ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਪਰ ਜਦ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਉਹ ਗੱਲ ਭੁੱਲ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਠ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਸੋਈਏ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਵਚਨ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, “ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਜੰਗਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ—ਉਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮੰਗੇ, ਉਸਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ।” ਰਸੋਈਏ ਨੇ ਇधर-ਉਧਰ ਮੀਟ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਪਰ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਇੱਕ ਦੈਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਬਿਨਾ ਚਿੰਤਾ ਦੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰਸੋਈਏ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, “ਉਸਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਮਾਸ ਖਵਾਓ।” ਰਸੋਈਏ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ, “ਜਿਵੇਂ ਆਗਿਆ,” ਕਹਿੰਦਾ, ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਫਾਂਸੀ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮਾਸ ਲਿਆਇਆ। ਉਸ ਮਾਸ ਨੂੰ ਰਸਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪਕਾ ਕੇ, ਰਸੋਈਏ ਨੇ ਭੁੱਖੇ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਯੋਗ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਉਸ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।” ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਹਿੰਦਾ, “ਇਹ ਨਿਕੰਮੇ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਅਯੋਗ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਮਾਸ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।” ਜਦੋਂ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਰਾਜਾ, ਦੈਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਬੈਠਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੈਤ ਨੇ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲੀਆਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਤੇ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਵਾਂਗ, ਬੋਲਦਾ ਹੈ, “ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਅਯੋਗ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਖਾ ਗਿਆ। ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਰਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੈਤ ਨੂੰ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ ਦੈਤ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਬਾਕੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਛੋਟੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸਹਿ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਦੀ ਨਸ਼ਟਤਾ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚਟਾਨ ਉੱਤੇ ਉਹ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਡਿੱਗਿਆ। ਪੰਢਵਾ, ਉਹ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਰਿਆ; ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੈਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਪਰ, ਅੱਗ ਭੜਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹਨੂੰ ਸਾੜੀ ਨਹੀਂ; ਸ਼ੱਤ੍ਰੂਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਅੱਗ ਠੰਡੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਪੱਥਰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਪਰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਆ ਗਿਆ। ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ, ਡੂੰਘੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ, ਮੁੜ ਆਸ਼੍ਰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੀਂਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੋਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਪੌਦੇ ਲੈ ਕੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਾਰਥਾ। ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੁਖ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੋਚਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਾ ਦੇਵਾਂ।” ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਡੂੰਘੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਪਰ ਦਰਿਆ ਨੇ ਉਹ ਰੱਸੀਆਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵਹਿ ਗਿਆ, ਸ਼ੱਤ੍ਰੂਆਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਰਿਆ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਪਿਆ। ਰੱਸੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਰਿਆ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਭਾਰਤਾ, ਉਸ ਸੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਕਰਕੇ; ਤੇ ਉਹ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ; ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ, ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਹੈ। ਮੁੜ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਦਰਿਆ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਘਾਤਕ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦਰਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਾਣ ਕੇ, ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ ਤੇ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਤਦ੍ਰੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੁੜ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਮਰਨ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਕਈ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਅਦ੍ਰਸ਼ਯੰਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਇਹ ਨਾਮ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਰਥ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤੇ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, “ਕੌਣ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ?” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ ਤੇ, ਅਦ੍ਰਸ਼ਯੰਤੀ, ਉਸਦੀ ਪੂਤਰੀ-ਵਧੂ, ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। “ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਮਹਾਨ ਤਪ ਨਾਲ ਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਮੈਂ ਵੀ, ਇਕੱਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗੀ—ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, “ਪੁਤਰੀ, ਇਹ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਹੈ? ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਐਸੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸੀ।