ਭੀਮ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਿੜਿੰਬਾ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਐਸਾ ਕੁਚਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਡੇ ਪੈਰ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਕਾਂ, ਗਿੱਧ ਤੇ ਗਿੱਦੜ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣਗੇ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇਸ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਜੰਗਲ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਪਲਿਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਮਲਿਨਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਭੈਣ ਵੇਖੇਗੀ ਕਿ ਮੈਂ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ, ਤੈਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ — ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਾਤੀ ਦੇ ਪਲਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਫਿਰ ਸਕਣਗੇ।" ਇਸ ਉੱਤੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਵਿਅਰਥ ਗੱਜਦਾ ਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖ! ਜੋ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਕਰ ਕੇ ਵੇਖ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਅੱਜ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤਵਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ।" ਹਿੜਿੰਬਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੁੱਤੇ ਹਨ; ਪਰ ਤੂੰ, ਦੁਸ਼ਟ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਕੜ੍ਹੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਖੂਨ ਪੀ ਕੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ-ਭੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹਿੜਿੰਬਾ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭੀਮਸੇਨ ਉੱਤੇ ਤੌੜ ਪਿਆ। ਹਿੜਿੰਬਾ ਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜ ਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਪਕੜੀ। ਭੀਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਿੜਿੰਬਾ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਹਿੜਿੰਬਾ, ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਜ ਮਾਰੀ। ਭੀਮ ਨੇ ਫਿਰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ "ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਜੋ ਸੁੱਤੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੋਰ ਨਾ ਸੁਣੇ।" ਭੀਮ ਨੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਸੱਪ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚੋਚ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਨੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਿਖਾਈ, ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਹਾਥੀ, ਰੁੱਖ ਤੋੜਦੇ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਉਖਾੜਦੇ। ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤੰਗਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਰੁੱਖ ਉਖਾੜੇ, ਲਤਾਵਾਂ ਫਾੜੀਆਂ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਤੰਗ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਜਾਂ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਦੋਵੇਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਭੀਮ ਤੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ-ਵੱਡੀ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਆਮ, ਵਟ, ਅਰਜੁਨ, ਵਿਭੀਤਕਾ ਰੁੱਖ ਤੋੜ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜੇ। ਉਹ ਬਰਗਦ, ਪਲਕਸ਼, ਖਜੂਰ, ਜੈਕਫਰੂਟ, ਅਸ਼ਮਕਾ, ਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਖਾੜ ਕੇ, ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਖਾੜ ਲਏ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਣਾ ਸੀ, ਸੂਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਪੱਥਰ, ਜੰਗਲੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਦਿਖਦੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇ। ਦੋਵੇਂ ਵੈਰੀ, ਪੱਥਰ ਤੇ ਚਟਾਣਾਂ ਉਖਾੜ ਕੇ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜਦੇ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੰਜ ਜੋਜਨ ਚੌੜਾ ਜੰਗਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁੱਖ-ਰਹਿਤ, ਲਤਾਵਾਂ, ਬੂਟਿਆਂ, ਪੱਥਰਾਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਮ ਤੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਦੇ ਯੁੱਧ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗਲ, ਰਾਜਨ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵਾਂਗ ਹਮਾਰ ਤੇ ਸਮਤਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤੰਗਾਂ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਖਿੱਚ ਤੋਂ, ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ, ਖਿੱਚਦੇ, ਵਧ-ਵਧ ਕੇ, ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ, ਮਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ੋਰ ਨਾ ਸੀ, ਰਾਜਨ, ਸਿਰਫ ਦੋਵੇਂ ਦੀਆਂ ਗੱਜਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਟੱਕਰ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਬਲੀ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਯੁੱਧ ਦੀਆਂ ਗੱਜਾਂ ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੋਰ ਤੋਂ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਜਾਗ ਉਠੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਜਾਗੇ ਤੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਦੇ ਅਦਭੁਤ, ਮਨੁੱਖ-ਪਰਦੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੀ? ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ? ਕਿਸ ਲਈ ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੈਂ?" "ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਜੰਗਲ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ ਜਾਂ ਅਪਸਰਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਖੜੀ ਹੈਂ?" ਹਿੜਿੰਬਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਿੜਿੰਬਾ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਵੀ। ਮੈਨੂੰ, ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੀ ਭੈਣ ਜਾਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਭੇਜਿਆ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਮੈਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਕਠੋਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਆਈ; ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਨਵੇਂ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਨੋਬਲ ਨਾਰੀ, ਜਦ ਮੈਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ, ਤੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਦੂਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਅਸਮਰਥ ਰਹੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਮ ਤੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਤਬਾਹੀ, ਤੇ ਹਿੜਿੰਬਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਦਾਸਤਾਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁਲ ਕੇ ਆਈ।