ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਫੈਸਲੇ! ਜਿਸ ਪਾਪੀ ਪੁਰੋਚਨ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਖੁਦ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਿਆ। ਉਹ ਭੋਲਾ-ਭਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਖੁਦ ਹੀ ਸੜ ਗਿਆ।" ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਲੋਕ ਘਰ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸੋਗ ਮਨਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਪਾਂਡਵ ਪੰਜੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਕੁੰਤੀ, ਜੋ ਅੰਦਰੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸਨ, ਉਸ ਸੁੰਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਗੁਫਾ ਰਾਹੀਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਨਿਕਲ ਗਏ। ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਪਰ ਲੰਮੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਡਰ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧ ਸਕੇ। ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿੱਪਾਂ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਭੀਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ, ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਖਾੜਿਆ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਦੁਰ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਚਤੁਰ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਯੋਜਨਾ ਮੁਤਾਬਕ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਵਿਦੁਰ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਪਛਾਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਦਮੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਜਹਨਵੀ (ਗੰਗਾ) ਦੇ ਕੰਢੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਵਿਦੁਰ, ਆਪਣੇ ਗੁਪਤਚਰਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰੀ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਿਕਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਦੀ ਹਵਾ ਵਰਗਾ ਤੇਜ਼ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਵ ਦਿਖਾਈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨੂੰ ਸਹਾਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਨਾਲ ਲੈਸ ਤੇ ਝੰਡਾ ਲਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਭਗੀਰਥੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮਹਾਂਮੁਨੀ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਸੁਣ: ਜੋ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਠੰਢ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਸੂਝ ਸੀ। ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ। ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਝਿੜਕਣਾ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਰਣ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਉੱਤੇ ਜ਼ਰੂਰ ਜਿੱਤ ਮਿਲੂਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਗੰਗਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੀਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਦਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਨਾਵਾਂ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲੰਪ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨੀਸ਼ਾਦ ਨੇ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪਛਾਣੇ ਨਾ ਜਾਣ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਵਿਦੁਰ ਨੇ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਡਿਊਟੀ ਲਾਈ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿਆਂ। ਅੱਜ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਨਾਵ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੋ ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਓ। ਇਹ ਨਾਵ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਓਰਾਂ ਤੇ ਝੰਡਾ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖ਼ਰਾਬੀ ਨਹੀਂ।" "ਇਹ ਨਾਵ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇਗੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਰੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾਵ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਨੀਸ਼ਾਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਸੁੰਘੇ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਸੁਖ-ਸੇਤੀ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਨੀਸ਼ਾਦ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਵ ਰਾਹੀਂ ਗੰਗਾ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਪਾਂਡਵ, ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜ ਕੇ, ਛੁਪਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ। ਗੰਗਾ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਾਰੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦਿਸ਼ਾ ਪਛਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਥਕਾਵਟ, ਪਿਆਸ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਭੀਮ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹਾਂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦੇ, ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਪਾਪੀ ਪੁਰੋਚਨ ਸੜਿਆ ਕਿ ਨਹੀਂ।" "ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਸ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਭੀਮ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁੱਕ ਲੈ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਇਹ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਭੀਮ ਨੇ, ਜੋ ਹਵਾ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਚਲ ਪਿਆ। ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਤਾਂ ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਥੇ ਦੌੜੇ ਆਏ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਲੱਖਾ ਮਹਿਲ ਦੀ ਅੱਗ ਬੁਝ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਘਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਮੰਤਰੀ ਪੁਰੋਚਨ ਵੀ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਲੋਕ ਚੀਖ ਉਠੇ, "ਇਹ ਕੰਮ ਜ਼ਰੂਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, "ਇਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਸੀ। ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ।" ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦ੍ਰੋਣ, ਵਿਦੁਰ, ਕ੍ਰਿਪ ਤੇ ਹੋਰ ਕੌਰਵ ਵੀ ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ।