ਪੰਡਵਾਂ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਕਦੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ; ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ," ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਰਾਕਸ਼ਸਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਅਸੀਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ," ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਮਝੌਤਾ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਬਾਕਾ ਦਾ ਭਰਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪੰਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਭਾਰਤ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਲੋਕ ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਨਰਮ-ਮੁਲਾਇਮ ਹੋ ਗਏ। ਭੀਮ ਨੇ, ਉਸ ਨਿਰਜੀਵ ਮਨੁੱਖ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਜੀਭ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜੋ ਭੀਮ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤ ਅਤੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਘਸੀਟਿਆ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਰਖ ਕੇ, ਵਾਯੂਪੁਤਰ ਭੀਮ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਸ਼ਾਇਦ, ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਫਿਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਮਰਦ, ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ—all ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ; ਭੀਮ, ਬਾਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਭੀਮ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬਲਦਾਂ ਅਤੇ ਰਥ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਚੁੱਪਚਾਪ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ। ਮਾਂ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ—ਕਿਵੇਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਸਵੇਰੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਬਾਹਰ ਆਏ ਅਤੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਲਥਪਥ ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਦਾਂ, ਵਿੱਖਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ, ਦੇਖ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਏਕਚਕਰਾ ਗਏ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਾਰਤਾ ਫੈਲਾਈ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਸੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਥੇ, ਮਰਦ, ਔਰਤਾਂ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਬੱਚੇ—all ਬਾਕਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ; ਸਭ, ਭੀਮ ਦੇ ਅਤਿ-ਮਾਨਵ ਜਾਂ superhuman ਕੰਮ 'ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਅੱਜ ਕਿਸ ਦੀ ਵਾਰੀ ਸੀ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ; ਪਤਾ ਲੱਗਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਸ ਗਏ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ, ਪੰਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ 'ਤੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ; ਫਿਰ, ਮੈਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਭੋਜਨ ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।' ਉਹ ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ, ਬਾਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਇਸ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਜ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ—ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ—ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਮਹੋਤਸਵ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼ਹਿਰ ਆਏ, ਉਹ ਅਸਧਾਰਣ ਘਟਨਾ ਦੇਖਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਰਹੇ। ਸਭ ਨੇ ਭੀਮ (ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ) ਨੂੰ ਟੋਕਰੀ-ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਭੀਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹਨ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਮਾਨ ਵਿੱਚ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਭੀਮ ਨੂੰ ਮੀਟ, ਦਹੀਂ, ਪਕਾ ਚਾਵਲ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੰਦੇ; ਪਰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਲੋਕ ਡਰੇ ਤੇ ਚਿੰਤਤ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਪਾਰਥ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ, ਚਲੇ ਗਏ; ਉਹ ਗਾਂਧਾਰ, ਪੱਕੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਵਾਲੇ, ਏਕਚਕਰਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ। ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ, ਜਟਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਕਟਿਸ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ, ਏਕਚਕਰਾ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਭੀਮ ਨੇ ਬਾਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ ਪੰਡਵ ਕੀ ਕਰਦੇ?" ਉਥੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਬਾਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ, ਉੱਚਤਮ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਵਚਨਬੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ। ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਯੋਗ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਹਮਾਨ-ਨਿਵਾਜੀ ਦੇ ਵਚਨ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਪੰਡਵ—all, ਕੁੰਤੀ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ੁਭ-ਸ਼ੁਭ ਕਥਾਵਾਂ ਦੱਸਦਾ। ਉਹ ਰਾਜ-ਖੇਤਰ, ਤੀਰਥ, ਨਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵਿਲੱਖਣ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ। ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਾਧੂ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਯਜ੍ਨਸੇਨੀ ਦੀ ਅਸਧਾਰਣ ਸਵਯੰਵਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ। ਉਹ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਪੈਦਾਇਸ਼, ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯਜ੍ਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ। ਇਹ ਅਸਧਾਰਣ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਸ਼ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕਹਾਣੀ ਪੁੱਛਦੇ। "ਕਿਵੇਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅਲੌਕਿਕ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਹੋਈ? ਕਿਵੇਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਰ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰ ਸਿੱਖੇ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ? ਉਹ ਦੋਸਤ ਕਿਵੇਂ ਵਿਛੁੜੇ, ਤੇ ਕਿਉਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ 'ਤੇ, ਰਾਜਨ, ਸਾਧੂ ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਗੰਗਾਦਵਾਰ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਮੀਂਹ ਪਈ, ਅਤੇ ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ ਸਾਧੂ ਸੀ, ਉਥੇ ਸੀ।