ਦੇਵਤਾ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ—ਸਭ ਹੀ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਆ ਰਹੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖਣ ਯੋਗ ਹਨ; ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਪਾਂਚਾਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਚੁਣ ਲਵੇ। ਪਰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਕੌਣ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ-ਚਿੰਤਕ? ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਭਿਕਸ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਯਜਨਸੇਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਨਿੱਘਾ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ। ਉਥੇ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਹਰ ਸਮੇਂ ਜੋ ਵੀ ਭਿਕਸ਼ਾ ਜਾਂ ਸੱਦਾ ਮੰਗਿਆ ਜਾਵੇ, ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੁਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ—all ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ—ਪਿਆਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੜ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਰਾਤ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਏ। ਕੁੰਤੀ ਨੇ, ਜਦ ਉਹ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਮਨ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਚ ਬੋਲਦੀ ਸੀ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: "ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਸੁਹਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਭਿਕਸ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਇੱਥੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਉਪਵਨ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਵੇਖ ਲਈ ਹਨ। ਹੁਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ; ਅਤੇ, ਹੇ ਕੁਰੁਪੁੱਤਰ, ਭਿਕਸ਼ਾ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਪਾਂਚਾਲਾ ਨੂੰ ਚੱਲੀਏ; ਉਥੇ ਨਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਹਣਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਮਿਲੇਗਾ। ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਧੀਆ ਭਿਕਸ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਯਜਨਸੇਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਹਿਮਤ ਹੋ, ਉਥੇ ਚੱਲੀਏ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ। ਜੋ ਵੀ ਕਾਰਜ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਸਮਝੋ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਭੀਮ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਆਪਣੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ। ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੋ ਕੇ ਲੁਕਵੇਂ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ (ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ; ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਹਾਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀ ਰਹੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ?" ਧਰਮ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਕਹਿਆ: "ਕਦੇ ਇੱਕ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੁਵਾਰੀ ਕੁੜੀ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ, ਨਾਭੀ ਸੁਹਣੀ, ਭਾਂਵਣੀ ਭੁਵਾਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਸੀ। ਪਰ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਭਾਗੀ ਹੋ ਗਈ; ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਗੁਣਵਤੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਫਿਰ, ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕੀਤਾ; ਆਪਣੇ ਗਹਿਰੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਵਰ ਮੰਗੋ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ-ਚਿੰਤਕ; ਮੈਂ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।' ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ,' ਇਹ ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਆਖਦੀ ਰਹੀ। ਫਿਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਭਾਰਤਵੰਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਪੰਜ ਪਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।' ਪਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਮੁੜ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਪਤੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਆਖਦਾ ਹਾਂ—' ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਦੇਵੀ-ਸਰੂਪ ਸੀ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਧੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵੋ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸੋ; ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੋਗੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ ਵਿਆਸ ਜੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦ ਵਿਆਸ ਜੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਪਾਂਡਵ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਚੁੱਕੇ—ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਸਮੇਤ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਿਕਲੇ। ਰਾਹ 'ਤੇ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਸਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ?" ਪਾਂਡਵ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਸਾਨੂੰ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਚਲ ਰਹੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੈ।