ਜਲ ਤੋਂ ਅੱਗ ਉਪਜੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਦਧੀਚੀ ਦੇ ਅਸਥੀਆਂ ਤੋਂ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਹੋਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਗੁਹਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਬਹੁਤ ਤੀਖੇ ਤੇ ਭੈੰਕਰ ਹਨ। ਕਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ—ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਆਦਿ—ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਡ੍ਰੋਣ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਇਕ ਘੜੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਗੌਤਮ, ਗੌਤਮ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸੂਈਆਂ ਦੇ ਝਾੜ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਸੁਣੀ ਹੈ: ਜਦ ਤੀਗਰਣੀ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਕੰਨਿਆਂ ਤੇ ਕਵਚ ਸਮੇਤ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਬਾਹਾਂ ਦੇ ਬਲ ਤੇ ਮੇਰੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ। ਜੇ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਐਸਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਤੱਬ ਨੂੰ ਸਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਧਨੁਸ਼ ਚੁਕੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਰੰਗਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਉਲਾਹਣਾ ਤੇ ਵਧਾਈਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਰਣ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਮਸ਼ਾਲਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਅਖਾੜੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਪਾਂਡਵ, ਡ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ—ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਵਲ ਮੁੜ ਗਏ। ਕੁਝ ਲੋਕ 'ਅਰਜੁਨ!', ਦੂਜੇ 'ਕਰਣ!', ਤੇ ਹੋਰ 'ਦੁਰਯੋਧਨ!' ਆਖਦੇ ਹੋਏ ਵਾਪਸ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ, ਪਰ ਮਾਂ ਦੀ ਮਮਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਛੁਪਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਕਰਣ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਡਰ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਕਰਕੇ ਸੀ, ਉਹ ਛਿਨ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਬੜੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ; ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਵੀ ਸੋਚਿਆ, 'ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਰਣ ਵਰਗਾ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।' ਜਦ ਅਚਾਰਯ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਗੁਰੂਦੱਖਣਾ ਮੰਗਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਅਖਾੜੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਚਿਤ ਦੱਖਣਾ ਦਿਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਡ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੁੱਛਿਆ, "ਗੁਰੂਜੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਹੁਕਮ ਕਰੋ।" ਤਦ ਡ੍ਰੋਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਗੁਰੂਦੱਖਣਾ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ। "ਤੁਸੀਂ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਪੰਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਓ—ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੱਖਣਾ ਹੋਵੇਗੀ।" ਸਭ ਨੇ "ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼!" ਆਖ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਯੁੱਧ-ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਡ੍ਰੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਦਖਣਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਪੰਚਾਲਾਂ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਰਣ, ਯੁਯੁਤ्सੁ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਵਿਕਰਨ, ਜਲਸੰਧ, ਅਤੇ ਸੁਲੋਚਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਲੀਰ ਯੋਧੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਖਦਾ, "ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਵਾਂਗਾ!"—ਇਹ ਸਭ ਰਾਜਕੁਮਾਰ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਰਥਾਂ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਵਧੇ। ਉਧਰ, ਪੰਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਮਹਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਯਜ੍ਨਸੇਨ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਗੱਜ ਪਏ। ਯਜ੍ਨਸੇਨ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ ਸੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਡ੍ਰੋਣ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਅਹੰਕਾਰਤਾ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। "ਜਦ ਇਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਿਖਾ ਲੈਣ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨਾਮਾ ਕਰਾਂਗੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੰਚਾਲ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਅੱਧਾ ਕੋਸ ਦੂਰ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦ੍ਰੁਪਦ, ਜਦ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਤੇ ਅਕੇਲਾ ਵਧਿਆ, ਤਾਂ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਕਈਆਂ ਜਿਹਾ ਲੱਗਿਆ, ਇੰਨਾ ਡਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਛਾ ਗਿਆ। ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਉੱਡੇ; ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ੰਖ, ਨਗਾਰੇ, ਤੇ ਢੋਲ ਵੱਜੇ। ਪੰਚਾਲਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੰਚਾਲਾਂ ਨੇ ਸਿੰਘ ਗੱਜ ਦਿੱਤਾ। ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਤ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਜਣ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਵਿਕਰਨ, ਸੁਬਾਹੂ, ਤੇ ਦੀਰਘਲੋਚਨ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਪਰਸ਼ਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ ਸੀ, ਘਾਇਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਵਿਕਰਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕਰਣ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੌਜਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚੱਕਰੀ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਨਗਰਵਾਸੀਆਂ ਨੇ, ਡੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ, ਕੌਰਵਾਂ ਉੱਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਕੰਪਿਲਯਾ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਜੰਗ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਵੱਲ ਵਧ ਪਏ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਦਾ ਗੂੰਜਦਾ ਸ਼ੋਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ।