ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦੇਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ-ਭੱਖਣ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਖੁਦ ਹੀ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ। ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਆਰਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ—ਭੀਮਸੇਨ—ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਜਿਗਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖੋ, ਇਹ ਦੋ—ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ—ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਬੜੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਅਰਜੁਨ, ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਹਦੇਵ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਡਰਾਵਨੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਕੜਦੇ ਤੇ ਖਿੱਚਦੇ, ਤਾਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਧੂੜ ਉੱਡੀ ਕਿ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਧੂੰਏ ਵਾਂਗ ਲੱਗੀ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਢਕ ਕੇ, ਦੋਨਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਤੇ ਧੁੰਦ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਭੀਮ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲੋਂ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਾਰਥ (ਅਰਜੁਨ) ਹਲਕਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਭੀਮ, ਡਰ ਨਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹਾਂ—ਕਦੇ ਤੂੰ ਭੀਮ ਹੈਂ ਜਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਭੀਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਇਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਸਾਡੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਗੇ।” “ਚੁੱਪ ਰਹੋ ਤੇ ਵੇਖੋ, ਡਰੋ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੇ ਮੇਰੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਕਦੇ ਵੀ ਜਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗਾ। ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਰਾਕਸ਼ਸ ਪਾਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਰ ਚੁਕਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇਗਾ, ਪਾਰਥ। ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ; ਡਰੋ ਨਹੀਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡੇ।” “ਭੀਮ, ਤੈਨੂੰ ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕ੍ਰੂਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਆ ਕੇ ਤਕੜਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜੇ ਰਾਤ ਨਾ ਮੁਕਦੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਅਜੇ ਵੀ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ। ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ, ਭੀਮ, ਇਹ ਮੰਦ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਿੰਦਾ ਰਹੇਗਾ? ਇਹ ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਟਿਕ ਸਕਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।” “ਪੂਰਬ ਚਮਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭੋਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸ ਡਰਾਵਨੇ ਵੇਲੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭੀਮ, ਜਲਦੀ ਕਰ, ਖੇਡ ਨਾ; ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜਾਦੂ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਰ ਦੇ—ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਚ ਲਾ।” “ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦੇ। ਜਾਂ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗੇ ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਭਾਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਜਾਂ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹੈਂ ਤੇ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹੈਂ—ਹੁਣ ਆਰਾਮ ਕਰ।” ਅਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭੀਮ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕ ਉਠਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਭੀਮ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਪਕੜ ਕੇ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਜੋੜ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ। ਭੀਮਸੇਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਰਿਹਾ। “ਤੂੰ ਮਨੁੱਖ ਮਾਸ ਤੇ ਵਧਿਆ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਵਿਅਰਥ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ। ਤੂੰ ਵਿਅਰਥ ਮੌਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ; ਅੱਜ ਤੂੰ ਰਹੇਗਾ ਨਹੀਂ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਸ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਕਾਂਟਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ। ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਖਾਏਗਾ ਨਹੀਂ, ਰਾਕਸ਼ਸ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਦਬਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਭੀਮ ਉਸ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਗੂੰਜਦਾ ਰੋਲਾ ਪਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਜੰਗਲ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਡੰਗਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਉਠਾ। ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਮ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜਕੜ ਕੇ, ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਗਰਦਨ ਸਮੇਤ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸਿਰ ਗਰਦਨ ਸਮੇਤ ਵੱਖ ਕਰ ਕੇ, ਪਾਸੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ—ਕੰਨ ਚੀਰ ਦਿੱਤੇ, ਅੱਖਾਂ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੀਭ ਕੱਢ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਭੀਮਸੇਨ ਵਲੋਂ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਉਹ ਸਿਰ, ਦੰਦ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ, ਡਰਾਉਣਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਮਾਸ ਤੇ ਚਮੜੀ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਬਾਂਹਾਂ ਹਿੰਸਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਉਥੇ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵੱਧਿਆ ਹੋਇਆ ਤਨਾ, ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਿਡਿੰਬਾ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਹਿਡਿੰਬਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯ ਜੀਵ—ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵ ਯਾਤਰੀ—ਇੱਕਠੇ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, “ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼!” ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਭਰਾ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਘ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੀਮ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ; ਚਲੋ ਜਲਦੀ—ਤੈਨੂੰ ਭਲਾ ਹੋਵੇ—ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਯੋਧਨ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਲੱਭ ਲਵੇ।” ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾ ਰਥੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਸਮੇਤ, “ਜੋ ਹੁਕਮ” ਕਹਿ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ—ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਘ, ਹਿਡਿੰਬਾ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨਾਲ। ਉਹ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਭੈਣ, ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਆਈ। ਫਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਹਿਡਿੰਬਾ ਨੇ ਸਭ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ ਹਾਂ; ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੂਰ ਭਰਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੈਥੋਂ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂ।