ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਰਜੁਨ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਪੂਰਬ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਨੰਜਯਾ—ਅਰਜੁਨ—ਇਕਲਾ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਵੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ ਕੁਰੂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਧਨ ਲਿਆਇਆ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਪਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੰਦ ਮਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਸੂਰ ਲੱਭਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਸਨ, ਦੇਖ ਕੇ, ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਡਰਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ繁ਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਅਸਧਾਰਣ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਅਚਾਨਕ ਰੁਝਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਦੁਰਯੋਧਨ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕਰ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯਾ ਨੂੰ ਸਭ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਕਰਣ (ਵਿਕਰਤਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ) ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ (ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ) ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਅਪਣਾਏ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ-ਤਿਵੇਂ, ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਸਲਾਹ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਵਤੀਰੇ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਗਰਿਕ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਚੌਕਾਂ ਤੇ ਸਭਾ-ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਰਾਜ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਰਾਜਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਸੀ; ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵਰਤਾਂ 'ਤੇ ਅਡੋਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਆਓ, ਵੱਡੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਵੱਡਿਆਂ ਵਾਲਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਤੇ ਦਇਆ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੀਏ। ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦੇਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਭਗਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਅੰਦਰੋਂ ਜਲਦਾ, ਮੰਦ-ਮਨ, ਉਹ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ; ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ, ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੀਤੀ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ: "ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸ਼ੁਭ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰਾਇ ਵੀ ਹੈ—ਉਹ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਪਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਰਾਜ ਲਿਆ ਸੀ; ਪਰ ਤੁਸੀਂ, ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਜੇ ਪਾਂਡਵ ਪਾਂਡੁ ਦੀ ਵਾਰਸਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਲੈ ਲਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹੋਰ। ਅਸੀਂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜ-ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਸਦਾ ਦੁਖੀ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਬਚੇ-ਕੁਚੇ ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ, ਅਸੀਂ ਐਸੇ ਨਾ ਹੋਈਏ; ਰਾਜਾ, ਕੋਈ ਨੀਤੀ ਬਣਾਈਏ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਰਾਜਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਰਾਜ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵੀ, ਬਾਕੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜ ਲੈ ਲੈਂਦੇ।" ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ ਸੋਚਿਆ, ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ: "ਪਾਂਡੁ, ਸਦਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਹੇ ਕੌਰਵ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਪਾਂਡੁ ਵਾਂਗ, ਸਦਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਗੁਣਵਾਨ, ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਟਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਇਹ ਰਾਜ ਉਸ ਨੂੰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਫੌਜ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਾਨੂੰ ਤੇ ਸਾਡੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ? ਉਹ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ; ਅਸੀਂ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਵੀ। ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ, ਪਿਆਰੇ, ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਚਲੇ ਜਾਵਾਂ? ਭੀਸ਼ਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਰਪੱਖ ਹੈ, ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪੱਖ ਲੈਂਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਦ੍ਰੋਣ ਵੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੀ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਸਾਡੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ। ਵਿਦੁਰ ਸਾਡਾ ਸਬੰਧੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਅੱਜ ਹੀ ਵਾਰਣਾਵਤ ਵੱਲ ਨਿਕਾਲ ਦਿਓ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਸੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।