ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਾਲ ਇਕ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਤੂੰ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਮਾਰਿਆ ਨਾ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਝ ਦੇਵਾਂਗੇ।" ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਸ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ, ਮਾਸ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚਾਵਲ ਤੇ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਆਟਾ, ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ।" "ਘਿਉ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸੁਪ, ਤਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਡੂਆਂ, ਮੁਰਮੁਰਿਆਂ ਦੇ ਲੱਡੂ, ਅਤੇ ਮਦਿਰਾ ਵੀ ਮਿਲੇਗੀ।" "ਪਕੀਆਂ ਤੇ ਕੱਚੀਆਂ ਮਦਿਰਾ ਵਾਲੀਆਂ ਘੜੀਆਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਮਾਹ, ਸੂਰ, ਅਤੇ ਰੀਛ ਦਾ ਮਾਸ, ਵੱਡੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿਚ, ਪਕਿਆ ਤੇ ਕੱਚਾ, ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ।" "ਵੱਖ-ਵੱਖ ਘੜੀਆਂ ਘਿਉ ਦੀਆਂ, ਕਈ ਘੜੀਆਂ ਦਹੀਂ ਦੀਆਂ, ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਤੇ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਏ ਹੋਏ, ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣਗੇ।" "ਹਰ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਦਮੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਕਾਲੇ ਬਲਦ, ਜੇ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾ ਕਰੇਂ, ਤੈਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਸਾਡੇ ਸਮਝੌਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ," ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਫੌਜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਮਝੌਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਹਰ ਵਾਰੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵਾਰੀ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਹਿਣਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇਸ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਾਰ ਕੇ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਤਰਕੀਯਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਇੱਥੇ ਇਨਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਉਹ ਮੂਰਖ ਆਦਮੀ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲ ਸਕੇ। ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਸਾਡੀ ਹੀ ਕਿਸਮਤ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾੜੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਾਂ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸਣ? ਕਿਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਗੁਣ ਹੋਣ ਤੇ ਹੀ ਇਹ ਰਹਿਣਗੇ।" "ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜਾ ਲੱਭੋ, ਫਿਰ ਪਤਨੀ, ਫਿਰ ਧਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਧਨ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਮੇਰੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ—ਰਾਜਾ, ਪਤਨੀ, ਤੇ ਧਨ—ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ; ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਮੁਸੀਬਤ ਆ ਪਈ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।" "ਹੁਣ ਇਹ ਕਲੇਸ਼, ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ।" "ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਮੈਂ ਕਦੇ ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਅੱਜ, ਆਪਣੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਫਿਰ ਉਹ ਪਾਪੀ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਇਸ 'ਤੇ, ਉੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਜਾਂ ਡਰਿਆ ਨਾ ਕਰ; ਇੱਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਉਪਾਏ ਲੱਭ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਜਾਵੇਂ; ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਪਸਵਿਨੀ ਧੀ ਹੈ, ਨਾ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਤੂੰ ਆਪ ਜਾਵੇਂ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਕੋਲ ਭੇਜਾਂਗਾ।" ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਇਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ—ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤਿਥੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਹਿੱਤ ਜਾਂ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੰਞਣਾ।" "ਇਹ ਨਾ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਅਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ—ਕਿ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਤਿਆਗ ਕਰੇ।" "ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਮੌਤ ਚੰਗੀ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕਤਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਪਣਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਬਧ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ; ਭਾਵੇਂ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ।" "ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ; ਜੇ ਹੋਰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ।" "ਜੇ ਮੈਂ ਜਾਣ-ਬੁਝ ਕੇ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ—ਸਿਰਫ਼ ਨਿਰਦਯਤਾ ਤੇ ਪਤਿਤਤਾ ਹੀ ਹੈ।" "ਘਰ ਆਏ, ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਜਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਜਾਂ ਮਾਰਨਾ—ਇਹ ਨਿਰਦਯ ਕਰਮ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ।" "ਕਦੇ ਵੀ ਨਿੰਦਾ-ਯੋਗ ਜਾਂ ਨਿਰਦਯ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਿਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਵਿਪੱਤੀਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਇਹੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ।" "ਮੇਰੇ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮਰ ਜਾਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਬਧ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗਾ।" "ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਅਪ੍ਰਿਯ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਸਾਰਾ ਭੋਜਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪ ਬਚ ਨਿਕਲੇਗਾ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਹੈ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਦੀ ਵੀਰਤਾ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮਾਰਿਆ ਹੈ।" "ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਾ ਦੱਸੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਕੁਝ ਕਰ ਬੈਠਣ।" "ਜੇ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਇਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਦੀ ਰਾਏ ਹੈ।" ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੀ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਿਲ ਕੇ ਵਾਯੂਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ," ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, "ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼।