ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਹਿਪ ਬਹੁਤ ਰੂਪਵਾਨ ਸਨ, ਜਨਮ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ: "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗੀ।" ਫਿਰ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, "ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਇਹ ਸੁੰਦਰ-ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਜਾਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੂੰਜ ਪਏ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਥਿਰ ਰਹਿ ਗਈ। ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਰੋਣ ਲੱਗਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ "ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਹੁਟੀ" ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁਕ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਯਾਜਾ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਮਾਂ ਨਾ ਜਾਣ।" ਯਾਜਾ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ," ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੱਤੇ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ, ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ, ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਜਨਮ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਹੋਵੇ।" ਅਤੇ ਉਹ ਕਾਲੀ-ਚਿੱਟੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਾਲੀ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਡ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਮਹਾ-ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਮਿਲੇ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਮਹਾਨ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਟਾਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਲੱਕ ਦੇ ਘਰ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਡ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ। ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪੁਰੋਚਨ ਨੂੰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਵਾਰਣਾਵਤ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਲੱਕ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਘਰ ਵਿਚ, ਪੁਰੋਚਨ ਨੇ ਆਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਬਿਨਾ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਅੱਗ ਵਿਚ, ਪੁਰੋਚਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਕਰਮਾ ਤੇ ਕਰੂਰ ਸੀ, ਖੁਦ ਵੀ ਸੜ ਗਿਆ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕਰਿਆ ਕਰ।" "ਹਾ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਭਾਵ ਤੇ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ," ਕਹਿ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਉਥੇ ਅੰਤਿਮ ਕਰਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਭੀਸ਼ਮ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਅੰਤਿਮ ਕਰਿਆ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਇਹ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਹੋ ਚੁਕਾ ਸੀ। ਇਸ ਕੰਮ ਦੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ; ਇਹੀ ਅਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਬ ਕੁਝ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਜਨਸੇਨ (ਡ੍ਰੁਪਦ) ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਇਆ ਨਾਲ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ: "ਰਾਤ-ਦਿਨ ਮੈਂ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਤੇ ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਅਜੀਬ ਕੀ ਹੈ? ਸਮਾਂ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਝੂਠਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਅੰਦਰੂਨੀ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਰਾਤ-ਦਿਨ ਜਲਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਯਾਜਾ ਤੇ ਉਪਯਾਜਾ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ, ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ। ਮੈਂ ਯਾਜਾ ਤੇ ਉਪਯਾਜਾ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ; ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਯਾਜਾ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਯਾਜਾ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਦੋਵੇਂ—ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ—ਜਨਮ ਲਏ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ। ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਖੋ ਗਏ ਹਨ। ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਦੁਖੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁਜਾਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵਿਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਪਾਂਡਵਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਹਾਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦੇਖਿਆ ਹੈ—ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸੱਚ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਸੁਣਿਆ। ਮੈਂ ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੇ ਪੌਲੋਮੀ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ: ਗੁਆਚੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉਪਸ਼੍ਰੁਤੀ ਰਾਹੀਂ ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡੀ ਵਿਚ ਮਿਲਿਆ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਪਸ਼੍ਰੁਤੀ ਰਾਹੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ: ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਜੀਵਤ ਹਨ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਇੱਥੇ ਆਉਣਗੇ; ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕਿਉਂ ਆਉਣਗੇ। ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿਚ ਇਕ ਕੁੜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸਵਯੰਵਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਸਵਯੰਵਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਐਲਾਨ ਕਰਵਾਓ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਦੂਰ, ਨੇੜੇ, ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ— ਸਵਯੰਵਰ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਆਉਣਗੇ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਸਵਯੰਵਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰੋ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਪੁਜਾਰੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪੁਸ਼ਯਾ ਮਹੀਨੇ, ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਚੰਗਾ ਦਿਨ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ, ਪਚਹੱਤਰ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਜਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।