ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਮਮਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਹਰ ਵਿਦਿਆ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਚਰਨ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੇ ਮੇਲੇ 'ਤੇ ਜਾਓ ਅਤੇ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨ-ਉਪਹਾਰ ਦੋ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਹਸਤੀਨਾਪੁਰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਓਗੇ।" "ਉਥੇ, ਆਪਣੀ ਸੁਰੱਖਿਆ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ; ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਥੇ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮਨਸੂਬੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਸਹਾਇਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਪਿਤਾਮਾ, ਵਿਦੁਰ, ਦ੍ਰੋਣ, ਬਹਲਿਕ, ਸੋਮਦੱਤ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾਸ, ਹੋਰ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਪੋਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਦੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਅਤੇ ਭਰੀ-ਪੁਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਖੁਸ਼-ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਭ ਦੋ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਸੀਂ ਅਸੀਸ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਹਮ ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕੌਰਵ, ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। "ਤੁਾਡੇ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਹਰ ਜੀਵ ਤੋਂ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਆਵੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ।" ਫਿਰ, ਸੁਭ-ਸੰਕਲਪ ਅਤੇ ਰਾਜ-ਸੰਪਤੀ ਲਈ ਰੀਤਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨਿਬੜਾ ਕੇ ਵਾਰਣਾਵਤ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਪਾਂਡਵ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਪਹੁੰਚੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਕਪਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੇ, ਸੁਬਾਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾ ਰਾਖ ਕੇ, ਪੁਰੋਚਨ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਇਹ ਧਰਤੀ, ਪੁਰੋਚਨ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਮੇਰੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਐਸਾ ਕਰ। ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਲਾਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੇਰੀ ਰਾਜ਼ਦਾਰੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਐਸਾ ਕਰ।" "ਪਾਂਡਵ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਜਾ ਕੇ ਮੇਲਾ ਮਨਾਉਣਗੇ। ਤੂੰ, ਗਧਿਆਂ ਵਾਲੀ ਤੇਜ਼ ਰਥ 'ਤੇ, ਅੱਜ ਹੀ ਵਾਰਣਾਵਤ ਪਹੁੰਚ—ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਐਸਾ ਕਰ।" "ਉਥੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਚਾਰ ਹਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘਰ ਬਣਾਓ।" "ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਕੁ ਵੀ ਸੜਨ ਵਾਲਾ ਸਮਾਨ—ਪੱਟ, ਰਾਲ, ਹੋਰ—ਉਥੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਰੱਖ।" "ਬਲਵਜਾ, ਸ਼ਹਦ ਦੀ ਖਲ, ਘੀ, ਤੇਲ, ਜੰਗਲੀ ਚਰਬੀ, ਲੱਕ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਘਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾ।" "ਪੱਟ, ਤੇਲ, ਘੀ, ਰਾਲ, ਲੱਕੜ—ਇਹ ਸਭ ਘਰ 'ਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ।" "ਮੋਟੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਜੰਤਰ-ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਲੱਕ, ਪੱਟ, ਸ਼ਹਦ ਦੀ ਖਲ, ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਢੱਕ।" "ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਐਸਾ ਬਣਾਓ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਜਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕ, ਵੇਖਣ 'ਤੇ, ਉਸਦੀ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਫਿਤਰਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਣ।" "ਘਰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਤਿਥਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਠਹਿਰਾ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸਨ, ਰਥ ਅਤੇ ਵਿਛੋਣ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਬਣਾਓ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।" "ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਨਾ ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੇ ਲੋਕ ਜਾਣ ਸਕਣ, ਨਾ ਪਾਂਡਵ; ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹਿਣ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਮਾਂ ਆਵੇ।" "ਜਦ ਤੂੰ ਵੇਖੇ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਸੌਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਅੱਗ ਲਾ ਦੇ।" "ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ 'ਚ ਸਾੜੇ ਜਾਣਗੇ, ਲੋਕ ਆਖਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਸਾੜੇ ਗਏ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।" ਪੁਰੋਚਨ ਨੇ ਇਹ ਯੋਜਨਾ ਮੰਨ ਲਈ, ਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਘਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਪਾਂਡਵ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਮਹਾਨ ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।