ਜਦੋਂ ਭੀਮ ਨੇ ਉਸ ਵਿਸ਼ਾਲ-ਕਾਇਆ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਲਪਟਦਾ ਤੇ ਤੜਫਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ। ਭੀਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ-ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘਸੀਟਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਥੱਕਾਵਟ ਨਾਲ ਬੇਹਾਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਭੀਮ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੁਣ ਮੁੱਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਹੀਣੇ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ گردਨ ਫੜੀ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕਮਰ-ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਕੜਿਆ। ਆਪਣਾ ਗੁੱਟਾ ਉਸਦੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਭੀਮ ਨੇ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਲਹੂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਹੁਣ, ਜਿਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਪਾਸਲੀਆਂ ਤੇ ਅੰਗ-ਅੰਗ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਚੀਖ ਮਾਰੀ ਤੇ ਓਥੇ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬੱਕਾਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਭੀਮ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉਸਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਡਰ ਕੇ ਭੀਮ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਮੰਗਣ ਆ ਗਏ। ਭੀਮ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਕਦੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਗੇ। ਜਿਹੜਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਹੀ ਹੋਵੇ।" ਭੀਮ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਅਸੀਂ ਮੰਨ ਲਿਆ" ਕਿਹਾ ਤੇ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਬੱਕਾਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਭੀਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਰਮ ਤੇ ਭਲਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਭੀਮ ਨੇ, ਜਿਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਿਸਦੇ ਕੰਨ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਜੀਭ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਘਸੀਟਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਭੀਮ, ਪਵਨਪੁਤਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਸ਼ਾਇਦ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ, ਆਦਮੀ, ਬੱਚੇ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਭੱਜ ਪਏ। ਭੀਮ, ਜਿਸਨੇ ਬੱਕਾਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਚੁੱਪਚਾਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਭੀਮ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬਲਦਾਂ ਅਤੇ ਰਥ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਚੁੱਪਚਾਪ ਘਰ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਏ। ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਆਪਣੇ ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਬਾਹਰ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲਹੂ ਵਿਚ ਲਤਪਤ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਮਰਾ ਪਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਵਿਖੰਡਿਤ ਪਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੋਆਂ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਲੋਕ ਏਕਚਕ੍ਰਾ ਪਹੁੰਚੇ ਤੇ ਸਾਰੀ ਖ਼ਬਰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਥੇ, ਮਰਦ, ਔਰਤਾਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਬੱਚੇ, ਸਾਰੇ ਬੱਕਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ। ਉਹ ਸਭ, ਇਹ ਅਲੌਕਿਕ ਕਾਰਜ ਦੇਖ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਡਰ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਅੱਜ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਕਿਸਦੀ ਸੀ। ਪਤਾ ਲੱਗਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਤੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਫਿਰ, ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਭੋਜਨ ਉਸ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇ ਆਵਾਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਡਰੋ ਨਾ।'" "ਉਹ ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਬੱਕਾਸ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਾਰਜ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਮਾਰੋਹ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਲੋਕ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾ ਦੇਖਣ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ ਆਏ, ਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇ। ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਭੀਮ, ਟੋਕਰੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਭੀਮ ਦੀ ਭਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। "ਉਹ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ," ਲੋਕ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਭੀਮ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਭੋਜਨ, ਮਾਸ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਪੱਕਾ ਹੋਇਆ ਚੌਲ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੰਦੇ, ਪਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਲੋਕ ਫਿਰ ਵੀ ਡਰ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ। ਫਿਰ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਗੰਧਰਵ, ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਪੱਕੇ, ਏਕਚਕ੍ਰਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਵੀ, ਜਟਾਂ ਬਾਂਧੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਜਾ ਕਰਦੇ, ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਏਕਚਕ੍ਰਾ ਵਿਖੇ ਬਿਤਾਇਆ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਲ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ, ਜਿਸਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੱਕਾਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਉੱਤਮ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ।