲ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਲਜਜ਼ਤ ਨਾਲ ਉਹ ਰਾਜਾ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਕਰਣ, ਜੋ ਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਵਾਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਸਰ ਨਾਲ ਵੱਜ ਸਕਿਆ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਰਣ ਵੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਸਟਿਆ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਦਰਸ਼ਕ ਡਰ ਗਏ। ਜਦ ਕਰਣ ਵੀ ਧਨੁਸ਼ ਵਲੋਂ ਝਟਕਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਹੱਬਤੀਆਂ-ਵਾਂਗ ਮੁੰਡੀਆਂ ਥੱਲੇ ਨਵੇਂ ਪਈਆਂ। ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਆਸ ਰਹੀ, ਨਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਜੀਤਣ ਦੀ। ਜਦ ਸਭ ਰਾਜੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਮਚੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤਾ-ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਮਝਦਾਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਅਨ ਦੇ ਮੁਖੀਆ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ ਕਿ ਹੁਣ ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਸਿਰਫ਼ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਦੋ ਯਾਦਵ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਧੌਮਯ, ਧਰਮ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਹੀ ਪਛਾਣ ਸਕੇ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠਿਆ। ਉੱਚ-ਕੁਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਚੀਕਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਆਪਣੇ ਮ੍ਰਿਗ-ਚਰਮ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਵਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਝ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਸਮਝਦਾਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਆਖਦੇ, "ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਂ ਕਰਣ ਤੇ ਸ਼ਲਯ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਜੋ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਫਿਰ ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਨਹੀਂ ਪਾਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਕਮਜੋਰ ਤੇ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਚੜ੍ਹਾ ਲਵੇਗਾ?" ਕੁਝ ਆਖਦੇ, "ਜੇਕਰ ਇਹ ਅਣਪੜ੍ਹੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵੋ, ਅੱਗੇ ਨਾ ਵਧਣ ਦਿਓ।" ਉਹ ਸੋਚਦੇ, "ਅਸੀਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਹਾਸੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਨਾ ਬਣੀਏ, ਨਾ ਹੀ ਅਪਮਾਨਤ ਹੋਈਏ, ਨਾ ਹੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਲਏ।" ਫਿਰ ਕੁਝ ਆਖਦੇ, "ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਮੋਢੇ ਨਾਗ-ਰਾਜਾ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਲਿਆ ਵਾਂਗ ਅਡਿੱਠ ਹੈ।" ਦੂਜੇ ਆਖਦੇ, "ਇਹ ਸਿੰਘ-ਚਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੋਂ ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਹੋਰ ਆਖਦੇ, "ਇਸਦੇ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਜਜ਼ਬਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵੱਧ ਸਕਦਾ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ। ਕੁਝ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਜਾਂ ਫਲਾਂ ‘ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਜੇਕਰ ਕਮਜੋਰ ਵੀ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਅੰਦਰਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਾੜੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਘਟੀਆ ਨਾ ਸਮਝੋ।" "ਸੁਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੁੱਖ, ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਛੋਟਾ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਕੰਮ ਆਵੇ, ਰਾਮ (ਜਮਦਗਨੀ ਪੁੱਤਰ) ਨੇ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" "ਅਗਸਤਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਪੀ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਸਾਰੇ ਆਖੀਏ—ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ।" "ਉਹਨੂੰ ਜਲਦੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਿਓ," ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਧਨੁਸ਼ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਨਿਸ਼ਚਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। (ਇੱਥੇ ਕਹਾਣੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ।