ਉਪਯਾਜ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਡਰੁਪਦ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਯਾਜਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਯਾਜਾ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਿਵੇਦਨ ਕੀਤਾ, “ਹੇ ਯਾਜਾ! ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਠ ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿਆਂਗਾ।” ਡਰੁਪਦ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਦ੍ਰੋਣ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣ ਆਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੀ ਕਿ ਖ਼ਾਲੀ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਏ ਨਾਲ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਏ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਇਸੇ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ।” ਫਿਰ ਉਹ ਅਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਕੋਈ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਵਧੂ ਬਣੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਏ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਅਤੁੱਲ ਹੈ।” ਡਰੁਪਦ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਟਕਰਾਅ ਕਾਰਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਮੈਨੂੰ ਹਰਾ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਉਸਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦਾ ਅਗਵਾ ਆਚਾਰਯ ਹੈ।” “ਉਸ ਕੋਲ ਛੇ ਰਤਨ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਅਤੁੱਲ ਤਲਵਾਰ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨਦਾ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਏ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਭਾਰਦਵਾਜ ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਜਾਂ ਖਟਵੰਗ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।” ਡਰੁਪਦ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਏ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲ ਗਈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਬਾਣ, ਭਾਲਾ ਜਾਂ ਅਸਤਰ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਉਸਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਿਕ ਉਰਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ, ਅਤੁੱਲ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।” “ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਏ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਿਕ ਉਰਜਾ ਹੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ, ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਏ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਿਕ ਉਰਜਾ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਹੋ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਅਜੇਯ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰੇ।” “ਮੇਰੇ ਲਈ ਅੱਜ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ; ਹੇ ਯਾਜਾ! ਇਹ ਕਰਮ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿਆਂਗਾ।” ਯਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ,” ਤੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਉਪਯਾਜਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਯਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਡਰੁਪਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਡਰੋ ਨਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿਆਂਗਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਾਜਾ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸੀ। ਉਪਯਾਜਾ ਨੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। ਵੈਤਾਨ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਦਨੁਸਾਰ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਾ ਡਰੁਪਦ ਨੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਵਧੂ ਹਤਿਆਰੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਯਾਜਾ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਣੀ ਦਾ ਨਾਮ ਕੌਸਵੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੌਤ੍ਰਾਮਣੀ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਯਜਨਾ ਸਮਾਪਤੀ ਉੱਤੇ, ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, “ਆਓ ਰਾਣੀ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੋੜੀ ਉਡੀਕ ਰਹੀ ਹੈ: ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਰਾਜ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣਗੇ।” ਪਰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਲਗਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਅੰਗੋਂ ਸੁਗੰਧ ਆ ਰਹੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਰਹੋ, ਹੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ।” ਯਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਯਾਜਾ ਵਲੋਂ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਆਹੁਤੀ ਤੇ ਉਪਯਾਜਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਆਹੁਤੀ ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ ਜਾਂ ਰਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ।” ਜਦ ਯਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਆਹੁਤੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾਈ, ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇਵਤੁਲ ਪੁੱਤਰ ਉੱਭਰਿਆ। ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਤੇਜੋਮਈ, ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਮਸਤਕ ਤੇ ਮੁਕੁਟ, ਕਵਚਧਾਰੀ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ, ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਜਦੋ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵਾਣੀ ਆਈ: “ਇਹ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ; ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦਾ ਡਰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਦੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਜਨਮਿਆ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਣੀ ਉਚਾਰਨ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, “ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ! ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ!” ਚੀਕ ਉਠੇ। ਜਦ ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਦੂਜੀ ਆਹੁਤੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਚੜ੍ਹਾਈ, ਤਾਂ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਵੀ ਉੱਭਰੀ। ਜਦ ਰਾਣੀ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤੀ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ ਪਾਂਚਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਸੋਹਣੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਸ਼ਾਲਾ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮੀ। ਉਸਦਾ ਰੰਗ ਗੂੜ੍ਹਾ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਵਾਲ ਨੀਲੇ ਤੇ ਘੁੰਘਰਾਲੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਨਖ ਤਾਮ੍ਰ ਵਰਣ, ਭੌਂਹਾਂ ਸੁੰਦਰ, ਛਾਤੀ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ, ਸੁਗੰਧ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ, ਜਿਸਦੀ ਚਮਕ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁਭਾਉਂਦੀ, ਦੇਵ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਯਕਸ਼ ਵੀ, ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।