ਅਤੁੱਲ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹਾਭਾਰਤ, ਜੋ ਦਵੈਪਾਯਨ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ—ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਨ, ਕਰਮ ਜਾਂ ਬੋਲ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੇ ਜਾਪ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਰਵਾਂ ਦੀ ਸੰਕਲਪਨਾ ਹੈ, ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲੂਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇੜੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। ਇਕ ਵਾਰ, ਪੁਰਾਣਿਕ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕਿਹਾ: “ਮੈਂ ਉਤਤੰਕ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਸੱਪ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦੂਜੀ ਕਥਾ ਵਜੋਂ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਮੈਂ ਕੀ ਦੱਸਾਂ?” ਸਭ ਨੇ Raumaharṣaṇa ਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਉੱਤਰ ਦਿਓ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈਏ।” ਉਥੇ, ਵਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੁਖੀ, Śaunaka, ਅੱਗ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੈਠੇ: “ਇਹ ਲੰਬਾ ਯੱਗ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਹੈ।” ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦਿਵਿਆ ਕਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ; ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵਚਨਬੱਧ, ਤੇ ਦੋਹਾਂ—ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਰਣਯਕ—ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਆਤਮ-ਸਯਮ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਪਸਵੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੀਏ। ਜਦੋਂ ਅਧਿਆਪਕ ਉੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਪੁੱਛੇ, ਉਹ ਦੱਸੋ। “ਠੀਕ ਹੈ,” ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਧਿਆਪਕ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛੀਆਂ। ਫਿਰ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਰਾਹੀਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਰਾਹੀਂ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ, ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਯੱਗ ਸਥਾਨ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ, ਅਤੇ Sauti ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਬੈਠਾ। ਜਦੋਂ ਯੱਗ ਦੇ ਪੰਡਤ ਅਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਬੈਠ ਗਏ, ਪਰਿਵਾਰ ਮੁਖੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਆਸਨ ਲਿਆ; ਫਿਰ Shaunaka ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ। “ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਮਹਾਭਾਰਤ, ਜੋ Krishna Dvaipayana ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।” “ਕਿਉਂਕਿ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਤਨ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ।” “ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ Bhrigu ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਕਥਾ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਧੰਨ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ।” “ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ, ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਆਏ—” “ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਿਆ; ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੰਦ੍ਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।” “ਪ੍ਰਸਿੱਧ Bhrigu ਵੰਸ਼, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਪੁਰਾਤਨ Bhrigu ਵੰਸ਼।” “ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ: ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ Bhrigu, ਧੰਨਵੰਤ, Brahma, ਸਵੈ-ਜਨਮ, ਵੱਲੋਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ।” “ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ Varuna ਦੇ ਯੱਗ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; Bhrigu ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ Bhargava ਨਾਂ Chyavana ਸੀ।” “Chyavana ਦਾ ਉੱਤਰਧਿਕਾਰੀ Pramati ਸੀ, ਜੋ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠ ਸੀ; Pramati ਦਾ ਪੁੱਤਰ, Ghritachi ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, Ruru ਨਾਂ ਸੀ।” “Ruru ਦਾ ਪੁੱਤਰ Shunaka, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਆਤਮ-ਧਰਮੀ, ਤੇਰਾ ਪੂਰਵਜ, Pramadvara ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।” “ਉਹ ਤਪਸਵੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦਾ ਉੱਤਮ ਜਾਣੂ, ਧਰਮੀ, ਸੱਚਾ, ਆਤਮ-ਸਯਮ ਵਿੱਚ ਲਗਨ, ਅਤੇ ਮਿਤ-ਭੋਜੀ ਸੀ।” “Suta ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਭਾਰਗਵ ਦਾ Chyavana ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਦੱਸ।” “Bhrigu ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, Puloma ਨਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, Bhrigu ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ।” “ਜਦ Puloma ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ Bhrigu, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਅਡੋਲ, ਆਪਣੀ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਸੀ।” “ਜਦ Bhrigu, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ, ਆਪਣੇ ਸੰਸਕਾਰ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੈਤ Puloma ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।” “ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, Bhrigu ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, Puloma ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਯਮ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।” “Puloma, ਦੈਤ, ਆ ਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗਲੀ ਫਲ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਮਿਲੀ।” “ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੈਤ, ਇੱਛਾ ਰਾਹੀਂ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।” “ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਕਿਹਾ, ‘ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ,’ ਕਿਉਂਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ Puloma ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਸੀ।” “Bhrigu ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਇਹ ਪਾਪ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।” “ਸੋਚਿਆ, ‘ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ,’ Puloma ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਨਿਸਚੈ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਜਲਦੀ ਅੱਗ, Jātavedas, ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ।” “ਦੈਤ ਨੇ ਫਿਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਅੱਗਨਿ, ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਸੱਚ ਰਾਹੀਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ।’” “‘ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਝੋਲੀ ਹੋ, ਪਾਵਕ, ਮੇਰੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦਿਓ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਧੀਆ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਵਿਆਹ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ।’” “‘ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ Bhrigu ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਹੁਣ Bhrigu ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਨਿਰਜਨ—’” ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ, ਪੁਰਾਣਿਕਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸਯਮ ਦੇ ਉੱਤਮ ਬਚਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਆਰੰਭ ਹੋਈ।