ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਮੰਨਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆਨ, ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ। ਪਰ, ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਤਲਾਸ਼ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਗੰਗਾ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਇਥੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਸੀ। ਉਥੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਦੋ ਮਹਾਨ ਭਰਾ—ਯਜ ਅਤੇ ਉਪਯਜ—ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਸ਼ਯਪ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਰੂਪ ਸਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਅੰਗ-ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਪਯਜ ਵਲ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਉਪਯਜ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਪਯਜ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕਰੀ: ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਫਲ ਆਦਿ ਦਿੱਤੇ। ਉਪਯਜ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਰਨ ਲਈ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੈ?" ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿਹੜਾ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿਆਂਗਾ।" ਉਪਯਜ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਇਨਾਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਦ੍ਰੁਪਦ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਜਾਣ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਪਯਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀ। ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਪਯਜ ਨੇ ਨਰਮ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਯਜ ਕਦੇ ਵੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਅਨਦੇਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।" ਉਪਯਜ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਨੁਭਵ ਦੱਸਿਆ, "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਫਲ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਣਜਾਣ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਕਦੇ ਵੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਫਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ। ਉਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਖਾਮੀ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਜੁੱਟ ਕੇ ਮੰਗੀ ਹੋਈ ਭਿਖਿਆ ਖਾਂਦਾ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਸੁਆਦ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਅਕਸਰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਖਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰੇਗਾ।" ਉਪਯਜ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੰਕੋਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਿਆਂ, ਯਜ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਯਜ ਦੀ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕਰੀ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਯਜ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਠ ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿਆਂਗਾ।" ਦ੍ਰੋਣ ਨਾਲ ਵੈਰ ਅਤੇ ਹਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਸਰਾ ਲੱਭਣ ਲਈ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਦਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਇੱਕ ਖ਼ਤਰੀ ਦੂਜੇ ਖ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰ ਸਕਦਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਮਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ। ਅਰਜੁਨ ਵਰਗੀ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਿਆਹੁਤੀ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਵੈਰ ਕਰਕੇ ਦ੍ਰੋਣ ਮੁਝ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਖ਼ਤਰੀ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਦ੍ਰੋਣ, ਜੋ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਛੇ-ਮੁਕੁਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਅਤੁੱਟ ਤਲਵਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੈਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਖ਼ਤਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਭਾਰਦਵਾਜ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਅਤੇ ਖਟਵੰਗਾ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਖ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਖੜਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਖ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਕੋਈ ਬਾਣ, ਭਾਲਾ ਜਾਂ ਅਸਤਰ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਉਸਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਹੈ।" "ਉਸਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਖ਼ਤਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਮੈਂ ਹੁਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਕਤੀ ਲੱਭਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਹੋ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਕਰਮ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰੇ। ਹੇ ਯਜ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿਆਂਗਾ।" ਯਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸਨੇ ਉਪਯਜ ਨੂੰ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇੱਛੁਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਯਜ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਡਰੋ ਨਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ, ਯਜ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦਾ ਕਰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।