ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਅਨਿਆਇਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਵਨਵਾਸ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਵੋ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੁਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ। ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਮਿਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸਦਾ ਨਤੀਜਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੁੱਖ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਪਰਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਜਿਊਂਦੇ ਹੋਏ ਵੱਸੋਗੇ। ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਮਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੁਖੀ ਜਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਣ। ਇਸ ਲਈ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਿਆਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ—ਇੱਥੇ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹੋ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ। ਇਹ ਝੀਲ ਸ਼ਾਲਿਹੋਤ੍ਰਾ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਹਾਵਣੀ ਝੀਲ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਤਿੱਖ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਮਨਮੁਤਾਬਕ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਨੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕੁੰਤਲ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਢਾੜਸ ਦਿੱਤੀ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤ੍ਰਵਧੂਏ, ਰੋ ਨਾ, ਵਿਲਾਪ ਨਾ ਕਰ। ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇਗਾ। ਭੀਮ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਇਸ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਏਗਾ ਅਤੈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣੇਗਾ। ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਪੰਜ ਜਿਹੜੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੰਤੋਖ ਨਾਲ ਜੀਵਣ ਬਿਤਾਉਣਗੇ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ-ਸਿੰਘ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਰਗੇ ਯੱਗ ਕਰਣਗੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦੇਣਗੇ। ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਸੁਖ ਦੇ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ-ਦਾਦਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਤੇਰੀ ਪੁੱਤਰਵਧੂ, ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਕਮਲਾਪਾਲਿਕਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਭੀਮ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇਗਾ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਤੇਰਾ ਉਧਾਰ ਕਰੇਗਾ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਰਹੋ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗਾ। ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਆਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਵੱਡੇ ਬੋਹੜ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਹੇ। ਉਹ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਕਮਲਾਪਾਲਿਕਾ (ਹਿਡਿੰਬਾ) ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ। ਉਹ, ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸਦਾ ਭੀਮ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ, ਵਸਤ੍ਰਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜੀ ਰਹਿੰਦੀ। ਇੰਝ, ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਹਿਡਿੰਬਾ, ਜੋ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਸੀ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਖਾਤਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਭੀਮ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ। ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ। ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਅੰਗੀ ਸਨ, ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ, ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਟੋਕਰੀਆਂ ਵਰਗੇ ਕੰਨ, ਡਰਾਉਣਾ ਰੂਪ, ਤਾਮਬੇ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਰ, ਬੇਹੱਦ ਤਾਕਤਵਰ, ਬਹੁਤ ਹਿੰਮਤੀ, ਤੇਜ਼, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਡਰਾਉਣਾ, ਚੌੜੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਅਜੈ, ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵਧਕੇ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਤਾ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਸਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ ਤੁਰੰਤ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਜੰਮਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੈਰ ਛੂਹ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਤੀਜੀ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘਟੋਤਕਚ ਆਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਘੜੇ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਘਟੋਤਕਚ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਘਟੋਤਕਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਤੇ ਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਮਹਾਨ ਘਟੋਤਕਚ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਸਮੇਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਕਰੋ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪੁਰਖੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤਲ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਪੰਜ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈਂ। ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੀਂ।" ਮਾਤਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਵੇਂ ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਇੰਦ੍ਰਜੀਤ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗਾ, ਇ en fact, ਵਿਲੱਖਣ ਹਾਂ।" ਘਟੋਤਕਚ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆਵਾਂਗਾ," ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਧੰਨਵਾਨ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਲੋਂ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਅਦਵਿਤੀਯ ਚੈਂਪਿਅਨ ਬਣਨ ਲਈ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਆ ਹਾਂ; ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੋਗੇ, ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੋਗੇ।