ਬੀਭਤсу ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਨੇ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ, "ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਅਸਤਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਵਰਤਣਾ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਕਿਸੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਉੱਤੇ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਆਚਾਰਯ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਅਸਤਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਧਾਰਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਰੱਖ। ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣਾ।" ਬੀਭਤсу ਨੇ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਚਾਰਯ ਤੋਂ ਇਹ ਸਰਵੋਤਮ ਅਸਤਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਚਾਰਯ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਹੋਵੋਗੇ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧ੍ਰਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸੋਮਦੱਤਾ, ਵਾਹਲੀਕ, ਗਾਂਗੇਯ, ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਕੁਰੂਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਦੋਂ, ਕਿੱਥੇ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ ਕਿ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਰਾਂ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਸਪਰਧਾ ਕਰਦੇ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਗੁਰੂ ਜੋ ਆਗਿਆ ਦੇਣ, ਉਹ ਕਰ। ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਭਾਰਦਵਾਜ—ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਸੀ—ਨੇ ਮੈਦਾਨ ਦੀ ਮਾਪ-ਤੋਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮੈਦਾਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਤਲ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਅਤੇ ਢਲਾਨਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਚੰਨ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਮਕਸਦ ਲਈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੋਈ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਨੁਸਾਰ, ਵੱਡਾ ਮੈਦਾਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕਾਰਿਗਰਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਰਾਖਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕੀਤਾ। ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉੱਚੇ ਪਲੰਘ, ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ ਪਲਕੀਨਾਂ ਵੀ ਬਣਾਈਆਂ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਨ ਆਇਆ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਆਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਗੁਰੂ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਬਹਲੀਕ, ਸੋਮਦੱਤਾ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁਰੂ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਲਿਆਇਆ। ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਦਰਸ਼ਨ-ਗੈਲਰੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ, ਨੀਲ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਚੀਆਂ ਪਲਟਫਾਰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਮਾਊਂਟ ਮੇਰੂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਸ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਚਾਰਾਂ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਏ। ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ। ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਗੁਰੂ, ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ, ਸਫੈਦ ਜਨੇਊ, ਸਫੈਦ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਦਾਡੀ, ਸਫੈਦ ਉਕਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ। ਉਹ ਗੁਰੂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਮੰਗਲ ਦੇ ਨਾਲ ਬਿਨਾ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ। ਵਿਆਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਸੋਨਾ, ਰਤਨ, ਮਣਕੇ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਵਜੋਂ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੁਭਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੀ ਰਾਖਾ, ਪਟਕਾ, ਤੀਰ-ਕਟਾਰੀ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਮਨ-ਦਸ਼ਾ ਨਾਲ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਅਲੰਕਰਿਤ ਹੋਏ। ਸਭ ਨੇ ਲਾਲ ਝੰਡੇ ਲਏ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਏ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਬਾਣਾਂ ਨੂੰ ਤੰਤ ਤੇ ਲਾਇਆ। ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਤ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਦੀ ਟਕਰ ਨਾਲ, ਸਭ ਜੀਵ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਉੱਥੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਅਸਧਾਰਣ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿਖਾਈ। ਕਈਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਪਏ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਮਕੁਟ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਲੱਗੇ। ਕੁਝ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੇ-ਛੋਟੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਬੜੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ। ਕੁਝ, ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਚੁਕ ਜਾਣ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਮੁੜ ਲਏ; ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਨਿਰਭੀਕ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਸਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।