ਇੱਕ ਵਾਰ ਭਰਦ੍ਵਾਜ਼ ਰਿਸ਼ੀ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਗੁਣਵਾਨ ਅਪਸਰਾ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਹਵਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਉਡਾ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਦੇਖ ਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੌਜਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅਪਸਰਾ ਲਈ ਇੱਛਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਉਪਰੰਤ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਵੀਰਯ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸੇ ਤੋਂ, ਭਰਦ੍ਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਪਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਨੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਸਿੱਖ ਲਈਆਂ। ਭਰਦ੍ਵਾਜ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਮਿੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੇ ਘਰ ਡ੍ਰੁਪਦ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਿ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦਾ ਕਸ਼ਤ੍ਰੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਡ੍ਰੋਣਾ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਡ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਧਰ, ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਰਾਮ (ਭੀਸ਼ਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ) ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਡ੍ਰੋਣਾ ਜਾਣ, ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਿਰਫ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਲੈ ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।" ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਉਪਯੋਗ ਦੀ ਸਮੂਹ ਗਿਆਨ ਦਿਓ।" ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੈਥੋਂ ਹੋ ਜਾਵੇ," ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਸਤਰ ਦੀ ਉੱਚਤ ਵਿਦਿਆ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਗਏ। ਫਿਰ, ਭਰਦ੍ਵਾਜ਼ ਦਾ ਇਹ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਡ੍ਰੁਪਦ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਿੱਤਰ ਸਮਝ, ਹੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।" ਪਰ ਡ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਅਣਪੜ੍ਹਾ ਪੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਸਾਰਥੀ ਰਥੀ ਦਾ, ਨਾ ਰਾਜਾ ਗੈਰ ਰਾਜੇ ਦਾ। ਜਦ ਤੱਕ ਸਮਾਨਤਾ ਨਹੀਂ, ਦੋਸਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?" ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਕੇ, ਚਲ ਪਿਆ ਅਤੇ ਕੁਰੂ ਨਗਰ ਨਾਗਸਹਵਯਾ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਫਿਰ ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਦੱਖਣਾ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਹੈ। ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਾਂਡਵੋ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੁਰੂ ਦੱਖਣਾ ਦਿਓ—ਸੱਚ ਦੱਸੋ।" ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਭ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼, ਗੁਰੂ ਜੀ।" ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ, ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਗੁਰੂ ਦੱਖਣਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, "ਡ੍ਰੁਪਦ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਚਤ੍ਰਵਤੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ।" ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲ, ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਡਰ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨਸੇਨ, ਕਰਣ, ਦੁਰੀਯੋਧਨ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਪੰਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਡ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਕੋਲ ਲੈ ਆਏ। ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਕਿ ਮਹੇਂਦਰ ਵਰਗਾ ਅਜੈਯੋਧਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਉਂ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੈਤਿਆ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਫਲਗੁਨ (ਅਰਜੁਨ) ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਰਜਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਯਜਨਸੇਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਫਿਰ ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਮੁੜ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਰਪਤਿ। ਕਿਉਂਕਿ ਗੈਰ ਰਾਜਾ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।" ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ—ਯਜਨਸੇਨ, ਤੁਸੀਂ ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਮੈਂ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਤੇ। ਭਰਦ੍ਵਾਜ਼ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਉਹੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਦੋਸਤੀ ਸਦਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।" ਇਉਂ ਦੋਵੇਂ, ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਅਤੇ ਡ੍ਰੁਪਦ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬਾਤ ਕਰਕੇ, ਅਤੁਟ ਦੋਸਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਰ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਉਪੇਖਾ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਹੀ ਹੋਈ, ਪਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਗਈ। ਉਹ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਡ੍ਰੁਪਦ, ਵੱਡੇ ਰੋਸ ਨਾਲ, ਕਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਰ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਤਾਕਿ ਕੋਈ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਲੱਭ ਸਕੇ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਨਾਲ ਵੈਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸਦੀ ਨੀਂਦ ਉੱਡ ਗਈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ, "ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ।" ਆਪਣੇ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਡ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹਾਂ!" ਅਤੇ ਗਹਿਰੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਲੈਂਦਾ, ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਡ੍ਰੋਣਾਚਾਰਯ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਸ਼ਤ੍ਰੀਏ ਬਲ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਵੀ, ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਅਣਦਿੱਖਿਆ ਜਾਂ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਹੀਣ ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਦੋ ਮਹਾਨ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਤਪਸਵੀ, ਯਾਜ ਅਤੇ ਉਪਯਾਜ, ਜੋ ਕਾਸ਼ਯਪ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅਤੇ ਤਾਰਾਣੇਯਾ ਸਨ, ਵੇਖੇ। ਦੋਵੇਂ ਸਾਂਝੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਹਿਤਾ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ, ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।