ਜਦੋਂ ਰਾਣੀ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬੜੀ ਆਦਰ-ਸਮਝ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਕਈ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ, ਪਰ ਰਾਣੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਿਆ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਰੋਸ਼ਨਮਈ ਰਾਣੀ ਨੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਗਰਭ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਅਸ਼ਮਕਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੌਦੰਯਾ ਨਗਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੋਈ ਅਦ੍ਰੁਸ਼ਯੰਤਿ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਰਸ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਰ ਰਿਵਾਜ, ਆਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਉਸਦੇ ਸੁਰੱਖਿਅਕ ਬਣੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੱਚਾ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ 'ਪਰਾਸ਼ਰ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਮੰਨਦਾ ਤੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦਾ। ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਦ੍ਰੁਸ਼ਯੰਤਿ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ 'ਪਿਤਾ ਜੀ' ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਨਾਲ 'ਪਿਤਾ' ਕਹਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਅਦ੍ਰੁਸ਼ਯੰਤਿ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹਿੰਦੀ, "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਸਨੂੰ ਪਿਤਾ ਨਾ ਕਹਿ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ ਪਿਤਾ ਕਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਚੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣ, ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਾ, ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਯੋਗ੍ਯ ਹਨ, ਉਹ ਅਨਾਜ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਮ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੀ ਲੋੜ ਪਈ।" "ਭਰਗੁਆਂ ਦੇ ਧਨ ਬਾਰੇ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮੰਗਣ ਆਏ। ਕੁਝ ਭਰਗੁਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਖੁੱਟ ਧਨ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਛੁਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਨੇ ਖਤਰੀਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਦੂਜੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਖਤਰੀਆਂ ਨੇ ਉਹ ਧਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਛੁਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਲੱਭ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਰਗੁਆਂ ਦੇ ਘਰ ਖੋਦ ਕੇ ਉਹ ਧਨ ਵੇਖਿਆ।" "ਤਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਰਗੁਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆਏ ਸਨ, ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਭਰਗੁਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਡਰ ਕੇ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ।" "ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਨ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਲਿਆ। ਪਰ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਨੇ, ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ, ਡਰ ਕੇ ਖਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਖਤਰੀਆ ਉਸ ਅਜਨਮੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਆਏ। ਜਦ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦੀ ਰਾਨ ਚੀਰ ਕੇ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਖਤਰੀਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ। ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਖਤਰੀਆ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਰਹੇ।" "ਫਿਰ, ਉਹ ਖਤਰੀਆ, ਆਪਣੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਤੇ ਡਰ ਕਰ, ਮੁੜ ਉਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬੇਸੁਧ ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, 'ਮਾਤਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਪਸ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਅਸੀਂ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾਈਏ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਸਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿਓ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।'" ਫਿਰ ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਸਾਕਿਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਤੇ ਦੁਖ ਨਾਲ, ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਕੇ ਲੈ ਲਈ ਸੀ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੋ, ਭਰਗੁਆਂ ਦੇ ਅਜੇ ਜਨਮ ਨਾ ਲਏ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੀ ਰਾਨ ਵਿੱਚ ਸੋ ਸਾਲ ਰੱਖਿਆ। ਪੂਰਾ ਵੇਦ, ਉਸਦੇ ਛੇ ਅੰਗ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋ ਸਕੇ।" "ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਗਈ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਔਰਵਾ, ਮੇਰੇ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ, ਕੋਲ ਜਾਓ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰੋ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਔਰਵਾ ਕੋਲ ਗਏ, ਉਸਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ। ਇਸੀ ਨਾਂ 'ਔਰਵਾ' ਨਾਲ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਰਾਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।