ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਲੱਖ ਦੀ ਹਵेली ਦੇ ਸੜਨ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਉੱਥੋਂ ਬਚ ਕੇ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਕਥਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਕੋਈ ਡਰ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਚਤੁਰਤਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰਣਾਵਤ ਨਗਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਦਿਓ।" ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਥੋੜਾ ਸੋਚਿਆ, ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਪਾਂਡੁ ਸਦਾ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਨੇਕੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲੇ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਹ ਕੋਈ ਕੰਮ, ਭੋਜਨ ਆਦਿ ਵੀ, ਮੇਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਅਡੋਲ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਜ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਪਾਂਡੁ ਵਾਂਗ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਗੁਣਵਾਨ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਤੇ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਵਿਰਾਸਤੀ ਰਾਜ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਹਟਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਉਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਹਾਇਕ ਹਨ? ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਾਲਿਆ, ਫੌਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਹੇਠ ਰਹੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤੇ ਵੀ ਪਾਂਡੁ ਦੀ ਹਮਾਇਤ 'ਚ ਸਨ। ਰਾਜ ਦੀ ਜਨਤਾ ਅਤੇ ਨਗਰਵਾਸੀ, ਪਿਆਰੇ, ਪਾਂਡੁ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ; ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਾਨੂੰ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕਣਗੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਮੀ ਆਪਣੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਧਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਹਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਜਰੂਰ ਉਸਦੇ ਪੱਖਦਾਰ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮੁਖ ਪਾਤਰ; ਧਨਵਾਨ ਲੋਕ ਅਤੇ ਉਹਦੇ ਮੰਤਰੀ ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਲਦੀ ਵਾਰਣਾਵਤ ਭੇਜੋ। ਜਦ ਰਾਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ, ਪਿਆਰੇ, ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣਗੇ। ਦੁਰਯੋਧਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਮੰਦੇ ਇਰਾਦੇ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ। ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਵਿਦੁਰ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ। ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਉਹ, ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹਾਂ; ਇਹ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਅਨਿਆਇ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਕੁਰੁ ਹਾਂ, ਉਹ ਵੀ—ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ; ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਭੀਸ਼ਮ ਸਦਾ ਨਿਰਪੱਖ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਪਰ ਦ੍ਰੋਣ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿੱਥੇ ਦੋਵੇਂ ਜਾਣਗੇ, ਉੱਥੇ ਜਾਵੇਗਾ; ਦ੍ਰੋਣ ਆਪਣੇ ਭਤੀਜੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ। ਵਿਦੁਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਲਾਭ ਦੇ ਨਾਤੇ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੁਪ ਚਾਪ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ; ਪਰ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ। ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਭੇਜੋ; ਉਹ ਅੱਜ ਹੀ ਉੱਥੇ ਚਲੇ ਜਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਪਿਆਰੇ। ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉੱਗੀ ਹੋਈ ਦੁਖ ਦੀ ਅੱਗ, ਜੋ ਕਾਂਟੇ ਵਾਂਗ ਚੁਭ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿਓ। ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਯੁਯੁਤ्सੁ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਚਤੁਰ ਮੰਤਰੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਨਗਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, "ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਭਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਾਰਣਾਵਤ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਨਗਰੀ ਹੈ।" ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਜਗ੍ਹਾ ਦੱਸਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਭੇਜਣ ਦੀ ਸੋਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵੇਖੀ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲਏ ਹੋ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਰਦਵਤ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲਏ, ਹਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ; ਹੁਣ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਰਖ-ਰਖਾਅ, ਆਚਰਨ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਮੁੜ ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਾਰਣਾਵਤ ਨਗਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੇ ਮੇਲੇ ਤੇ ਜਾਓ, ਉੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਰਤਨ ਦੇ ਦਿਓ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੋਗੇ। ਉੱਥੇ ਰਹੋ, ਆਪਣੀ ਰਖ-ਰਖਾਅ 'ਚ ਲੱਗੇ ਰਹੋ; ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਉੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।" ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਸਹਾਇਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਹੁਕਮ।" ਫਿਰ ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਦੁਰ, ਦ੍ਰੋਣ, ਬਾਹਲਿਕ, ਅਤੇ ਸੋਮਦੱਤ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਉਹਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਰਮੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨੇ ਕੁਲ-ਪੁਰੋਹਿਤ, ਪੋਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।