ਭ੍ਰਿਗੁ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਪੂਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਪਲੋਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ, ਦਾਨਵ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਦਾ ਗਵਾਹ ਸੀ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸੱਚ ਦੀ ਸਦਾ ਇੱਜ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਪਲੋਮਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸੋਚ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਜਣਮ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ 'ਚਯਵਨ' ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਚਯਵਨ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਲੋਮਾ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਗਿਆ। ਪਲੋਮਾ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਮਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਰੋਦੇ ਹੋਏ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਜੂਆਂ ਨਾਲ, ਦੇਖਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਲੋਮਾ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੰਜੂਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਉੱਪਜੀ। ਉਹ ਨਦੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਵਹੀ; ਉਸ ਦੇ ਵਹਿਣ ਤੇ, ਨਦੀ ਦੀ ਦਿਸਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨਦੀ ਨੂੰ 'ਵਧੂਸਰਾ' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚਯਵਨ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਵਹੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਚਯਵਨ ਜਨਮਿਆ। ਉਥੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਪਲੋਮਾ ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਲੋਮਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ? ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ। ਸੱਚ ਦੱਸ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਕੌਣ ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ, ਤੇ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ?" ਪਲੋਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਅਗਨਿ ਨੇ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ; ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੈਨੂੰ ਚੀਖਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਪੋਤਾ ਚੀਖਦੀ ਹੈ, ਲੈ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਤੇਜਸ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੁੱਟ ਗਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਿਆ।" ਪਲੋਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਂਗਾ।" ਅਗਨਿ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬੋਲੇ: "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਅਣਸੋਚਿਆ ਕੰਮ ਕੀਤਾ? ਮੈਂ ਸਦਾ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ; ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਸੱਚ ਦੱਸਿਆ, ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਦੋਸ਼ ਕਿੱਥੇ?" "ਜੇ ਕੋਈ ਗਵਾਹ, ਸੱਚ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੱਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਨਿਆਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਏਸੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮੈਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਹੈ; ਪਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।" "ਯੋਗ ਦੇ ਜਰੀਏ, ਮੈਂ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ, ਯਜਨਾਂ, ਤੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਹੂਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਪਾਣੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਵੀ ਹੈ; ਦਰਸ਼ ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸਾ ਯਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰ, ਇਕੱਠੇ ਤੇ ਅਲੱਗ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ।" "ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਹੂਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭੋਗਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਪਿਤਰ, ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਆਹੂਤੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" "ਤਾਂ ਮੈਂ, ਜਦ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" "ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ, ਜੇ 'ਓਮ' ਤੇ 'ਵਸ਼ਟ', 'ਸਵਾਹਾ' ਤੇ 'ਸਵਧਾ' ਨਾ ਹੋਣ, ਤੇ ਅੱਗ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਜੀਵ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਅਗਨਿ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਤੇ ਰੀਤਾਂ ਦੇ ਰੁਕਣ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਉਲਝ ਗਏ ਹਨ; ਸਮੇਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਬੱਧਤਾ ਲਈ, ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।'" "ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਏ, ਤੇ ਅਗਨਿ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਰੀਤਾਂ ਦੇ ਰੁਕਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।" "ਅਗਨਿ, ਹੇ ਪਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ?" "ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।" "ਉਹ ਨੇ ਮਿੱਠੇ, ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਉਪਜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: 'ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਅੰਤ ਹੈਂ।'" "ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਰੀਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਇਹ ਕਰ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਰੀਤਾਂ ਰੁਕ ਜਾਂਗੀਆਂ।" "ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਭਟਕਿਆ ਕਿਉਂ ਹੈਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਵਾਮੀ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਸ ਹੈਂ।" "ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਬਣੇਗਾ; ਤੇਰੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀ ਸਾਂਸ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਤੇਰਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇਜ ਹੈਂ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ।